логоFacebookTwitterYouTubeeMail

 

sv.GRIGORIJ.PALAMA.jpg

79. 
7 февруари 1954 г.
Писмо до монахињата
Го добив твоето долго писмо и го прочитав со љубов. Се израдував на промената во твојот живот. Пресвета Богородица на чудесен начин те упатила на вистинскиот пат што оди кон вечното живеалиште. Дури и ти дала закрила под Својот мо¬ќен покров! Верувај длабоко дека Таа ќе ти помогне во горчливите животни мигови, бидејќи во овој живот нема постојаност, но, токму како во воздухот над нас, постојано нешто се менува. Напишав како X. да се вежба во молитвата; прочитај во писмото што и го испратив. Те советувам, но тоа не е ниту закон, ниту наредба, секојдневно да читаш „Богородице Дево, радуј се" 12 пати и 33 пати Исусовата молитва — само труди се молитвата да ја читаш внимателно, бидејќи вниманието е душа на молитвата. Исполнувај ги оние три правила, за кои порано ти пишував, душата се навикнува на духовниот живот. Особено е важно да се остави својата волја зад себе. Тоа не е лесно да се направи, но така се добива силно средство против ѓаволската гордост. На гордоста и е својствено секогаш да биде над сите, не може да се потчини на друг, упорно го задржува своето мислење. Ете, св. отци сами поминале по овој пат и ни ги оставиле тие правила за раководство. Всушност, само со нивното исполнување се стекнува внатрешниот, душевниот мир, а човекот, кој ќе го добие, каде и да живее, секогаш ќе биде мирен и спокоен. Архиепископот Теофил еднаш ја посетил нитријската гора и му дошол таткото (ава) на гората. Архиепископот му рекол: „Кое делување, според твоето искуствено сознание, е највисоко на монашкиот пат?" Старецот одговорил: „Послушноста и постојаното самопрекорување". Архиепископот рекол: „Друг пат, освен тој — нема".
Уште нешто. И да звучи безумно, нема да излезам безумник. Целиот свој живот тежнеам и се трудам да ги исполнувам тие три правила, со Бож¬јата милост, ете, добивам мир, иако тој е несовршен, сепак сум мирен и спокоен. Ме одредија за настојател во Печенскиот манстир. Од монах ме посветија во јероѓакон, јеромонах и во игумен. Две недели се подготвував за патувањето и се учев да служам и сето време, по Божјата благодат, бев мирен. Ме зачудуваа некои монаси кога ми велеа: „Колку спокојно се подготвуваш! Другите одат од ќелија во ќелија, па ќе се вознемират, а ти толку мирно го прими поставувањето на новата служба во новиот манастир!" Многу монаси многу работи ми изнакажаа. Мнозината ме советуваа да одбијам: „Па, ти одиш — на крст". Јас одговорив: „Ние не знаеме кога и каде Господ дава крст." И, ете, се подготвив за патот. Со мене тргнаа уште двајца јеромонаси. Патувавме 16 дена и ноќи: до градот Рованиеми со воз, а од тој град 500 врсти до Печенг: 250 врсти на коњи и 250 врсти на елени. Секако, не беше лесно, бидејќи не го знаевме финскиот јазик, но сепак некако стигнавме.
Допатувавме навечер. Не дочекаа со ѕвонење на камбаните. Влеговме во црквата, ми облекоа свилена мантија, ги отворија царските двери, јас и браќата јеромонаси кои дојдоа со мене, пријдовме до престолот и до ковчегот со моштите на преп. Трифон. Сето братство се насобра во црквата, свештенослужителите беа во одежди. Не бев подготвен да кажам ништо, но кога почнав да им приоѓам на браќата, помислата ми велеше „кажи нешто" и еве што реков: „Здрави да сте свети отци и браќа! Испратен сум при вас како настојател и со мене уште двајца јеромонаси. Ние се подготвивме за многу краток период. Се на се, две седмици учев да служам, бидејќи посветен сум во овој чин од прост монах. Ако било што грешам во службата, поправете ги моите недостатоци со христијанска љубов, а во домашните работи, ве молам, да ми помагате". Ризничарот одговори: „Сакаме, ќе ти помагаме!" Јас продолжив: „Свети отци, најважно од се е да се трудиме меѓу нас да владеат мирот и слогата. Ако биде така, тогаш врз нас ќе почива Божјата благодат. Амин".


Ризничарот, пак, рече: „Опрости, ние ништо не можеме да кажеме". Сите браќа потоа ми пријдоа за благослов, а потоа отидовме на чај, пирошки со лосос и лепчиња со сирење што беа подготвени. Се напивме чај во настојателската ќелија. Тука останав да преноќам и во иднина — да живеам. Просторот е голем, две сали, две соби за дневен престој и една спална соба. Се навикнав на манастирот многу лесно, проживеав во него 10 години и 8 месеци. Пред мене за настојател бил поставен некој јероѓакон, но тој тешко се разболел, почнал да добива дури и напади. Тогаш ме поставија мене.
Во Валаам минував низ разни послушанија, па, иако имаше и такви кои што не ми се допаѓаа, сепак не паднав со духот, туку бев спокоен. Од светото послушание се раѓа смирение и силата на волјата за богоугодување се поткрепува. А св. отци послушанието го сметаат, дури за мачеништво. Ава Доротеј пишува многу добро за тоа, ти советувам да ја прочиташ неговата книга.


