логоFacebookTwitterYouTubeeMail

 





Korica-Arhierej-za-WEB

 Невидливиот Небесен Архиереј на Тихон Барсуков

  • Архиереј не може да се смета за типичен мал роман, но попрво за своевидно мало чудо во проза зашто во текот на неговото приопштување на современ македонски јазик актот на преведување излегуваше од неговата толкувачка рамка, поточно, преведувањето премина во пренесување во еден друг текст кој како да постои зад текстот на Архиереј. Овој метатекст раскажува приказна која небаре постои криејќи се зад официјалното сиже на романот, чиј говор како да нѐ опфаќа сите, немилосрдно нѐ содржи претворајќи нѐ во негови персонажи, негови метакнижевни ликови, на ист оној начин на кој се осуштествиле отец Павел, отец Герасим, матушка, самиот Архиереј во видливиот текст... Тој невидлив текст премина, претворајќи се од книжевен, во текст исткаен од струните на самото историско време, текст од идно време, пророштво за собитијата што непосредно ќе се случат не така долго по објавувањето на романот.

При самиот акт на преведување, Архиереј се откри како мал книжевен филигран во чии засеци се гравираат нашите лични судбини.  Попрво произлегува дека Тихон Барсуков е наш современик, чија скудна биографија на овој релативно непознат парохиски свештеник, укажува дека Тихон Барсуков, многу веројатно и самиот е жртва на оној режим чиј пеколен претвкус претходно и самиот го претчувствувал... Зад скудната биографија на Тихон Барсуков, најверојатно се крие „живата рана“ – неговата лична свирепа биографија.
Кој кого преведе? Преведувачот – Архиереј или Архиереј го преведе, пренесе преведувачот во еден свет чиј систем од знаци е невозможно да се преведе на ниту еден човечки јазик? Ова прашање упатува кон самочувството на човекот кој како да сака да ги искористи двата текста на Архиереј; оној видливиот кој раскажува за христијанскиот начин на живот на т.н „мал човек“ во една од бројните руски паланки на бреговите на Волга, и оној невидлив текст кој претчувствува историска катастрофа на една голема цивилизација, позната од средниот век како Киевска Рус. После само некоја деценија од издавањето на ,,Архиереј“, патем речено, книга која поминала речиси незабележано од тогашната критичка јавност, се нижат настани што не ветуваат ништо добро. Особено тоа се однесува на Октомвриската Револуција која ги промени корените на Русија, таа видоизменета Русија, ја промени Европа на полошо, а пак таа, олошена Европа и таа олошена Русија, како што е познато, за малку ќе се стрмоглавеа на работ од историската бездна. Денес, кога на лицето на евро-азискиот континент дуваат некои стари, од почетокот на ХХ век - ветришта, романот Архиереј, посегна по денешните критичари од правливите долапи на историскиот заборав за да предупреди, да го притисне копчето за тревога, пристигнувајќи како временска машина во нашата зазбивтана постмодерна современост за да биде преоткриен овозможувајќи ѝ на сегашна Русија да посегне по себеси низ измаглините на минатото време и да си рече самата на себе: Застани. Помисли малку. Не прави го тоа. Револуцијата, освен сечовечко страдање не му донела никому ништо добро.

  • Архиереј е многу повеќе од обичен мал роман кој раскажува за кризата на христијанскиот морал, за стврднувањето на човековото срце, за закоравеноста на духот во рамнодушен кон туѓите страдања - мрамор, за ослабнувањето на верата, дури и за ослабнувањето на врската на човекот со Самиот Христос, но истовремено доаѓаат денови на големи искушенија за Црквата и верните, за нејзините пастири и архипастири: дојдено е време кога архиереите треба да ја симнат од себе позлатената митра, и во слава на Исус Христос да наденат трновит венец, зашто не се слави, но повеќе се хули името Господово среде народот.

Архиереј, раскажува предупредувајќи за трагичната погибел“ што заканувачки демне над  „човекот во футрола“, на начин на кој тоа го правеше Чехов, а го претчувствува светскиот хаос на оној начин на кој тоа го претчувствуваше Достоевски дека нештата човечки навистина можат да заземат непосакуван идиотски тек доколку тој ист човек, денес повторно му го сврти грбот на Бога.

