логоFacebookTwitterYouTubeeMail


 Kliment.Heraklejski.jpg

За Велигденскиот концерт


Минатиот четврток, заедно со многумина го проследив Велигденскиот духовен концерт. Веднаш би сакал да го споделам со вас моето мислење за тој настан. Она што се случи таму, таа вечер, пред очите на нашата црковна и севкупна македонска јавност, ни најмалку не беше обичен пренос и трансфер на традиционалната култура и на духовното наследство од минатото. И покрај некои журналистички коментари и укажувањата дека се потребни дополнителни мислења и консултации со византолошки авторитети за да се оцени настанот, за да го доживеам овој цитат кој реферира на древното византиско музичко наследство (кое, колку за потсетување од Отците нам ни е оставено во неукрадливо наследство), а кој грижливо беше вкотвен во современиот музички израз, искрено, не ми се потребни ничии сугестии. Веќе го изградив својот став и ќе го споделам со вас.
За мене Велигденскиот духовен концерт беше вистински исчекор и смел успешен обид за вдахновување од чистите извори и источници кои ги формираа и обликуваа христијанските етос и култура во Македонија. Тоа креативно го направија монасите од Бигорскиот манастир и монахињите од манастирот Рајчица, со благослов на нивниот и наш отец Партениј. Нивната духовна зрелост и влог ги гледам во излегувањето на кратко од манастирот на нивното покајание, само за да се сретнат со нашиот современик и преку источниот милозвучен духовен напев, да стапат во пријателски дијалог со него за да се пројави милоста на Распнатиот и Воскреснатиот Христос. Вистински образец на богољубие и човекољубие во Христа. Таа вечер овие чудесни монашки души ни приготвија Пасха пред Пасха.
Благодарен од нивното сведоштвото и охрабрен дека монасите во македонските манастири ги споделуваат созреаните плодови од таинствениот монашки живот, се вратив во моето Зрзе, подготвувајќи се за Благовештение. По пат размислував што се случи таа вечер во Универзалната сала. Тогаш се сетив на зборовите на еминентниот богослов Јагазоглу, кој оспорувајќи ја употребната концепција на византиската уметност, вели: „Уметноста е разговор на човекот со Бога. Таа е покажување или истакнување на убавината на тварта преку личноста, преку творештвото на човекот. Единствено човекот е кадарен да ја изрази таа убавината на материјата која во црковната уметност, всушност е убавина на личноста.“
Се согласувам со овие негови мисли, а ги издвоив затоа што имав можност да бидам сведок на процесот на отелотворување на идејата во дело. Имено, овој концерт пред да се реализира беше во умот и родителското срце на отец Партениј. Разгорен од копнежот да го пренесе умилителниот тон на црковните химни, неколку години вложи многу труд, па заедно со неговите духовни деца Ламбе и Касијана, обдарени со прекрасни гласовни хоризонти, (кои заради искреноста и љубовта кон отецот успеаја да го иконизираат она што на многумина тешко им поаѓа од рака и е речиси невозможно без отечки благослов), придружени од хорот на младите но надежни богослови, во соработка со пријателите и вљубениците во музичката уметност, г. Живојин Глишиќ (кој направи аранжман што може достинствено да застане раме до рaме со оние на Микис Теодоракис и на Митрополитот Иларион Алфеев, практика веќе позната кај православните Елини и Руси), изведен под диригентската палка на маестро Борјан Цанев, и секако под раководство на почитуваната директорка на Македонската Филхармонија, г-ѓа Маја Чанаќевиќ која по разговорот со отецот наполно застана зад реализација на овој проект, го оствари одамна посакуваното и измоленото од Бога.
Ефектот е следниот: Концертот ја исполни својата посакувана цел бидејќи ги допре оние тенки и нежни струни на човечките богољубиви души, кои безусловно ќе рефлектираат во нашите секојдневни животи како силен патоказ на патот кон Дома. Доказ за ова тврдење не ми е френетичното ракоплескање и топлата атмосфера меѓу присутните туку молитвениот амбиент и светлите и просветлени ликови кои ме пресретнуваа при излегувањето. Во нивните лица ја видов и доживеав нашата Мајка Црква, која оваа година кога слави 45 години од својот автокефален живот го доби својот прв подарок од своите најверни чеда - македонските монаси и монахињи и нивните пријатели.
Драг отец Партениј, најпрво Вам а потоа на сите учесници и чинители на ова незаборавно дело, Ви благодарам од срце.


