логоFacebookTwitterYouTubeeMail

 Како христијанинот да не се изгуби среде новогодишната суета


Bozik.pngСе приближува великиот и светол празник Рождество Христово, во пресрет на кој ние постиме, се молиме и на секаков начин се подготвуваме достојно да го пречекаме. Но во денешно време на христијанинот му е сѐ потешко да се подготви себеси за пососредоточено доживување на овој празник. Виновник за тоа е предновогодишната суета, неконтролираното пазарување и грижа во врска со тоа каде и како да се дочека граѓанската Нова Година. Како среде сите тие светликави украси да не ја загубиме ревноста за постот и во сета полнота да ја почувствуваме радоста на Рождеството Христово? 

Крајот на годината за луѓето е исполнет со безброј преживеалици: треба навреме да се завршат сите обврски, да се купат на сите подароци, да се обезбеди храна и пијалок, да се украси елката, да се појде на забава, да се реши каде да се појде на гости, каде да се дочека Новата Година итн, итн, итн.....
И кој, при сето тоа, воопшто да помисли на Рождеството Христово!

Но ако сепак се решиме да ја отфрлиме од себе оваа новогодишна треска и даsviraci.png помислиме само каков тоа празник ние славиме, уште од почеток ни станува јасно, колку неспоредливо побезначаен е овој празник од самите подготовки за него. Ние го празнуваме годишниот круг на Земјата околу Сонцето, заборавајќи на тоа дека Бог, Кој го создаде нашиот свет, дојде кај нас луѓето, за да стане еден од нас, не престанувајќи да биде Бог. Дојде за да ја прими на Себе човечката природа и да ги избави сите луѓе од ропството на гревот.

Не му приличи на патникот кој тргнал на далечно патување, да го гледа само ритчето пред себе и притоа да не обраќа внимание на големата планина зад него. Веројатно ако се настрои да се искачи на ритчето, тој ќе биде во состојба да ја совлада и високата планина. И морепловецот, кој се подготвува за долга пловидба, треба неизоставно да биде така спремен, што да може да го помине не само пристаништето, туку и океанот, што се простира зад пристаништето. Така и ние, припремајќи се за дочекот на Нова Година, треба пред сѐ духовно да се подготвуваме за празнувањето на Рождеството Христово. А Новата година нема да ни побегне. 

Сепак, треба да се каже дека и Црквата ја празнува Новата Година, но casov.pngпоминува сосема поинаку: во пост и благодарност кон Господа. И тоа е радост, ама онаа другата- духовната. За христијанинот Новата Година е семеен празник. Тогаш не приличи да се оди на забави. Уште повеќе што на 1-ви јануари Црквата го слави споменот на светиот маченик Бонифациј, на кого му се упатуваат молитви за избавување од гревот на пијанство. И зошто токму на тој ден нашите млади луѓе ни најмалку не го почитуваат споменот на светиот, кој помага за надминување на страшните пороци на пијанство и разврат?

Божикниот пост нѐ приведува кон подлабоко и поблагодатно  доживување на Рождеството Христово. Постот - тоа е период кога ние повеќе време одвојуваме за духовната страна на својот живот: читаме повеќе книги со духовна содржина, учествуваме на богослужбите, се исповедаме и причестуваме. Што би можеле тогаш да Му принесеме на Бога на дар? Само нашето скрушено срце, воздржание, мир во душата и со ближните. Не е постот само воздржание од храна, туку и од неприлични забави. Сепак во овој период на Божиќниот пост некогаш е многу тешко за верник со роднини и блиски кои се далеку од Црквата. Тие се предаваат на суета, се подготвуваат за новогодишната трпеза, шетаат по продавниците во потрага по подароци и забораваат на она најглавното – душата. Како среде сета таа еуфорија да не се изгуби христијанинот? Како да не ги навредиме роднините и да не го нарушиме постот? На тоа прашање е тешко да се одговори, но сметаме дека за сѐ може да се најде „златна средина“. Не е страшно и да се одбележи Новата Година, знаејќи дека таа никогаш не може да ја замени радоста на Рождеството.

Ако на вашите роднини и пријатели им е драг новогодишниот дочек, најпосле, не приличи да ги вознемирувате. Наместо тоа, би можеле скромно да поседите со нив на трпезата, да си спомнете за сите убави моменти од годината што си заминува и да Му заблагодарите на Господа за онаа што доаѓа. Кога ја славиме Новата Година со своите неоцрковени роднини и блиски, тоа го правиме не од задоволство, туку од љубов кон нив, снисходејќи на нивната слабост. Зашто Господ вели: „Милост сакам, а не жртва.“ Понекогаш ние ги одвраќаме луѓето од Црквата со своето нетактично однесување.

Проблемот не е во тоа дали да се одбележи или не Новата Година, туку во тоа како да се одбележи таа. Тоа не значи дека ќе се наруши постот. Можете убаво да поминете и со посен оброк. Најпосле, добрата, пријателска атмосфера не ја создаваат јадењето и пиењето, туку нашето настроение. Целта е не да се поткрепиме со храна, туку да ја поткрепиме душата на нашите ближни, радувајќи се и дарувајќи им радост.

Она што луѓето ги привлекува кон Црквата не се долгите проповеди и убедувања dete_vo_molitva.pngдека постои Бог и дека неизоставно е задолжително да се оди на богослужби, туку топлиот човечки однос кон нив. Значи, кога луѓето ќе ја почувствуваат христијанската љубов, кога ќе видат дека таа љубов го прави христијанинот поинаков и подобар од останатите. Во семејниот живот, на пример, треба секогаш да има компромис. Ако на својот сопруг, или на својата сопруга ѝ направиш отстапка па поседиш со него/неа на новогодишната трпеза, тогаш и твојот сопружник можеби ќе се реши да дојде со тебе во црква на Рождество.

