логоFacebookTwitterYouTubeeMail


ДЕЛ ПРВИ

 

vozdvizenie.jpg

 

СВЕТИ ЈОВАН ШАНГАЈСКИ

 

Помнете ги вашите наставници, што ви го проповедаа словото Божјо и имајќи го пред очи крајот на нивниот живот, подражавајте ја верата нивна.
(Св. ап. Павле, Послание до Евр. гл. 13,7.)

vozdvizenie.jpgЕТСТВОТО НЕГОВО. - За малата населба Адамовка (Харковска губернија) ние на Балканов не ќе знаевме дека постоела, да не беше во неа роден на 4 јуни 1896 година Епископ Јован Шангајски (така најчесто е именуван).
Нити, пак, за неговите родители, Борис и Глафира, ќе се зборуваше и тие ќе се славеа скоро на сите континенти, да не беше од Бога прославен нивниот син Михаил, денес познат како Свети Јован Шангајски.
Родителите на детето Михаил биле многу по читувани во нивниот крај. Тие се одликувале со ис крена набожност и со ретка чесност. Па така, од здрав корен израснала добра фиданка.

Малиот Михаил уште во својата рана возраст пројавувал особини, кои го привлекувале вниманието на сите нивни блиски. За повеќето од нив тој бил „исклучително дете", судејќи по неговата голема пос-лушност, како во домот, така и надвор од него. Во оваа смисла и неговата сестра, Људмила Борисова, отпосле за него ќе изјави, велејќи: „Мишо (од милост така го викале!), растеше како многу послушно дете и на родителите не им беше тешко да го воспитуваат."
Понатаму, во своите први ученички години, Мишо ги немал оние тешкотии, со кои се судрувал во истата возраст - Свети Јован Кронштадски. Бистроумниот Михаил бил прилежен ученик, така што од таа страна не им задавал никакви грижи на своите родители. Нив единствено ги загрижувало неговото нежно здравје. Имено, тој слабо се хранел (не бил изесливо дете!), а тоа најмногу ја беспокоело неговата мајка.
Воспитуван во чисто христијански дух, умниот Михаил од „првите денови на своето осознавање" ја засакал Вистината. Па затоа, во најсвечениот момент од неговиот живот (хиротонијата за епископ!), тој, меѓу другото, ќе истакне: „Моите родители го подгреваа во мене стремежот неколебливо да стојам на страната на Вистината и мојата душа беше пленета од при-мерите на оние, кои и животот свој го давале за Неа."
Во близината на нивниот семеен имот постоел манастир, познат по името - „Светогорска обител". Така бил именуван поради тоа, што манастирското братство, кое во тоа време броело шестотини монаси, живеело и се подвизавало според Атонски манастирски устав.
Михаил често го посетувал овој манастир, би-ло со родителите било сам. Иако многу млад, него го интересувало се она, што ќе чуел или ќе видел таму, а најсилен впечаток му оставале старците - подвижници (великосхимници). Зависно од неговата возраст, тој на свој начин го сфаќал и го доживувал виденото и чуеното во манастирот.
Мишо знаел и за други светли примери, што ја пленувале младата душа, но тој најмногу се одушевувал од животот и делата на Свети Јован Тоболски. Името на овој светител постојано се споменувало во нивниот дом, бидејќи светителот потекнувал од нив-ниот род (Максимовичи).
