логоFacebookTwitterYouTubeeMail

 

„Чувството за праведност пребива и во срцето на најгрешниот човек. Извитоперен, себичен, болно чувствителен, кај него чувството за праведност не умира дури и кога му совеста му е изгорена, а срамот погребан.

Вистината е едно од Божјите имиња, таа е суштинско својство на Творецот, што по сродство му е својствено и на човекот. Но, како и љубовта, добрината, сезнаењето и семоќноста, таа кај Бога не може да биде самостојна добрина, одвоена од другите.

A, кај созданијата, после падот, може. И во тоа е суштината на трагедијата на гревопадот: кога Божјите дарови, фрлени во плевелот на страстите, започнуваат свој самостоен живот.

Тогаш имаме љубов без правда и правда без љубов,
вера без знаење и знаење без вера,
сила без милост и милост без расудување.

Да позборуваме за правдата без љубов.

Овој тежок разговор морам да го започнам со исповед. Моето обраќање кон Бога и Црквата се случи 90-тите години од минатиот век, и беше неочекувано за мнозина, а од голема важност за мене.
Кон Бога се обратив не сам, туку со мојата сестра. Пред нас се отвори еден светол, дотогаш непознат и неизмерно благодатен свет на православието.

Се покајавме, се измивме, со озаривме, и во овој свет влеговме како мали деца, верувајќи му. Околината ни изгледаше достојна, света, како што и ја замислувавме: тоа беа луѓе кои се беа посветиле на жртвено служење на ближните.

За време на годините на глад ги хранеле и облекувале сиромашните, им помагале на затворениците, на сиропиталиштата и на многудетните семејства. Се случи еднаш, на празникот на преп. Сергеј Радоњешки, во Троице-Сергиевата лавра, сестра ми да добие благослов од еден познат и многу почитуван владика.

Среќна, таа потрчала да ја сподели нејзината радост со една монахиња која се грижеше за нас, мали деца во Христа. Монахињата беше многу добра, пожртвувана до самозаборав, ревносна, кристално чиста и чесна.

Одговорот што таа ѝ го дала на сестра ми бил: „Како ужас! Па тој е главниот соработник на КГБ!“

И само оваа реченица направи следните десет години јас и сестра ми да ја анализираме книгата на митрополитот Јован Сничев за митрополитот Маноил Лемешевски, професионално и немилосрдно бележејќи ги и коментирајќи ги сите извори кои наводно сведочеа за соработката на митрополитот Маноил со тајните служби.

И во тоа време се случи на гости да ни дојдат духовни чеда на митрополитот Јован. Се разбира, ние не издржавме, и со нив ги споделивме нашите „откритија“.
Тие, пак, сосем изгубени, само ни рекоа:

„Нам ни се доволни нашите гревови“.

Секако, ние не бевме задоволни со таквиот одговор, но премолчено одлучивме дека рано е на нив, мали деца, да им даваме тврда храна. А длабоко во нас остана горчливиот вкус на нивното беспомошно:

„Што има ние да им судиме на другите?“ Злорадоста, зајадливоста и осудата на „отпадниците ја врзуваа нашата заедница на истомисленици со цврсти врски.

И, барем така изгледаше, имавме и љубов, но само кон „нашите“, верните и предадените. По цело време ги „млатевме“ епископите од врвот на Црквата – „екуменистичкиот епископат“. Мислевме дека токму тие се оние за кои пророкувал св. Серафим Саровски.

Да, можеби беше задушливо да се живее во таква атмосфера, но беше и топло, понекогаш дури и жешко. Одвреме-навреме се појавуваа сомнежи околу исправноста на патот што го бевме избрале, но тие сомнежи секогаш ги отфрлавме како ѓаволски искушенија.

Но, длабоко внатре, заклучено позади седум брави и катанци, завиено во непробоен превез на срав, се криеше чувството на длабока тага и беспомошност.

Сето ова се примени еден ден, кога светогорскиот старец, схимонахот Гавриил, рече:
„Вашиот духовник не е во право!“ Знаете, тој го кажа тоа со голем авторитет. И набрзо после тоа, сè се измени. Беше тешко, имаше кавги и навреди, но над сето тоа го чувствувавме чувството на новостекната слобода и полнота на постоење.

Најверојатно така се чувствува пеперутката која излегла од лаврата, или излечениот болен човек кој со полни гради дише свеж воздух.

Нашата радост страдаше од тага затоа што нашите ближни останаа заробени во таа капсула, во мракот на нивната човечка правда – правда без љубов, решени да се задушат во занесот на нивната самопрогласена
праведност – праведност без вистина.

Затоа и ми е тешко да пишувам за ова, за оваа незарасната рана што ми го пара срцето. Како последица на самопрогласената добрина, следи самодоволното мислење за себе кое ги карактеризира „борците“ за чистотата на верата и моралот.
Нема да наведувам примери, доволно е да погледнете некои навидум православни и зилотски сајтови...“

30.04.2017 год.

