логоFacebookTwitterYouTubeeMail


 Deca.Prichest.jpg

ЗАКЛУЧОК

Еден постар човек целиот свој живот, до длабоката старост, паметел дека родителите преку ноќта му поставувале иконичка на масата во детската соба, пред која било запалено кандило за да го заштитат детето од ноќните стравови и како тоа се чувствувало радосно и мирно, кога, откако ќе се разбудело, ќе ја видело иконата што била осветлена со кандилото.
Еден-два такви спомени, без сомнеж, веќе благотворно делуваат на душата, штитејќи ја во периодите на искушенија. А во наше време на децата им се потребни убави, за душата полезни спомени, затоа што современиот свет буквално ја затрупува детската душа со страшни и грешни влијанија.
Од родителите зависи дали ќе има повеќе убави впечатоци. Споменот на поклоненијата по светите места, на вечерните прошетки со таткото, на тоа како мајката се молела во постелата, за младиот или за возрасниот човек, подоцна може да постане нешто слично на она кандило, кое што сега ја растерува гревовната темнина што го опкружува.
Заштитата на детската душа од штетните влијанија на овој свет - не е така невозможна работа. Пред се, крстеното дете има заштитници, многу посилни од сопствените родители. Тоа се: неговиот ангел-чувар, потоа, тоа е светијата чие име го носи детето. А пред сите, Самиот Господ, како што е речено: „ги пази малите". И Божјата мајка никогаш нема да ги остави незаштитени и без помош. И крстот што е секогаш на градите е „непобедливо оружје“ што го заштитува детето. Само треба детето да не ги заборава своите небески заштитници и често да им се обраќа во молитвите. Затоа е толку важно детето да се научи да се моли; наутро и навечер не да „прочитува“ збир од неразбирливи зборови, туку навистина да се Му моли на Бога, т.е. со Него да разговара, да Го моли за помош и за заштита.
Современиот христијански писател А. Доброволски има приказна „Кремљ“ - за тоа како две мали деца - браќа, залутале во многу прометните московски улици и како се повеќе се оддалечиле од дома. И како ги спасило Божјото чудо: на молитвата на едното дете, кое се присетило што го учела баба му: „Саша, ако се разболиш, ако самиот некаде се изгубиш, да залуташ или да се исплашиш, моли Му се на Бога и Бог ќе ти помогне“. И еве, потсетувајќи се на тоа, исплашеното дете оди по улицата, држејќи го братчето за рака и непрестајно се моли: „Господи, помогни ми. Господи, доведи ме дома". И искрената детска молитва била услишена. Господ на де¬цата им испратил духовен пратеник - непозната светителка во обличје на стара монахиња, која им го покажала патот...
Објаснувајќи му на детето како паднатиот свет дејствува врз неговата душа, како демоните „разговараат" со душата преку помислите и од каде доаѓаат помислите, би требало да му се каже дека дури ни големите подвижници не биле во состојба со своја сопствена сила да им се спротивстават на нападите на демоните. Ама, гледајќи ја својата немоќ, тие знаеле дека ...неможното за лугето е можно за Бога (Лк. 18:27), тие му се обраќале на Бога со усрдна молитва - и Он ги заштитувал. Целата нивна задача се состоела во тоа да бидат духовно будни, да стражарат и непрестајно да се молат. Тоа е поука и за нас и за нашите деца, кои во тешките моменти на искушенија можат да Му се помолат на Бога - и брзо да ја добијат помошта.
Современите родители немаат можност да го затворат своето дете во „кула од слонови коски“, во потполност да го изолираат од штетните влијанија врз душата од современиот свет. А и да имаат, тоа би било погрешно, бидејќи би претставувало манифестирање на погрешна родителска љубов, со што се мисли дека со своите сопствени сили може и треба да го сочува детето од соочувањето со вистинскиот живот на паднатиот свет, во кој човекот мора жестоко да се бори за својата чистота, за боголикоста и за вечниот живот. Разумната љубов е смирена и долготрпелива и знае дека не може се со своите сили: таа се моли и се надева во Живиот Бог, бидејќи „неможното за луѓето е можно за Бога“. Затоа најголема обврска на родителите - христијани, во сите времиња, била и останала молитвата за децата. Таа, заедно со сопствениот христијански пример и со трезвените совети на родителите, претставува духовна основа за целокупното дело и подвигот на семејното воспитување на децата.