За православните, побожни луѓе и нивните оцрковени роднини, секако, не е задолжително да ја одбележуваат Новата Година – тоа не е црковен празник. Но не е грев и доколку скромно ја дочекаат со посна трпеза и во кругот на семејството. За современиот човек, кој сѐ помалку и помалку време поминува со своите домашни, тоа би било добар повод да се биде со семејството.

Особено е убаво во деновите после Нова Година. На улиците необчна тишина и спокој, слободно време на претек. За луѓето навикнати на големи бучави, бескрајни редици и гужви во средствата за јавен транспорт, тоа е навистина благодатна можност во тишина и спокојство да се подготват за претстојното големо торжество – празникот на Раѓањето на нашиот Господ Исус Христос.

Извор: Бигорски манастир



Поуки од Светите Отци

krusevoexport

Духовност

Јули 01, 2019

„Осаменоста не е во тоа што сме сами, туку во тоа дека не постои ништо по кое копнееме.“

Јас сум академски сликар и наивен писател. Учев да бидам сликар, но писател – не. Впрочем, каде се учи за тоа? На пример, Толстој по занимање бил гроф, Чехов - лекар, Сент Егзипери, авијатичар – а да не го споменеме Чарлс Буковски, кој бил поштар“.
Мај 28, 2019

Свети Леонтиј Струмички, патријарх Ерусалимски

Живеејќи во покаен плач и солзи се издвојуваше по особеното почитување и љубов кон нашиот Господ и Неговата Пресвета Мајка. Иако сè уште млад, Преподобниот презема на себе еден тежок подвиг: одеше по улиците на царскиот град правејќи се дека не е со здрав ум,…

Акатист кон свети Нектариј Егински

Ное 25, 2018 Полезно и Потребно 1185
КОНДАК 12Трудејќи се, си ја умножил благодатта дадена од Бога, рабу Божји, добар и верен…

Житие на преподобна Параскева – Петка (Епиватска или Трновска)

Окт 30, 2018 Житија 1732
Света и преблажена маченичко Христова Параскево, убавино на девственичките, пофалбо на…

Светскиот првак Адам Ондра во посета на Бигорскиот и Рајчичкиот манастир

Окт 28, 2018 Настани 1146
Деновиве нашите две свештени Обители, Бигорски и Рајчица, ги посети во светски рамки…

Беседи

БEСEДА за Слoвoтo - Синoт Бoжји

БEСEДА за Слoвoтo - Синoт Бoжји

Тoј пoчeтoк e вo Слoвoтo Бoжјo, вo Синoт Бoжји. Oн гo запoчнал и сoздавањeтo на свeтoт и спасeниeтo на свeтoт. Кoј и да сака да гoвoри билo за сoздавањeтo на...

Архимандрит Партениј Бигорски- Претечевиот глас и денес од Радика повикува

Архимандрит Партениј Бигорски- Претечевиот глас и денес од Радика повикува

Свети Јован Крстител, кој од Господа бил предназначен да биде посредник помеѓу времето на Законот и времето на Благодатта, Го видел Спасителот Христос уште додека се наоѓал во утробата на...

Мирополит Струмички Наум - СВЕТИ ЈОВАН КРСТИТЕЛ

Мирополит Струмички Наум - СВЕТИ ЈОВАН КРСТИТЕЛ

Во денешното евангелско четиво (Марко 6, 14–29) ни се открива кои се главните човекови страсти и какви се нивните основни меѓусебни влијанија во нас самите. Страста е болна – до...

Постои ли вистински авторитет за младите?

Постои ли вистински авторитет за младите?

Мислам дека кризата на авторитетот, мили мои, денес е најголемиот проблем во нашево совремие. Погледнете што се случува насекаде околу нас. Сите авторитети се разрушени, сè е така нихилистички релативизирано....

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Најголемото богатство

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Најголемото богатство

Како може животот покрај Христос за некој да биде извор на страдање и извор на тага? Како може на монахот животот во манастирот да му биде извор на страдање, извор...

БEСEДА за Христoвиoт карактeр какo штo гo прoрeкoл Исаија

БEСEДА за Христoвиoт карактeр какo штo гo прoрeкoл Исаија

Кoј имал пoгoлeми права oд Гoспoда, Синoт Бoжји, да вика на зeмјата, вo Свoeтo лoзјe, на бeззакoницитe? Кoј имал пoгoлeми права да ги наврeдува грeшницитe кoи Гo наврeдуваа Бoга и...

Пoкај сe прeд смртта да ја затвoри вратата на твoјoт живoт и да нe ја oтвoри вратата на Судoт

Пoкај сe прeд смртта да ја затвoри вратата на твoјoт живoт и да нe ја oтвoри вратата на Судoт

“Прeд да дувнe вeтрoт на смртта, и прeд да сe пoјават на мoeтo тeлo бoлeсти, вeсници на смртта, пoмилуј мe”. “Прeд да зајдe вeличeствeнoтo сoнцe на висoчината за мeнe, пoмилуј...

 Викарен Епископ Јаков Стобиски: Братот мој е мојот живот

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Братот мој е мојот живот

На ничиј живот немаме право да носиме суд, ниту пак, такво нешто примивме во Црквата од апостолите и од учењето на Светите отци. И сржта на нашиот подвижнички живот –...

Архимандрит Партениј Бигорски: Благословениот подвиг носи телесно здравје и духовна радост

Архимандрит Партениј Бигорски: Благословениот подвиг носи телесно здравје и духовна радост

Според светите отци на Црквата, едно вакво целовечерно стоење во молитва и во благодарност кон Бога, заменува цел четириесетдневен пост – се разбира, доколку човек се подвизува во будноста, трезвеноумието...

« »