логоFacebookTwitterYouTubeeMail



Поука на оние што безмолствуваат (во сто глави)


29.  Уште за молитвата и за тоа дека треба непрестајно да се молиме



Како што ова наше тело, по излегувањето на душата од него, умира и почнува да смрди, така и душата, која е неподвижна на молитва, всушност е мртва, бедна и смрдлива. Затоа, да се биде лишен од молитвата – значи, полошо и од самата смрт. На ова, добро нѐ поучил големиот пророк Даниил, кој сметал дека е подобро да умре, отколку да остане без молитва, макар и за кратко време (сп. Дан. 9 глава).



За ова добро нѐ учи и свети Јован Златоуст, велејќи: „Секој што се моли – со Бога разговара. А колку е тоа нешто големо: да се биде човек и да се разговара со Бога, тоа секој од нас го разбира, но тешко ќе може некој со зборови да го искаже, зашто овааа чест го надминува дури и ангелското достоинство.“ – Уште: „Молитвата е основната работа на ангелите и на луѓето; во делото на молитвата нема ништо средно; таа е вистинска граница меѓу различните природи: таа те одделува од неразумните суштества и те соединува со ангелите. И оној што во целиот свој живот се труди да се моли и да Му служи на Бога, набрзо станува сличен на ангелите според својот живот: чист, благодарствен, мудар и со разбирање.“ И уште: „Кога ѓаволот ќе ја види душата, која е оградена со добродетели, тој не смее да ѝ се приближи; се плаши од моќта и силата што ѝ ги дава молитвата која ги храни повеќе, отколку земната храна што го поткрепува телото.“ И уште: „Молитвите се нерви на душата. Како што телото се одржува во живот и здравје, се движи и покажува отпорност додека се здрави нервите, но кога тие ќе бидат пресечени или разболени, тогаш се пореметува и хармонијата на целото тело, така и душите крепнат со помошта на светите молитви, стануваат крепки и лесно одат по патот на побожноста. И ти, ако се лишуваш од молитвата, ти се изложуваш на истата опасност, на која е изложена рибата кога ќе ја извлечат од вода, за што, како што водата е живот за рибата, така е молитвата  за твојата душа; молитвата можеме преку воздухот и водата да ја издигнуваме до небесата, а со неа и ние да се искачуваме на небо и да бидеме близу до Бога.“ И уште: „Молитвата и молењето ги прават луѓето храмови Божји; и како што златото, скапоцените камења и мермерот што ги украсуваат царските домови, така и молитвите ги украсуваат храмовите Христови, душите на верниците. Има ли поголема пофалба за молитвата од таа што, таа нѐ прави да бидеме храмови Божји, да Го примиме во себе Оној Кого не Го собираат ни небесата? Ете, Он, преку молитвата, влегува во живата душа.“

И уште: „Од ова може да се види силата на светите молитви, што Павле, како окрилен, ја заобиколил целата вселена, живеел во зандани, врзуван во железни вериги, бичуван, живеел во маки и страдања, бесови изгонувал, мртви воскреснувал, болести излекувал, никогаш и во ништо не се надевал на луѓето, кога се трудел да ги спасува луѓето, туку само со молитвите ја оградувал душата своја, секогаш брзал кон молитвите како кон свој подвиг и со успех ги овенчувал сите свои дела, затоа што молитвата е дарителка на воскресението на мртвите и на сѐ друго. Зашто, каква што е силата на водата во дрвјата, таква е и силата на молитвата во животот на светиите.“ И уште: „Молитвата е причина на спасението и извор на бесмртноста, ѕид ограден на Светата Црква, ѕид неразрушлив, тврдина несовладлива, страшна за бесовите и спасоносна за делото на побожноста.“ И уште: „Како што по царицата што влегува во некој град, следува и големо богатсво, така и по молитвата, која навлегува во душата, навлегува и секоја добродетел.“ И уште: „Она што е основата на домот, тоа е молитвата во нашата душа; затоа, треба да ја поставиме како основа таму, како основа и корен, и врз неа, со ревност, да ги надградуваме и целомудрието, и грижата за сиромасите, и извршувањето на сите Христови заповеди.“ И уште: „Ревносната молитва е светлина на умот и на душата, светлина што не угаснува и што не престанува; затоа духовниот наш непријател толку многу нечисти помисли вложува во нашиот ум и собира толку многу лоши работи во нашата душа, и толку богопротивни помисли вложува во неа, за кои никогаш не сме ни помислувале, и со сето тоа ја натоварува нашата душа, за време на нашата молитва.“

