логоFacebookTwitterYouTubeeMail

 
Ти ми ги покажа патиштата на животот: со радост ме исполнува Твоето лице;
вечното блаженство е во Твојата десница.
(Псал. 15, 11)

Старец Емилијан, кој беше игумен на манастирот Симонопетра на Света Гора од 1973 до 2000 година, денес се упокои во Господ, во манастирот посветен на Благовештение на Пресвета Богородица, во Ормилија, Халкидики.

Бил роден во Пиреј, во 1934 година, од благочестиви родители, а по потекло бил од Мала Азија. Родителите му биле учители во Кападокија, кои подоцна се преселиле во Грција поради размена на населението. Иако во брак, тие живееле како монаси, во постојана молитва и бдение. Баба му била монахиња, а подоцна и мајка му се замонашила, добивајќи го името Емилијана.

Воспитуван во тој дух, Старец Емилијан уште од мал сакал да Му се посвети на Бог, па затоа го читал Светото Писмо и светоотечки книги, и постојано се молел со Исусовата молитва.

По завршувањето на средно образование, се запишал на Атинскиот универзитет, на студии по право, но по две години се префрлил на Богословскиот факултет. Во тоа време организирал веронаука, одржувал предавања и други активности. Прво размислувал да стане свештеник, но подоцна се премислил, сметајќи дека е најдобро подготовките за овој повик да ги исполни во манастир.

Во 1960 година пристигнал во Трикала и бил замонашен на 9 декември истата година, со името Емилијан. Се водел како монах на светиот манастир „Свети Висарион“, во Дусико.  Истиот месец бил ракоположен за ѓакон, а потоа бил испратен во неколку манастири на Метеори, кои се соочувале со недостиг на монаси. Во 1961 година бил ракоположен за свештеномонах во Витумскиот манастир, на Метеори, на празникот Успение на Пресвета Богородица.

Таму поминал четири месеци во молитва и тихување. Наскоро бил поставен за игумен на Метеори и под негово духовно раководство се формирала голема монашка заедница. Но, поради сè поголемиот број поклоници кои ги посетувале Метеори, управата на Света Гора го поканил него и неговите браќа да се населат на Света Гора, која, исто така, имала недостиг од монаштво. Во 1973 година, заедно со братството од Метеори, се преселил на Света Гора, и бил избран за игумен на манастирот Симонопетра, на 25 ноември истата година.

Во 2000 година се повлекол од игуменското место, поради болест, во манастирот во Ормилија, Халкидики, кој е метох на светогорскиот манастир Симонопетра.

Нека му е вечен споменот!

      

                                                                       ***

„Ние луѓето имаме два проблема. Прво: живеење во секојдневно страдање, кое се состои од безизлeз на нашиот живот поради многу економски, политички, социјални, религиски, семејни и индивидуални проблеми.

Засипнува нашето грло за да постигнеме нешто, за да нè разберат, за да нè оправдаат, за да ни помогнат. И срцето наше е полно со желби, добри или лоши сонови, не е како утврден град – силен, возвишен, со еден храм на врвот свој во кој се наоѓа Бог, славата Негова, утехата Негова. Обично, во себе носиме срце со дупка во средина, длабок бунар полн со маки, јадови, незадоволства. Тоа е нашиот личен пекол, на чие дно, сепак, треба да слезе Христос, да го очисти, просветли, за да стане свештен кивот, исполнет со Бог, а на отворот од тој бунар [Христос] да стане жртвеник за нашите духовни жртви и молитви.



Поради тоа, кога чувствуваме дека сме изгубени, промашени, скршени, грешни, непокајани, да Го очекуваме Бог, Кој ќе влезе во нашето срце, по пеколот наш. Да не паѓаме во очај, зашто нашиот очај е гордост, најголемо станување против Бог. Да седиме во пеколот свој, да го дигнеме крстот свој, како што и Христос го подигна Својот Крст, и Он ќе нè најде таму каде што седиме и ја оплакуваме својата судбина, и тогаш ќе нè раздрма, како што му направи на Адам: „Адаме, каде си? Каде си, дете мое?“ Тогаш ќе станеме и ќе ја видиме Неговата рака, која ќе сака да нè издигне до поголемо богопознание“ (Старец Емилијан Симонопетриски).