+ Климент Епископ Хераклејски

 

 



Видео содржини

Поуки од Светите Отци

dobrotoljubie

Духовност

Февруари 23, 2020
ih3387

Свети свештеномаченик Харалампиј

Секој човек со своето раѓање добива лично име по кое го препознаваат во текот на целиот живот. Името е наша сопствена карактеристика, но малкумина го знаат вистинското потекло на своето име и неговото вистинско значење. Секое православно име има своја суштина…
Јануари 29, 2020
3.angeli.so.truba

Живот во служба на Бога и на луѓето

Неговите слова зрачат со силна нагласеност на светиклиментовиот образец и претставуваат целосно легитимирање на македонското црковно и духовно наследство. Дедо Стефан е ревносен борец за македонскиот јазик што неизмерно го сака и постојано го збогатува. Еве…

Почитување на Пресветата Мајка Божја

7.Vselenski.sobor
Таа е заштитничка и покров на христијанскиот род. Како Мајка на Синот Божји, таа има…

Митрополит Струмички Наум: ВОВЕДЕНСКИ РАЗМИСЛУВАЊА

Дек 05, 2019 Беседи 640
7.Vselenski.sobor
Премногу размислуваме во категоријата Бог – човек, наместо во категоријата личносни…

Свети Антониј Велики: Кој е ѓаволот и кога напаѓа...?

А кога ќе се всели Божјиот Дух, Он ги успокојува, им дава да го вкусуваат спокојот во…

Беседи

Митрополит Струмички Наум: Недела на слепиот (23.05.2020)

Митрополит Струмички Наум: Недела на слепиот (23.05.2020)

Бог е праведен. Сепак, на оние кои се одрекле од светот и световните работи им ветил стократно повеќе уште во овој живот, а плус и Царство Небесно: „Вистина ви велам:...

Храмот е срце

Храмот е срце

До тој Ден, којшто ние сме собрани данеска да го празнуваме. До денот, во којшто светлото Сонце на Правдата дошло да го осветли овој свет и да изгрее од гробот...

Митрополит Струмички Наум: Пробивање низ темнината (18.05.2020)

Митрополит Струмички Наум: Пробивање низ темнината (18.05.2020)

Но, бидејќи над вистинската вера, низ вековите, незабележливо се наталожиле и одомаќиниле уште неколку темнини, денес, оној што ќе поверува, ќе треба да се пробие и низ овие темнини; а...

Митрополит Струмички Наум: Како се сведочи Човекот (16.05.2020 )

Митрополит Струмички Наум: Како се сведочи Човекот (16.05.2020 )

Откако ја стекнува нејзината доверба, Богочовекот Христос ѝ ја покажува и вистинската вера: „Жено, верувај Ми дека иде часот, кога ни во оваа планина, ниту во Ерусалим ќе се поклонувате...

О. Жарко Ѓорѓиевски: БЕСЕДА во Недела на Самарјанката(17.05.2020)

О. Жарко Ѓорѓиевски: БЕСЕДА во Недела на Самарјанката(17.05.2020)

Телото ја прима онаа храна, која во суштина е еднаква со телото. Телото е од земјата и храната за телото е од земјата. Затоа телото во овој свет се чувствува...

БEСEДА за силата штo Бoг им ја дал на прoрoчкитe збoрoви

БEСEДА за силата штo Бoг им ја дал на прoрoчкитe збoрoви

Слoвoтo Бoжјo e какo oган на кoјштo сe радува правeдникoт прeмрзнат вo студeнилoтo на oвoј свeт; и слoвoтo Бoжјo e какo oган кoј гo изгoрува нeправeдникoт, кoгo oвoј матeријалeн свeт...

Викарен Епископ Јаков Стобиски - Немам човек...

Викарен Епископ Јаков Стобиски - Немам човек...

Да го фрлиме фенерот на Диоген, да се откажаме од потрагата по човек во темнината на овој свет и во сеопштата расчовеченост. Таа потрага за нас заврши во оној миг...

„Мрзливитe рацe брзo ги врабoтува ѓавoлoт а врeднитe - ангeлoт“

„Мрзливитe рацe брзo ги врабoтува ѓавoлoт а врeднитe - ангeлoт“

Вo oвoј свeт на нeпрeстајнo движeњe и нeпрeстајни прoмeни, чoвeкoт, сакал или нe, мoра да бидe врабoтeн, билo сo дoбрo, билo сo злo дeлувањe. Мрзливиoт чoвeк, всушнoст, нe e врабoтeн:...

Митрополит Струмички Наум: Депресија и надеж од православен аспект (09.05.2020)

Митрополит Струмички Наум: Депресија и надеж од православен аспект (09.05.2020)

    Остатокот од времето поминато надвор од молитва, на оние кои немаат непрестајна умно-срдечна молитва, Црквата им го покрива со послушанието. Оние кои го чистат своето срце од страстите, го...

« »