Како Архиепископ Черниговски (од 1696 г.), во градот Чернигов од него било основано првото богословско училиште во Русија. Овој голем и ревносен трудбеник на нивата Господова поседувал повеќе дарби. Пред се неговите проповеди служеле за образец на другите црковни проповедници не само во негово време, а и - по неговата смрт (1715 г.), Овој пра-прадедо на Мишо пишувал и религиозни песни; автор е на повеќе книги, од кои најзначајна му е кни-гата со наслов „Илiтропiонч, или сообразоваше человеческои воли Божественнонз волекз". Во 1711 година Архиепископ Јован бил назначен за Митрополит Тоболски и Сибирски. Во последните години од својот живот тој извршил забележителна мисионерска дејност. Имено, благодарение на него, во Западен Сибир биле покрстени илјадници некрстени. Исто така, тој бил отправник и на Мисијата во Кина. Се ова од житието на Свети Јован Тоболски Михаил рано го запознал, а знаејки и други слични примери, ТОЈ Ја засакал духовноста и таа оставила неизбришливи траги во неговата детска душа. Отпосле, во годините на неговото созревање, ќе се појават кај него и други мисли, што водат по други патишта, не е без основа тој во својата зрела возраст да го прифати името на својот предок и да се определи да го врви неговиот животен пат.
Добродушност и внимателност - биле добро-детели што ги пројавувал Михаил спрема сите; не само на моменти, а - постојано. Ова го истакнуваат оние, кои најчесто биле со него. Неговата гувернантка, чија душа била пленета од благородството на Мишо, дотогаш инославна, преминала во Православие. (Жи-тие за Свети Јован Шангајски, написано од Јеромонах Серафим (Роуз) и Игумен Герман (Подмошенски)).
Значи, уште во детските свои години ова „исклучително дете" извршило мисионерско дело. Се разбира, тоа не било постигнато со „умешност" и „убедување", туку само со неговото добро однесување кон својата учителка.
, 2. МОМЧЕШКИТЕ ГОДИНИ. - Како повоз-расен, младичот Михаил не го привлекувало она, од кое се восхитувале или ги занесувало поголемиот дел од неговите врсници. Него повеќе од се друго го ин тересувало читањето и размислувањето. Тој тогаш посебно ја засакал историјата, се разбира, најнапред онаа на татковината. Читајќи за минатото на својот народ, кај него се јавила желба да се посвети на воена или друга граѓанска служба, по примерот на оние обрасци, кои најмногу придонеле за доброто на народот. Размислувајќи за изборот на позивот, заедно со неговите родители решиле тој да се запише да учи во Полтавскиот Кадетски Корпус.
Ова училиште било посветено на една од славните страници на руската историја. Имено, кај градот Полтава, во 1709 година Петар Велики го победил шведскиот крал Карло XII. Со оваа победа биле наполно осуетени натамошните освојувачки амбиции на кралот - агресор.
Михаил сметал тогаш дека е чест да се учи во училиште со ваква традиција, па затоа со волја учел, за да ги оправда и очекувањата на родителите; тие сосем биле задоволни со неговиот успех. Интересна е една епизода во врска со Михаил, како ученик во Корпусот, што ја чул и ја соопштува Јеромонах Петар (Лукјанов). Еве ја накратко: Учениците оделе во строј и кога минувале покрај храм, Михаил ја симнал капата и се прекрстил. Според прави-лата, во стројот не смеело ништо да се прави без команда, па затоа воспитувачот ги известил отпосле своите претпоставени за грешката, направена од Ми-шо. Одговорот гласел: „Макар што згрешил, млад е!" - и на тоа завршило.

