логоFacebookTwitterYouTubeeMail


ДЕЛ ПРВИ

 

vozdvizenie.jpg

 

СВЕТИ ЈОВАН ШАНГАЈСКИ

 

Помнете ги вашите наставници, што ви го проповедаа словото Божјо и имајќи го пред очи крајот на нивниот живот, подражавајте ја верата нивна.
(Св. ап. Павле, Послание до Евр. гл. 13,7.)

vozdvizenie.jpgЕТСТВОТО НЕГОВО. - За малата населба Адамовка (Харковска губернија) ние на Балканов не ќе знаевме дека постоела, да не беше во неа роден на 4 јуни 1896 година Епископ Јован Шангајски (така најчесто е именуван).
Нити, пак, за неговите родители, Борис и Глафира, ќе се зборуваше и тие ќе се славеа скоро на сите континенти, да не беше од Бога прославен нивниот син Михаил, денес познат како Свети Јован Шангајски.
Родителите на детето Михаил биле многу по читувани во нивниот крај. Тие се одликувале со ис крена набожност и со ретка чесност. Па така, од здрав корен израснала добра фиданка.

Малиот Михаил уште во својата рана возраст пројавувал особини, кои го привлекувале вниманието на сите нивни блиски. За повеќето од нив тој бил „исклучително дете", судејќи по неговата голема пос-лушност, како во домот, така и надвор од него. Во оваа смисла и неговата сестра, Људмила Борисова, отпосле за него ќе изјави, велејќи: „Мишо (од милост така го викале!), растеше како многу послушно дете и на родителите не им беше тешко да го воспитуваат."
Понатаму, во своите први ученички години, Мишо ги немал оние тешкотии, со кои се судрувал во истата возраст - Свети Јован Кронштадски. Бистроумниот Михаил бил прилежен ученик, така што од таа страна не им задавал никакви грижи на своите родители. Нив единствено ги загрижувало неговото нежно здравје. Имено, тој слабо се хранел (не бил изесливо дете!), а тоа најмногу ја беспокоело неговата мајка.
Воспитуван во чисто христијански дух, умниот Михаил од „првите денови на своето осознавање" ја засакал Вистината. Па затоа, во најсвечениот момент од неговиот живот (хиротонијата за епископ!), тој, меѓу другото, ќе истакне: „Моите родители го подгреваа во мене стремежот неколебливо да стојам на страната на Вистината и мојата душа беше пленета од при-мерите на оние, кои и животот свој го давале за Неа."
Во близината на нивниот семеен имот постоел манастир, познат по името - „Светогорска обител". Така бил именуван поради тоа, што манастирското братство, кое во тоа време броело шестотини монаси, живеело и се подвизавало според Атонски манастирски устав.
Михаил често го посетувал овој манастир, би-ло со родителите било сам. Иако многу млад, него го интересувало се она, што ќе чуел или ќе видел таму, а најсилен впечаток му оставале старците - подвижници (великосхимници). Зависно од неговата возраст, тој на свој начин го сфаќал и го доживувал виденото и чуеното во манастирот.
Мишо знаел и за други светли примери, што ја пленувале младата душа, но тој најмногу се одушевувал од животот и делата на Свети Јован Тоболски. Името на овој светител постојано се споменувало во нивниот дом, бидејќи светителот потекнувал од нив-ниот род (Максимовичи).
Како Архиепископ Черниговски (од 1696 г.), во градот Чернигов од него било основано првото богословско училиште во Русија. Овој голем и ревносен трудбеник на нивата Господова поседувал повеќе дарби. Пред се неговите проповеди служеле за образец на другите црковни проповедници не само во негово време, а и - по неговата смрт (1715 г.), Овој пра-прадедо на Мишо пишувал и религиозни песни; автор е на повеќе книги, од кои најзначајна му е кни-гата со наслов „Илiтропiонч, или сообразоваше человеческои воли Божественнонз волекз". Во 1711 година Архиепископ Јован бил назначен за Митрополит Тоболски и Сибирски. Во последните години од својот живот тој извршил забележителна мисионерска дејност. Имено, благодарение на него, во Западен Сибир биле покрстени илјадници некрстени. Исто така, тој бил отправник и на Мисијата во Кина. Се ова од житието на Свети Јован Тоболски Михаил рано го запознал, а знаејки и други слични примери, ТОЈ Ја засакал духовноста и таа оставила неизбришливи траги во неговата детска душа. Отпосле, во годините на неговото созревање, ќе се појават кај него и други мисли, што водат по други патишта, не е без основа тој во својата зрела возраст да го прифати името на својот предок и да се определи да го врви неговиот животен пат.
Добродушност и внимателност - биле добро-детели што ги пројавувал Михаил спрема сите; не само на моменти, а - постојано. Ова го истакнуваат оние, кои најчесто биле со него. Неговата гувернантка, чија душа била пленета од благородството на Мишо, дотогаш инославна, преминала во Православие. (Жи-тие за Свети Јован Шангајски, написано од Јеромонах Серафим (Роуз) и Игумен Герман (Подмошенски)).
Значи, уште во детските свои години ова „исклучително дете" извршило мисионерско дело. Се разбира, тоа не било постигнато со „умешност" и „убедување", туку само со неговото добро однесување кон својата учителка.
, 2. МОМЧЕШКИТЕ ГОДИНИ. - Како повоз-расен, младичот Михаил не го привлекувало она, од кое се восхитувале или ги занесувало поголемиот дел од неговите врсници. Него повеќе од се друго го ин тересувало читањето и размислувањето. Тој тогаш посебно ја засакал историјата, се разбира, најнапред онаа на татковината. Читајќи за минатото на својот народ, кај него се јавила желба да се посвети на воена или друга граѓанска служба, по примерот на оние обрасци, кои најмногу придонеле за доброто на народот. Размислувајќи за изборот на позивот, заедно со неговите родители решиле тој да се запише да учи во Полтавскиот Кадетски Корпус.
Ова училиште било посветено на една од славните страници на руската историја. Имено, кај градот Полтава, во 1709 година Петар Велики го победил шведскиот крал Карло XII. Со оваа победа биле наполно осуетени натамошните освојувачки амбиции на кралот - агресор.
Михаил сметал тогаш дека е чест да се учи во училиште со ваква традиција, па затоа со волја учел, за да ги оправда и очекувањата на родителите; тие сосем биле задоволни со неговиот успех. Интересна е една епизода во врска со Михаил, како ученик во Корпусот, што ја чул и ја соопштува Јеромонах Петар (Лукјанов). Еве ја накратко: Учениците оделе во строј и кога минувале покрај храм, Михаил ја симнал капата и се прекрстил. Според прави-лата, во стројот не смеело ништо да се прави без команда, па затоа воспитувачот ги известил отпосле своите претпоставени за грешката, направена од Ми-шо. Одговорот гласел: „Макар што згрешил, млад е!" - и на тоа завршило.

