логоFacebookTwitterYouTubeeMail

Според тоа, првото нешто што го придобиваме е црковното сознание – дека сме членови на Црквата и како такви го правиме она што го прави целото тело. Сите православни Христијани, во целата земја, на тој ден постат, значи постиме и ние, како членови на тоа тело. Не можеме да се двоиме од останатите, не можеме да ги правиме работите по свое, не може Божјиот народ да врви по еден пат, а ние да следиме друг. Црквата не е нешто неодредено, нешто апстрактно, туку тело од луѓе – или ѝ припаѓаш на Црквата или си надвор од неа. Ние ја сочинуваме Црквата кога сме во храмот, ја сочинуваме Црквата кога сме двајца или тројца собрани во името на Исус Христос, и ја сочинуваме Црквата кога сме обединети со останатата Црква.

Според тоа, да припаѓаме кон Црквата значи да припаѓаме кон тоа конкретно тело на Црквата кое се состои од епископи, презвитери, ѓакони, монаси, мирјани и сите заедно да го сочинуваме ова тело што го следи својот пат и живот. Сега е пост, Црквата пости, утре има Литургија, Црквата извршува Света Литургија, денес е празник, Црквата празнува. Многу е важно што сите православни Христијани ги празнуваме сите празници заедно, особено Пасхата која на сите ни е заедничка, додека порано не било така. Вселенските Собори го определиле тоа заедничко славење како неопходност, токму за да го имаме чувството дека сите припаѓаме кон телото на Црквата, кое е конкретно, а не апстрактно и духовно тело.

Откако во нас ќе почнеме да го негуваме ова црковно сознание, кое според мене е најважно, сите останати нешта имаат практична форма и преку подвигот на постот се претвораат во придобивки на личниот живот. Првото нешто што се стекнува е отсекувањето на волјата. Кога Црквата ти вели: „Слушај, денес нема да јадеш месо, нема да го јадеш тоа јадење, ќе јадеш друго“, а тебе можеби не ти се допаѓаат другите јадења, не ги сакаш, воопшто не ги претпочиташ тие што постот ги налага, па сепак ги јадеш зашто е пост. Постот ти допушта да го јадеш токму тоа, а не она другото, што сега ти се јаде. Значи, ја отсекуваш волјата. Што значи отсекувањето на волјата? Пред сѐ означува дека, ако во ова едноставно нешто ја отсечеш својата волја и во конкретниов случај ја прифатиш волјата на Црквата, потоа многу полесно ќе научиш да ја отсекуваш својата волја и своите желби во однос на твојот брак, сопругата, детето и особено во однос на Божјата волја. Кога нашата волја, која во основата е грев, себељубие и уште илјадници други нешта, се судира со Божјата волја, тогаш природно таа треба да биде отсечена, искоренета, да отстапи за да ја прими Божјата волја, која се изразува преку Божјите заповеди. Некој вели:

– Но, јас не разбирам зошто тоа е грев?

Не разбира. И знаете, навистина има некои постапки кои за Црквата се грев и не му е лесно на човек да разбере точно поради кои причини тие се грешни, или со други зборови, во што всушност се состои грешноста на таа конкретна постапка. Бидејќи сѐ уште е на почетокот,  духовно е незрел и нема голема расудливост, човекот треба да прифати дека за него е доволно тоа што Бог го определил нештото како грев. Кога Бог вели: „Не лажи, не кради, не прељубодејствувај, не посакувај ништо што е туѓо, не го изговарај напразно името Божјо, почитувај ги родителите“, дури и да не ја разбираш суштината на гревот, сепак, на почетокот треба да ја прифатиш како дадена, затоа што Бог ја кажува и определува како грев, пад и прекин на врската со Него. Тоа е исто како кога одиш на лекар и тој ти вели: „Немој да ја јадеш таа храна“. Тогаш ние не знаеме што се случува во нашиот организам доколку ја јадеме таа храна, не се разбираме од хемиските и сите останати процеси, кои се случуваат во нас и можат да ни наштетат. Доволно е што лекарот ни вели да не јадеме од таа храна. Подоцна, кога ќе стекнеме знаења од биологија, хемија и медицина, можеби и ќе ја разбереме научната причина поради која треба да ја избегнуваме таа конкретна храна. Исто се случува и со Божјите заповеди. Факт е дека на почетокот човек може и да не ги разбира. Затоа често, за време на исповед, луѓето прашуваат:

– А зошто тоа е грев кога никого не вознемирувам, никого не задевам, мене ми се допаѓа и на никого не му пречам?

И навистина човекот треба да добие одговор во што е суштината на гревот на таа негова постапка, но како ќе разбере оној што сега влегува во Црквата? За да се разбере тоа треба претходно да се знаат и други нешта. Затоа започнуваме со даденоста – Бог вели дека таа постапка е грев и не ја благословува. Почитувај го тоа и ќе видиш каде ќе те одведе, до каква блискост со Бога ќе те доведе. Подоцна, кога сепак, ќе паднеш и ја направиш таа постапка, прекинувајќи ја врската со Бога, ќе разбереш од опит во што се состои грешноста на постапката што те одделува од Бога, а ќе ја сфатиш и штетата од неа.