 

 

 

 

 извор: pemptousia.com

http://www.mpc.org.mk/svetaktuelno.asp?id=7087

 

Друго:


Црквата Христова му упати последен поздрав на блаженоупокоениот Старец Емилијан Симонопетриски

    28 април/11 мај 2019 лето Господово

 

 

 

 

 



Поуки од Светите Отци

krusevoexport

Духовност

Јули 01, 2019

„Осаменоста не е во тоа што сме сами, туку во тоа дека не постои ништо по кое копнееме.“

Јас сум академски сликар и наивен писател. Учев да бидам сликар, но писател – не. Впрочем, каде се учи за тоа? На пример, Толстој по занимање бил гроф, Чехов - лекар, Сент Егзипери, авијатичар – а да не го споменеме Чарлс Буковски, кој бил поштар“.
Мај 28, 2019

Свети Леонтиј Струмички, патријарх Ерусалимски

Живеејќи во покаен плач и солзи се издвојуваше по особеното почитување и љубов кон нашиот Господ и Неговата Пресвета Мајка. Иако сè уште млад, Преподобниот презема на себе еден тежок подвиг: одеше по улиците на царскиот град правејќи се дека не е со здрав ум,…

Акатист кон свети Нектариј Егински

Ное 25, 2018 Полезно и Потребно 1097
КОНДАК 12Трудејќи се, си ја умножил благодатта дадена од Бога, рабу Божји, добар и верен…

Житие на преподобна Параскева – Петка (Епиватска или Трновска)

Окт 30, 2018 Житија 1664
Света и преблажена маченичко Христова Параскево, убавино на девственичките, пофалбо на…

Светскиот првак Адам Ондра во посета на Бигорскиот и Рајчичкиот манастир

Окт 28, 2018 Настани 1098
Деновиве нашите две свештени Обители, Бигорски и Рајчица, ги посети во светски рамки…

Беседи

БEСEДА  за Христoвoтo мирoтвoрствo

БEСEДА за Христoвoтo мирoтвoрствo

Да, и пoкрај тoа штo сè уштe има вoјни. Глeдај, вoјнитe пoмeѓу христијанскитe нарoди нe сe истo штo и вoјнитe пoмeѓу нeзнабoжцитe. Нeзнабoжцитe вoјувалe сo гoрдoст, христијанитe вoјуваат сo срам....

Антониј, Митрополит Сурошки: Преображение

Антониј, Митрополит Сурошки: Преображение

Мојсеј влегол во тој облак и му било дозволено да разговара со Бога како пријател со пријател; му било дозволено да види како Бог поминува покрај него, сè уште без...

Митрополит Струмички Наум: Преображение, наше (18.08.2016)

Митрополит Струмички Наум: Преображение, наше (18.08.2016)

„Според православната црковна антропологија на Светите Отци, суштината на умот се наоѓа во срцето како духовен центар на човекот, а енергијата на умот преку  сетилата се расејува по светот. Насочувањето...

Свети Лука (Војно- Јасеницки): СЛОВО ЗА УСПЕНИЕТО НА ПРЕСВЕТА БОГОРОДИЦА

Свети Лука (Војно- Јасеницки): СЛОВО ЗА УСПЕНИЕТО НА ПРЕСВЕТА БОГОРОДИЦА

Многу е важно правилно да разбереме и да ги запомниме зборовите на тропарот на великиот празник на Успението на Пресвета Богородица: „... По Успението не си го оставила светот, Богородице...’’.Нејзината...

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Нашето одење во црква

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Нашето одење во црква

Ние можеме да се молиме за здравје и за сè друго што нам ни се чини дека е добро да бараме, но не смееме да очекуваме дека ако одиш во...

Митрополит Струмички Наум: ВО СТИЛОТ НА СВЕТИОТ ПРОРОК ИЛИЈА

Митрополит Струмички Наум: ВО СТИЛОТ НА СВЕТИОТ ПРОРОК ИЛИЈА

Сите сме жртви на суетата, помалку или повеќе. Забораваме дека гревот што го „препознаваме“ кај нашиот ближен, според Светите Отци, постои и во нас или е најчесто само наша проекција....

Митрополит Струмички Наум: „ВНАТРЕШЕН  и НАДВОРЕШЕН АВТОРИТЕТ“

Митрополит Струмички Наум: „ВНАТРЕШЕН и НАДВОРЕШЕН АВТОРИТЕТ“

Просто, сме станале верна копија на старозаветните Црква, храм и свештенство – во нивната изобличеност, со слични рестриктивни правила кон обичниот верник (сепак носител на царското свештенство) и со ист...

 Викарен Епископ Јаков Стобиски: За маченички етос

Викарен Епископ Јаков Стобиски: За маченички етос

Имаме можност да бидеме маченици Христови – во секоја минута, во секоја секунда од нашиот живот. Мачеништво е да се избориш со една лоша помисла, со помисла на завист, со...

Архимандрит Партениј Бигорски: Острастеноста – пат кон демоноопседнатост

Архимандрит Партениј Бигорски: Острастеноста – пат кон демоноопседнатост

Оваа состојба на демоноопседнатост не е некаков мит или обична приказна, или пак, средство за заплашување. Не, таа е реалност и постои. Колку и да се обидуваат некои да ја...

« »