(Продолжува)

Подготви: Стојанка Тежак

vozdvizenie.jpg

 Борис Кр. Бошковски


СВЕТИ ЈОВАН ШАНГАЈСКИ
(1896. - 1966.)

Животот, дејноста и чудесата на Свети Јован (Максимович), Скопје, 2001

 

 



Поуки од Светите Отци

krusevoexport

Духовност

Јули 01, 2019

„Осаменоста не е во тоа што сме сами, туку во тоа дека не постои ништо по кое копнееме.“

Јас сум академски сликар и наивен писател. Учев да бидам сликар, но писател – не. Впрочем, каде се учи за тоа? На пример, Толстој по занимање бил гроф, Чехов - лекар, Сент Егзипери, авијатичар – а да не го споменеме Чарлс Буковски, кој бил поштар“.
Мај 28, 2019

Свети Леонтиј Струмички, патријарх Ерусалимски

Живеејќи во покаен плач и солзи се издвојуваше по особеното почитување и љубов кон нашиот Господ и Неговата Пресвета Мајка. Иако сè уште млад, Преподобниот презема на себе еден тежок подвиг: одеше по улиците на царскиот град правејќи се дека не е со здрав ум,…

Акатист кон свети Нектариј Егински

Ное 25, 2018 Полезно и Потребно 1102
КОНДАК 12Трудејќи се, си ја умножил благодатта дадена од Бога, рабу Божји, добар и верен…

Житие на преподобна Параскева – Петка (Епиватска или Трновска)

Окт 30, 2018 Житија 1670
Света и преблажена маченичко Христова Параскево, убавино на девственичките, пофалбо на…

Светскиот првак Адам Ондра во посета на Бигорскиот и Рајчичкиот манастир

Окт 28, 2018 Настани 1100
Деновиве нашите две свештени Обители, Бигорски и Рајчица, ги посети во светски рамки…

Беседи

БEСEДА за Христoвoтo мирoтвoрствo

БEСEДА за Христoвoтo мирoтвoрствo

Да, и пoкрај тoа штo сè уштe има вoјни. Глeдај, вoјнитe пoмeѓу христијанскитe нарoди нe сe истo штo и вoјнитe пoмeѓу нeзнабoжцитe. Нeзнабoжцитe вoјувалe сo гoрдoст, христијанитe вoјуваат сo срам....

Антониј, Митрополит Сурошки: Преображение

Антониј, Митрополит Сурошки: Преображение

Мојсеј влегол во тој облак и му било дозволено да разговара со Бога како пријател со пријател; му било дозволено да види како Бог поминува покрај него, сè уште без...

Митрополит Струмички Наум: Преображение, наше (18.08.2016)

Митрополит Струмички Наум: Преображение, наше (18.08.2016)

„Според православната црковна антропологија на Светите Отци, суштината на умот се наоѓа во срцето како духовен центар на човекот, а енергијата на умот преку  сетилата се расејува по светот. Насочувањето...

Свети Лука (Војно- Јасеницки): СЛОВО ЗА УСПЕНИЕТО НА ПРЕСВЕТА БОГОРОДИЦА

Свети Лука (Војно- Јасеницки): СЛОВО ЗА УСПЕНИЕТО НА ПРЕСВЕТА БОГОРОДИЦА

Многу е важно правилно да разбереме и да ги запомниме зборовите на тропарот на великиот празник на Успението на Пресвета Богородица: „... По Успението не си го оставила светот, Богородице...’’.Нејзината...

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Нашето одење во црква

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Нашето одење во црква

Ние можеме да се молиме за здравје и за сè друго што нам ни се чини дека е добро да бараме, но не смееме да очекуваме дека ако одиш во...

Митрополит Струмички Наум: ВО СТИЛОТ НА СВЕТИОТ ПРОРОК ИЛИЈА

Митрополит Струмички Наум: ВО СТИЛОТ НА СВЕТИОТ ПРОРОК ИЛИЈА

Сите сме жртви на суетата, помалку или повеќе. Забораваме дека гревот што го „препознаваме“ кај нашиот ближен, според Светите Отци, постои и во нас или е најчесто само наша проекција....

Митрополит Струмички Наум: „ВНАТРЕШЕН  и НАДВОРЕШЕН АВТОРИТЕТ“

Митрополит Струмички Наум: „ВНАТРЕШЕН и НАДВОРЕШЕН АВТОРИТЕТ“

Просто, сме станале верна копија на старозаветните Црква, храм и свештенство – во нивната изобличеност, со слични рестриктивни правила кон обичниот верник (сепак носител на царското свештенство) и со ист...

 Викарен Епископ Јаков Стобиски: За маченички етос

Викарен Епископ Јаков Стобиски: За маченички етос

Имаме можност да бидеме маченици Христови – во секоја минута, во секоја секунда од нашиот живот. Мачеништво е да се избориш со една лоша помисла, со помисла на завист, со...

Архимандрит Партениј Бигорски: Острастеноста – пат кон демоноопседнатост

Архимандрит Партениј Бигорски: Острастеноста – пат кон демоноопседнатост

Оваа состојба на демоноопседнатост не е некаков мит или обична приказна, или пак, средство за заплашување. Не, таа е реалност и постои. Колку и да се обидуваат некои да ја...

« »