Ние, воопшто, многу се грижиме за нашата слободна волја. А сега, одеднаш, треба да ја оставиме нашата волја и да ја исполнуваме волјата на другиот. Многу е тешко да се скриеме пред другите. Тоа можат само големите души, а слабите цврсто инсистираат на своето.
Обврзи се — во растројство никако да не донесуваш одлуки за ништо. Така советуваат св. отци.
Уште нешто за гордоста: својство на гордоста е во себе да гледа само добро, а кај другите само лошо, додека, пак, својството на смирението е кај себе да ги гледаш своите гревови, а кај другите — добрите особини.

 Друго:

  Писма на валаамскиот старец (23)

Извор:

Korica.Pisma.Valaam.jpg

Издавачка установа „Канео“ при Дебарско- кичевската епархија ,Охрид 2001

 

Главен и одговорен уредник

Митрополит Тимотеј

 

Друго:

 

 



Видео содржини

Поуки од Светите Отци

dobrotoljubie

Духовност

Февруари 23, 2020
ih3387

Свети свештеномаченик Харалампиј

Секој човек со своето раѓање добива лично име по кое го препознаваат во текот на целиот живот. Името е наша сопствена карактеристика, но малкумина го знаат вистинското потекло на своето име и неговото вистинско значење. Секое православно име има своја суштина…
Јануари 29, 2020
3.angeli.so.truba

Живот во служба на Бога и на луѓето

Неговите слова зрачат со силна нагласеност на светиклиментовиот образец и претставуваат целосно легитимирање на македонското црковно и духовно наследство. Дедо Стефан е ревносен борец за македонскиот јазик што неизмерно го сака и постојано го збогатува. Еве…

Почитување на Пресветата Мајка Божја

7.Vselenski.sobor
Таа е заштитничка и покров на христијанскиот род. Како Мајка на Синот Божји, таа има…

Митрополит Струмички Наум: ВОВЕДЕНСКИ РАЗМИСЛУВАЊА

Дек 05, 2019 Беседи 648
7.Vselenski.sobor
Премногу размислуваме во категоријата Бог – човек, наместо во категоријата личносни…

Свети Антониј Велики: Кој е ѓаволот и кога напаѓа...?

А кога ќе се всели Божјиот Дух, Он ги успокојува, им дава да го вкусуваат спокојот во…

Беседи

Св. Климент Охридски: Поука на вознесение на Господ наш Исус Христос

Св. Климент Охридски: Поука на вознесение на Господ наш Исус Христос

Поради тоа, браќа, бидејќи нè очекува бесконечна мака, да се потрудиме преку подвиг да ја избегнеме, со милостина да го пречекаме бедниот и да го угостиме, примајќи го туѓинецот, гладниот...

Митрополит Струмички Наум: Недела на слепиот (23.05.2020)

Митрополит Струмички Наум: Недела на слепиот (23.05.2020)

Бог е праведен. Сепак, на оние кои се одрекле од светот и световните работи им ветил стократно повеќе уште во овој живот, а плус и Царство Небесно: „Вистина ви велам:...

Храмот е срце

Храмот е срце

До тој Ден, којшто ние сме собрани данеска да го празнуваме. До денот, во којшто светлото Сонце на Правдата дошло да го осветли овој свет и да изгрее од гробот...

Митрополит Струмички Наум: Пробивање низ темнината (18.05.2020)

Митрополит Струмички Наум: Пробивање низ темнината (18.05.2020)

Но, бидејќи над вистинската вера, низ вековите, незабележливо се наталожиле и одомаќиниле уште неколку темнини, денес, оној што ќе поверува, ќе треба да се пробие и низ овие темнини; а...

Митрополит Струмички Наум: Како се сведочи Човекот (16.05.2020 )

Митрополит Струмички Наум: Како се сведочи Човекот (16.05.2020 )

Откако ја стекнува нејзината доверба, Богочовекот Христос ѝ ја покажува и вистинската вера: „Жено, верувај Ми дека иде часот, кога ни во оваа планина, ниту во Ерусалим ќе се поклонувате...

О. Жарко Ѓорѓиевски: БЕСЕДА во Недела на Самарјанката(17.05.2020)

О. Жарко Ѓорѓиевски: БЕСЕДА во Недела на Самарјанката(17.05.2020)

Телото ја прима онаа храна, која во суштина е еднаква со телото. Телото е од земјата и храната за телото е од земјата. Затоа телото во овој свет се чувствува...

БEСEДА за силата штo Бoг им ја дал на прoрoчкитe збoрoви

БEСEДА за силата штo Бoг им ја дал на прoрoчкитe збoрoви

Слoвoтo Бoжјo e какo oган на кoјштo сe радува правeдникoт прeмрзнат вo студeнилoтo на oвoј свeт; и слoвoтo Бoжјo e какo oган кoј гo изгoрува нeправeдникoт, кoгo oвoј матeријалeн свeт...

Викарен Епископ Јаков Стобиски - Немам човек...

Викарен Епископ Јаков Стобиски - Немам човек...

Да го фрлиме фенерот на Диоген, да се откажаме од потрагата по човек во темнината на овој свет и во сеопштата расчовеченост. Таа потрага за нас заврши во оној миг...

„Мрзливитe рацe брзo ги врабoтува ѓавoлoт а врeднитe - ангeлoт“

„Мрзливитe рацe брзo ги врабoтува ѓавoлoт а врeднитe - ангeлoт“

Вo oвoј свeт на нeпрeстајнo движeњe и нeпрeстајни прoмeни, чoвeкoт, сакал или нe, мoра да бидe врабoтeн, билo сo дoбрo, билo сo злo дeлувањe. Мрзливиoт чoвeк, всушнoст, нe e врабoтeн:...

« »