И свети Григориј Богослов говори: „ Повеќе и почесто треба да си спомнуваме за Бога, отколку што вдишуваме и издишуваме воздух.“ Исто така, тој вели: „Почесто помислувај на Бога, отколку што дишеш.“

 И свети Исак Сирски пишува: „Без непрестајна молитва не можеш да Му се приближиш на Бога.“ И уште: „Ако по молитвениот труд, на нашиот ум наложиме некаква грижа, тоа предизвикува расеаност на нашите помисли.“  - И уште: „Секоја молитва, во која не се умори телото и не се скруши срцето, слична е на недоносено дете во утробата на мајката, зашто таквата молитва е без душа.“

И свети Јован Лествичник говори: „Молитвата по својата суштина е општење (συνουσια, - сосуштествување и слевање во едно битие), соединување на човекот со Бога; а по своето дејство, молитвата е стоење на светот, измирување со Бога, мајка и ќерка на солзите, умилостивување за гревовите, мост преку искушенијата, заштитен ѕид од страданијата, скротување на брановите, дело на ангелите, храна на сите бестелесни сили, идна радост, дејствување што нема ни крај ни граница, извор на добродетелите, закрилничка и причина на добрините, невидливо преуспевање, храна за душата, просветување на умот, секира за очајанието, доказ за надежта, разрешување на веригите на жалоста, богатство на монасите, сокровиште на безмолвниците, постепено намалување и исчезнување на гневот, огледало на преуспевањето, пројавување на големина на верата на секого, прикажување на устројството и состојбата на душата, известителка на иднината, белег на прославувањето. За оној што вистински се моли – молитвата е – мачилиште, судилиште и престол на Господа, пред да се појави престолот“; И уште: „Молитвата не е ништо друго, освен отуѓување од видливиот и невидливиот свет.“

И свети Нил Синајски говори:  „Ако сакаш да ја придобиеш молитвата, откажи се од сѐ, за да наследиш сѐ.“ И уште: „Молитвата е издигнување на умот кон Бога.“ – И уште: „Молитвата е разговор на умот со Бога.“ – И уште: „Како што е лебот храна за телото и добродетелта – за душата, така и молитвата – духовна храна за умот.“

Вака треба да размислуваме за молитвата, како храна за душата.

А сега е вистинско време кога треба да говориме за храната на телото, за нејзината мерка, за нејзината количина и нејзиниот квалитет. Кратко речено, за тоа каква треба да биде – според нашите сили.

Извор: ДОБРОТОЉУБИЕ – ТОМ V

За Преминпортал

Подготви: Светланка Трајчева

18-ти февруари 2018 лето Господово

 

Друго:



Видео содржини

Поуки од Светите Отци

krusevoexport

Духовност

Јануари 29, 2020
3.angeli.so.truba

Живот во служба на Бога и на луѓето

Неговите слова зрачат со силна нагласеност на светиклиментовиот образец и претставуваат целосно легитимирање на македонското црковно и духовно наследство. Дедо Стефан е ревносен борец за македонскиот јазик што неизмерно го сака и постојано го збогатува. Еве…
Декември 09, 2019
7.Vselenski.sobor

Почитување на Пресветата Мајка Божја

Таа е заштитничка и покров на христијанскиот род. Како Мајка на Синот Божји, таа има најголема слобода и моќ пред престолот Божји, и нејзе Црквата, по Бога, најмногу ја почитува и прославува во своите безброј молитви и химни, како најсилна заштитничка и…

Митрополит Струмички Наум: ВОВЕДЕНСКИ РАЗМИСЛУВАЊА

Дек 05, 2019 Беседи 392
7.Vselenski.sobor
Премногу размислуваме во категоријата Бог – човек, наместо во категоријата личносни…

Свети Антониј Велики: Кој е ѓаволот и кога напаѓа...?