(Продолжува)

Подготви: Стојанка Тежак

vozdvizenie.jpg

 Борис Кр. Бошковски


СВЕТИ ЈОВАН ШАНГАЈСКИ
(1896. - 1966.)

Животот, дејноста и чудесата на Свети Јован (Максимович), Скопје, 2001

 

 



Видео содржини

Поуки од Светите Отци

dobrotoljubie

Духовност

Февруари 23, 2020
ih3387

Свети свештеномаченик Харалампиј

Секој човек со своето раѓање добива лично име по кое го препознаваат во текот на целиот живот. Името е наша сопствена карактеристика, но малкумина го знаат вистинското потекло на своето име и неговото вистинско значење. Секое православно име има своја суштина…
Јануари 29, 2020
3.angeli.so.truba

Живот во служба на Бога и на луѓето

Неговите слова зрачат со силна нагласеност на светиклиментовиот образец и претставуваат целосно легитимирање на македонското црковно и духовно наследство. Дедо Стефан е ревносен борец за македонскиот јазик што неизмерно го сака и постојано го збогатува. Еве…

Почитување на Пресветата Мајка Божја

7.Vselenski.sobor
Таа е заштитничка и покров на христијанскиот род. Како Мајка на Синот Божји, таа има…

Митрополит Струмички Наум: ВОВЕДЕНСКИ РАЗМИСЛУВАЊА

Дек 05, 2019 Беседи 645
7.Vselenski.sobor
Премногу размислуваме во категоријата Бог – човек, наместо во категоријата личносни…

Свети Антониј Велики: Кој е ѓаволот и кога напаѓа...?