 

 



Видео содржини

Поуки од Светите Отци

dobrotoljubie

Духовност

Февруари 23, 2020
ih3387

Свети свештеномаченик Харалампиј

Секој човек со своето раѓање добива лично име по кое го препознаваат во текот на целиот живот. Името е наша сопствена карактеристика, но малкумина го знаат вистинското потекло на своето име и неговото вистинско значење. Секое православно име има своја суштина…
Јануари 29, 2020
3.angeli.so.truba

Живот во служба на Бога и на луѓето

Неговите слова зрачат со силна нагласеност на светиклиментовиот образец и претставуваат целосно легитимирање на македонското црковно и духовно наследство. Дедо Стефан е ревносен борец за македонскиот јазик што неизмерно го сака и постојано го збогатува. Еве…

Почитување на Пресветата Мајка Божја

7.Vselenski.sobor
Таа е заштитничка и покров на христијанскиот род. Како Мајка на Синот Божји, таа има…

Митрополит Струмички Наум: ВОВЕДЕНСКИ РАЗМИСЛУВАЊА

Дек 05, 2019 Беседи 818
7.Vselenski.sobor
Премногу размислуваме во категоријата Бог – човек, наместо во категоријата личносни…

Свети Антониј Велики: Кој е ѓаволот и кога напаѓа...?

А кога ќе се всели Божјиот Дух, Он ги успокојува, им дава да го вкусуваат спокојот во…

Беседи

БEСEДА  за лажнитe учитeли

БEСEДА за лажнитe учитeли

Чoвeкoт на oвoј свeт e вo вoјна. Бoрбата e нeпрeстајна, а нeпријатeлитe сe мнoгубрoјни. Пoмeѓу најoпаснитe нeпријатeли спаѓаат лажнитe учитeли. Самo акo чoвeчкиoт ум e впeрeн вo Бoга, чoвeкoт ќe...

Митрополит Струмички Наум: Екстремно одрекување – екстремни дарови (01.08.2020)

Митрополит Струмички Наум: Екстремно одрекување – екстремни дарови (01.08.2020)

Спомнатите и ветени од Бог екстремни дарови, не се однесуваат толку на материјалното колку на духовното. Тоа се даровите на умно-срдечната молитва, на суштинско просветлување на умот, на расудување, на...

Митрополит Кумановско-осоговски д-р Григориј:Ние сме возљубени Божји созданија, кои имаат можност да создадат сопствен начин на постоење...“

Митрополит Кумановско-осоговски д-р Григориј:Ние сме возљубени Божји созданија, кои имаат можност да создадат сопствен начин на постоење...“

Епископскиот чин што денеска преку вас го примам, го разбирам како служење, што во себе ги обединува и најголемата чест и свеста за сопственaтa немоќ. Има ли поголема чест и...

Митрополит Струмички Наум: Бесчувствителност (25.07.2020)

Митрополит Струмички Наум: Бесчувствителност (25.07.2020)

Инаку, ако дозволиме прелеста да навлезе во нас, дали преку страстите на срцето (сластољубие и среброљубие) или преку страста на паднатиот ум (славољубие), таа потоа станува сеопфатна состојба која ги...

Викарен Епископ Јаков Стобиски:„Не плашете се да страдате...“

Викарен Епископ Јаков Стобиски:„Не плашете се да страдате...“

Се одрекуваме од Крстот Христов ако на прекорот враќаме со гнев и бунт, праведен или неправеден, без разлика. Се одрекуваат од Крстот Христов децата кои се непослушни кон родителите, оти...

БEСEДА  за спасeниe на душата какo крај на вeрата

БEСEДА за спасeниe на душата какo крај на вeрата

Никoј нe патува заради патoт туку заради нeкoј или заради нeштo, штo гo oчeкува на крајoт на тoј пат. Никoј нe гo фрла јажeтo вo вoдата вo кoја нeкoј сe...

Митрополит Струмички Наум: Прелест на умот и прелест на срцето (18.07.2020)

Митрополит Струмички Наум: Прелест на умот и прелест на срцето (18.07.2020)

Како што рековме, има лажна состојба (прелест) на умот, но има и прелест на срцето. Првата прелест настанува поради прифаќање и усвојување лажни мисли, а втората од прифаќање и усвојување...

Архиепископот г.г. Стефан:Продолжи ги богољубивите и родољубивите дела

Архиепископот г.г. Стефан:Продолжи ги богољубивите и родољубивите дела

    Со денешниов чин, преку Светиот Дух, врз тебе се изли љубовта Божја[6], и тој дар ќе ти помага со љубов да им служиш на луѓето и да ги исполнуваш задолженијата...

Партениј Епископ Антаниски и Игумен Бигорски:Да си биде епископ значи да се биде прв во служењето

Партениј Епископ Антаниски и Игумен Бигорски:Да си биде епископ значи да се биде прв во служењето

Да се биде епископ, преемник на апостолската благодат, значи да се биде прв не во превласта, не во некакви привилегии, туку во одговорноста и во служењето на другите за добро,...

« »