А кога ќе се всели Божјиот Дух, Он ги успокојува, им дава да го вкусуваат спокојот во…

Старец Георгиј Капсанис: МОНАСИТЕ СЕ ЕКСПЕРТИ ВО НАУКАТА НА ПОКАЈАНИЕТО

Луѓето прво треба да го распнат и да го погребат своето поранешно „јас“ (т.е. егоизмот,…

Беседи

Отец Методиј Митановски: ЗА БЛУДНИОТ СИН

Отец Методиј Митановски: ЗА БЛУДНИОТ СИН

Кога го слушаме Евангелието за блудниот син најголем проблем е што го поврзуваме со други луѓе а не со самите нас.Така секогаш се сеќаваме на некој мал човек што прокоцкал...

Митрополит Европски Пимен: Беседа за Блудниот син

Митрополит Европски Пимен: Беседа за Блудниот син

Но да си споменеме и дека има браќа (како братот од денешната парабола) кои ќе стојат на вратата и ќе роптаат кон таткото зошто нè примил и кои ќе се...

Беседа за блудниот син (втор дел) (29.02.2020)

Беседа за блудниот син (втор дел) (29.02.2020)

Да дојдеш на себеси е да видиш дека без Бог си гол и бос, и дека без Бог си никој и ништо, и дека без Бог си ветер и магла,...

Беседа за блудниот син (прв дел) (16.02.2020)

Беседа за блудниот син (прв дел) (16.02.2020)

 Бог и Отец на секого од нас подеднакво, без збор и без услов, ни ја дава полнотата на Својата благодат. Од нас самите, од нашата слободна волја зависи како ќе...

Св.  Григориј Палама - Беседа за блудниот син

Св. Григориј Палама - Беседа за блудниот син

Ќе настане глад - рекол Пророкот, оплакувајќи го Ерусалим - но не глад за леб и вода, туку чулен глад за словото Божје (Ам. 8, 11). Глад, тоа е состојба...

 Неделата на блудниот син: Враќањето од прогонство (16.02.2020)

Неделата на блудниот син: Враќањето од прогонство (16.02.2020)

Во третата недела од подготовката за Великиот пост, ние ја слушаме параболата за блудниот син (Лк 15,11-32). Параболата и химните што се пеат тој ден, зборуваат за покајанието како за...

СРЕТЕНИЕ СО ТАЈНАТА ХРИСТОВА - Митрополит Струмички Наум

СРЕТЕНИЕ СО ТАЈНАТА ХРИСТОВА - Митрополит Струмички Наум

Заради соединувањето според Ипостас, Богочовекот Христос немаше потреба, Он лично како Бог – како една сложена Божествена Ипостас која во себе содржи две природи неразделно, неслиено, неразлучно и непроменливо соединети...

БEСEДА за Чoвeкoт кoј никoј нe Гo знаe

БEСEДА за Чoвeкoт кoј никoј нe Гo знаe

Кадe и да сe сака нeкoe дoбрo вo свeтoт да сe надгради, Oн e пoчeтoк. Бeз Нeгo нe сe мoжe. Акo сe сака да сe искoрeни нeслoгата и злoбата вo...

Параболата за митарот и фарисејот – Св. Филарет Московски

Параболата за митарот и фарисејот – Св. Филарет Московски

Наместо смирено да Му се заблагодари на Оној, од Кого е секое добро и секој совршен дар; наместо да Му благодари на Бога што му дал можност да ги изврши...

« »