(Продолжува…)

 

Извор: Бигорски манастир

 

 



Видео содржини

Поуки од Светите Отци

krusevoexport

Духовност

Февруари 23, 2020
ih3387

Свети свештеномаченик Харалампиј

Секој човек со своето раѓање добива лично име по кое го препознаваат во текот на целиот живот. Името е наша сопствена карактеристика, но малкумина го знаат вистинското потекло на своето име и неговото вистинско значење. Секое православно име има своја суштина…
Јануари 29, 2020
3.angeli.so.truba

Живот во служба на Бога и на луѓето

Неговите слова зрачат со силна нагласеност на светиклиментовиот образец и претставуваат целосно легитимирање на македонското црковно и духовно наследство. Дедо Стефан е ревносен борец за македонскиот јазик што неизмерно го сака и постојано го збогатува. Еве…

Почитување на Пресветата Мајка Божја

7.Vselenski.sobor
Таа е заштитничка и покров на христијанскиот род. Како Мајка на Синот Божји, таа има…

Митрополит Струмички Наум: ВОВЕДЕНСКИ РАЗМИСЛУВАЊА

Дек 05, 2019 Беседи 403
7.Vselenski.sobor
Премногу размислуваме во категоријата Бог – човек, наместо во категоријата личносни…

Свети Антониј Велики: Кој е ѓаволот и кога напаѓа...?

А кога ќе се всели Божјиот Дух, Он ги успокојува, им дава да го вкусуваат спокојот во…

Беседи

Прот. Александар Шмеман: ПРИКАЗНАТА ЗА СТРАШНИОТ СУД- НЕДЕЛНИ БЕСЕДИ (8)

Прот. Александар Шмеман: ПРИКАЗНАТА ЗА СТРАШНИОТ СУД- НЕДЕЛНИ БЕСЕДИ (8)

За големото мнозинство на верни луѓе Великиот Пост - тоа, пред се, е кратката молитва, позната под името молитва на Ефрем Сирин, еден од источните христијански учители од ИВ век...

Месопусна недела: Страшниот суд

Месопусна недела: Страшниот суд

Христијанската љубов е „возможна невозможност“ да се види Христос во секој човек, кој и да е, човекот што Бог, по Својата вечна и тајна промисла, решил да го воведе во...

 о. Горан Стојчевски:  МАЈЧИНСКАТА ЉУБОВ И СИНОВСКИОТ ОДНОС

о. Горан Стојчевски: МАЈЧИНСКАТА ЉУБОВ И СИНОВСКИОТ ОДНОС

Во Светото Евангелие, како и на фреските и иконите што ги доловуваат сите искупителни и спасителни моменти од сведоштвото на Богочовекот, преку кои човекот и светот се спасени, наидуваме и...

Отец Методиј Митановски: ЗА БЛУДНИОТ СИН

Отец Методиј Митановски: ЗА БЛУДНИОТ СИН

Кога го слушаме Евангелието за блудниот син најголем проблем е што го поврзуваме со други луѓе а не со самите нас.Така секогаш се сеќаваме на некој мал човек што прокоцкал...

Митрополит Европски Пимен: Беседа за Блудниот син

Митрополит Европски Пимен: Беседа за Блудниот син

Но да си споменеме и дека има браќа (како братот од денешната парабола) кои ќе стојат на вратата и ќе роптаат кон таткото зошто нè примил и кои ќе се...

Беседа за блудниот син (втор дел) (29.02.2020)

Беседа за блудниот син (втор дел) (29.02.2020)

Да дојдеш на себеси е да видиш дека без Бог си гол и бос, и дека без Бог си никој и ништо, и дека без Бог си ветер и магла,...

Беседа за блудниот син (прв дел) (16.02.2020)

Беседа за блудниот син (прв дел) (16.02.2020)

 Бог и Отец на секого од нас подеднакво, без збор и без услов, ни ја дава полнотата на Својата благодат. Од нас самите, од нашата слободна волја зависи како ќе...

Св.  Григориј Палама - Беседа за блудниот син

Св. Григориј Палама - Беседа за блудниот син

Ќе настане глад - рекол Пророкот, оплакувајќи го Ерусалим - но не глад за леб и вода, туку чулен глад за словото Божје (Ам. 8, 11). Глад, тоа е состојба...

 Неделата на блудниот син: Враќањето од прогонство (16.02.2020)

Неделата на блудниот син: Враќањето од прогонство (16.02.2020)

Во третата недела од подготовката за Великиот пост, ние ја слушаме параболата за блудниот син (Лк 15,11-32). Параболата и химните што се пеат тој ден, зборуваат за покајанието како за...

« »