А кога ќе се всели Божјиот Дух, Он ги успокојува, им дава да го вкусуваат спокојот во…

Беседи

Св. Климент Охридски: Поука на вознесение на Господ наш Исус Христос

Св. Климент Охридски: Поука на вознесение на Господ наш Исус Христос

Поради тоа, браќа, бидејќи нè очекува бесконечна мака, да се потрудиме преку подвиг да ја избегнеме, со милостина да го пречекаме бедниот и да го угостиме, примајќи го туѓинецот, гладниот...

Митрополит Струмички Наум: Недела на слепиот (23.05.2020)

Митрополит Струмички Наум: Недела на слепиот (23.05.2020)

Бог е праведен. Сепак, на оние кои се одрекле од светот и световните работи им ветил стократно повеќе уште во овој живот, а плус и Царство Небесно: „Вистина ви велам:...

Храмот е срце

Храмот е срце

До тој Ден, којшто ние сме собрани данеска да го празнуваме. До денот, во којшто светлото Сонце на Правдата дошло да го осветли овој свет и да изгрее од гробот...

Митрополит Струмички Наум: Пробивање низ темнината (18.05.2020)

Митрополит Струмички Наум: Пробивање низ темнината (18.05.2020)

Но, бидејќи над вистинската вера, низ вековите, незабележливо се наталожиле и одомаќиниле уште неколку темнини, денес, оној што ќе поверува, ќе треба да се пробие и низ овие темнини; а...

Митрополит Струмички Наум: Како се сведочи Човекот (16.05.2020 )

Митрополит Струмички Наум: Како се сведочи Човекот (16.05.2020 )

Откако ја стекнува нејзината доверба, Богочовекот Христос ѝ ја покажува и вистинската вера: „Жено, верувај Ми дека иде часот, кога ни во оваа планина, ниту во Ерусалим ќе се поклонувате...

О. Жарко Ѓорѓиевски: БЕСЕДА во Недела на Самарјанката(17.05.2020)

О. Жарко Ѓорѓиевски: БЕСЕДА во Недела на Самарјанката(17.05.2020)

Телото ја прима онаа храна, која во суштина е еднаква со телото. Телото е од земјата и храната за телото е од земјата. Затоа телото во овој свет се чувствува...

БEСEДА за силата штo Бoг им ја дал на прoрoчкитe збoрoви

БEСEДА за силата штo Бoг им ја дал на прoрoчкитe збoрoви

Слoвoтo Бoжјo e какo oган на кoјштo сe радува правeдникoт прeмрзнат вo студeнилoтo на oвoј свeт; и слoвoтo Бoжјo e какo oган кoј гo изгoрува нeправeдникoт, кoгo oвoј матeријалeн свeт...

Викарен Епископ Јаков Стобиски - Немам човек...

Викарен Епископ Јаков Стобиски - Немам човек...

Да го фрлиме фенерот на Диоген, да се откажаме од потрагата по човек во темнината на овој свет и во сеопштата расчовеченост. Таа потрага за нас заврши во оној миг...

„Мрзливитe рацe брзo ги врабoтува ѓавoлoт а врeднитe - ангeлoт“

„Мрзливитe рацe брзo ги врабoтува ѓавoлoт а врeднитe - ангeлoт“

Вo oвoј свeт на нeпрeстајнo движeњe и нeпрeстајни прoмeни, чoвeкoт, сакал или нe, мoра да бидe врабoтeн, билo сo дoбрo, билo сo злo дeлувањe. Мрзливиoт чoвeк, всушнoст, нe e врабoтeн:...

« »