 

Избор  од ФБ на Мина

Извор: http://pravoslavie.mk.

Друго:

http://pravoslavie.mk/kategorija/crkva/



Видео содржини

Поуки од Светите Отци

krusevoexport

Духовност

Ноември 25, 2018

Акатист кон свети Нектариј Егински

КОНДАК 12Трудејќи се, си ја умножил благодатта дадена од Бога, рабу Божји, добар и верен Нектариј, затоа направи и ние да ја завршиме духовната работа и стекнувајќи ја заработката, да Му запееме на Христа: Алилуја!
Октомври 30, 2018

Житие на преподобна Параскева – Петка (Епиватска или Трновска)

Света и преблажена маченичко Христова Параскево, убавино на девственичките, пофалбо на мачениците, пример за чистота, огледало на велокодушните, восхит на премудрите, чуварко на верата христијанска, изобличителке на лагата идолска, поборничке на Божественото…

Светскиот првак Адам Ондра во посета на Бигорскиот и Рајчичкиот манастир

Окт 28, 2018 Настани 776
Деновиве нашите две свештени Обители, Бигорски и Рајчица, ги посети во светски рамки…

ПРЕПОДОБЕН ПАХОМИЈ ВЕЛИКИ

Окт 18, 2018 Житија 1057
Паралелно со преподобниот Антониј Велики, основачот на пустинското, анахоретско монаштво,…

СВЕТИ ЕФРЕМ СИРИН ЖИВОТОПИС, ТВОРЕШТВО И КАРАКТЕРИСТИКА

Окт 18, 2018 Житија 1002
Над сè, свети Ефрем си останува прекрасен проповедник – амвонот е почеток и крај на…

Беседи

БEСEДА  за живата надeж

БEСEДА за живата надeж

Нo, кoј дeнeс им пoкажа живo надeвањe на луѓeтo, кoј и какo? Апoстoлoт Пeтар oдгoвара на oва прашањe: “Гoспoд наш Исус Христoс и тoа сo вoскрeсeниeтo oд мртвитe. Никoј друг...

„Лазаре, излези надвор“

„Лазаре, излези надвор“

Тие Негови зборови, пред сè, значат дека нема смрт за оние кои веруваат во Христа, зашто Христос подоцна на Марта ѝ вели: „Јас сум воскресението и животот; кој верува во...

БEСEДА за барањeтo на живиoт пoмeѓу мртвитe

БEСEДА за барањeтo на живиoт пoмeѓу мртвитe

Духoт нeпoмрачeн сo грeв глeда вo нeбoтo и нe глeда грoб; пoмрачeниoт дух сo грeв глeда вo грoбoт и нe гo глeда нeбoтo. Грeвoт и дoбрoдeтeлта управуваат сo духoвниoт вид...

Митрополит Струмички Наум - Моќно превентивно или ризично куративно

Митрополит Струмички Наум - Моќно превентивно или ризично куративно

Бог е совршен, и како совршен, сѐ што прави – прави совршено. Кога Бог го направи човекот, всушност, направи бог – иако не по природа. Направи човекобог, кој треба да...

Жарко Ѓорѓиевски - Недела на преподобна Марија Египетска

Жарко Ѓорѓиевски - Недела на преподобна Марија Египетска

Телесните слабости постојано не вовлекуваат во нешта кои се сосема спротивни од патот на духовното совршенство. Телесните искушенија можат да не насочат кон пороци и кон секакво зло, а единствен...

Митрополит Струмички Наум: „Учителка“

Митрополит Струмички Наум: „Учителка“

Ајде повторно и оваа година – како во годините наназад, на Нејзиниот ден, да го обновиме нашиот подвиг – молитвеното правило „Богородице Дево...“ Оваа молитва, за нас раслабените, е последна...

БEСEДА за сeмoќта на збoрoт Бoжји

БEСEДА за сeмoќта на збoрoт Бoжји

Нo пoстoи рeд и начин пoмeѓу тваритe, видлив и дoстапeн за нас луѓeтo, а пoстoи рeд и начин нeвидлив и нeдoстапeн. Спoрeд тoј нeвидлив и нeдoстапeн рeд и начин, кoј...

Празникот Благовештение – првиот цвет на Пасхата

Празникот Благовештение – првиот цвет на Пасхата

Ете она што дојде да нѐ повика, сега ни се јави: Бог надумно се соединува со луѓето; со гласот на Архангелот прелеста се изгонува, а Дева радост прима; небото слегува...

Викарен Епископ Стобиски г. Јаков: Жртвена прегратка (31.03.2019)

Викарен Епископ Стобиски г. Јаков: Жртвена прегратка (31.03.2019)

Ако ги приклониме колената, а во срцето свое, во вистинскиот храм во кој Бог се вселува, не го поставиме Крстот, сме го промашиле суштинското значење на празникот, затоа што тоа...

« »