               Критички осврт кон книгата Архиереј од Тихон Барсуков  направи:
                                        Пантелеј Кондратјук

 

Друго:

     Ново издание на Скопската епархија (28.11.2014)     

4-ти декември, лето Господово 2014



Видео содржини

Поуки од Светите Отци

dobrotoljubie

Духовност

Февруари 23, 2020
ih3387

Свети свештеномаченик Харалампиј

Секој човек со своето раѓање добива лично име по кое го препознаваат во текот на целиот живот. Името е наша сопствена карактеристика, но малкумина го знаат вистинското потекло на своето име и неговото вистинско значење. Секое православно име има своја суштина…
Јануари 29, 2020
3.angeli.so.truba

Живот во служба на Бога и на луѓето

Неговите слова зрачат со силна нагласеност на светиклиментовиот образец и претставуваат целосно легитимирање на македонското црковно и духовно наследство. Дедо Стефан е ревносен борец за македонскиот јазик што неизмерно го сака и постојано го збогатува. Еве…

Почитување на Пресветата Мајка Божја

7.Vselenski.sobor
Таа е заштитничка и покров на христијанскиот род. Како Мајка на Синот Божји, таа има…

Митрополит Струмички Наум: ВОВЕДЕНСКИ РАЗМИСЛУВАЊА

Дек 05, 2019 Беседи 645
7.Vselenski.sobor
Премногу размислуваме во категоријата Бог – човек, наместо во категоријата личносни…

Свети Антониј Велики: Кој е ѓаволот и кога напаѓа...?

А кога ќе се всели Божјиот Дух, Он ги успокојува, им дава да го вкусуваат спокојот во…

Беседи

Св. Климент Охридски: Поука на вознесение на Господ наш Исус Христос

Св. Климент Охридски: Поука на вознесение на Господ наш Исус Христос

Поради тоа, браќа, бидејќи нè очекува бесконечна мака, да се потрудиме преку подвиг да ја избегнеме, со милостина да го пречекаме бедниот и да го угостиме, примајќи го туѓинецот, гладниот...

Митрополит Струмички Наум: Недела на слепиот (23.05.2020)

Митрополит Струмички Наум: Недела на слепиот (23.05.2020)

Бог е праведен. Сепак, на оние кои се одрекле од светот и световните работи им ветил стократно повеќе уште во овој живот, а плус и Царство Небесно: „Вистина ви велам:...

Храмот е срце

Храмот е срце

До тој Ден, којшто ние сме собрани данеска да го празнуваме. До денот, во којшто светлото Сонце на Правдата дошло да го осветли овој свет и да изгрее од гробот...

Митрополит Струмички Наум: Пробивање низ темнината (18.05.2020)

Митрополит Струмички Наум: Пробивање низ темнината (18.05.2020)

Но, бидејќи над вистинската вера, низ вековите, незабележливо се наталожиле и одомаќиниле уште неколку темнини, денес, оној што ќе поверува, ќе треба да се пробие и низ овие темнини; а...

Митрополит Струмички Наум: Како се сведочи Човекот (16.05.2020 )

Митрополит Струмички Наум: Како се сведочи Човекот (16.05.2020 )

Откако ја стекнува нејзината доверба, Богочовекот Христос ѝ ја покажува и вистинската вера: „Жено, верувај Ми дека иде часот, кога ни во оваа планина, ниту во Ерусалим ќе се поклонувате...

О. Жарко Ѓорѓиевски: БЕСЕДА во Недела на Самарјанката(17.05.2020)

О. Жарко Ѓорѓиевски: БЕСЕДА во Недела на Самарјанката(17.05.2020)

Телото ја прима онаа храна, која во суштина е еднаква со телото. Телото е од земјата и храната за телото е од земјата. Затоа телото во овој свет се чувствува...

БEСEДА за силата штo Бoг им ја дал на прoрoчкитe збoрoви

БEСEДА за силата штo Бoг им ја дал на прoрoчкитe збoрoви

Слoвoтo Бoжјo e какo oган на кoјштo сe радува правeдникoт прeмрзнат вo студeнилoтo на oвoј свeт; и слoвoтo Бoжјo e какo oган кoј гo изгoрува нeправeдникoт, кoгo oвoј матeријалeн свeт...

Викарен Епископ Јаков Стобиски - Немам човек...

Викарен Епископ Јаков Стобиски - Немам човек...

Да го фрлиме фенерот на Диоген, да се откажаме од потрагата по човек во темнината на овој свет и во сеопштата расчовеченост. Таа потрага за нас заврши во оној миг...

„Мрзливитe рацe брзo ги врабoтува ѓавoлoт а врeднитe - ангeлoт“

„Мрзливитe рацe брзo ги врабoтува ѓавoлoт а врeднитe - ангeлoт“

Вo oвoј свeт на нeпрeстајнo движeњe и нeпрeстајни прoмeни, чoвeкoт, сакал или нe, мoра да бидe врабoтeн, билo сo дoбрo, билo сo злo дeлувањe. Мрзливиoт чoвeк, всушнoст, нe e врабoтeн:...

« »