логоFacebookTwitterYouTubeeMail

Отец Методиј Златанов: Лазар и богатиот

8 ноември 2014 | Аскетика, Библистика, Современи автори | Нема коментари

(Лк 16,19-31)



Единственото нешто што јасно и експлицитно Господ ни го кажа за идниот живот, за Царството Небесно, е содржано во реченицата: Рајот и пеколот се внатре во вас. И тоа е сосема доволно, се разбира.

Сè друго, сите други откровенија, сите други сознанија коишто ги имаме за тој задгробен, т.е. оностран живот всушност се наравоученија, приказни и параболи, неслични подобија како и приказната за сиромавиот Лазар и за безимениот богаташ, којшто заради својата приврзаност кон светските задоволства толку се оддалечи од Бога, што дури ни името не му остана во спомен. Тоа секако упатува на она евангелско место каде што Спасителот им зборуваше на апостолите, сакајќи да им го покаже најважниот и најсуштествениот дар со којшто човекот е богоовенчан:  Еве, ви давам власт да настапувате на змии и скорпии, и на секаква непријателска сила; и ништо нема да ве повреди; но не радувајте се на тоа, дека духовите ви се покоруваат, а радувајте се, што имињата ваши се напишани на небесата! Името на богатиот остана ненапишано на небесата. Споменот на неговата слава и богатство изветвеа и исчезна со суетата на овој свет.

Лазар, пак, иако во целиот свој живот искуси ништо друг освен страданија и живееше во големи маки тој сепак не само што се престави во Царството Небесно, во прегратките на Авраама како што се вели во Евангелската парабола, туку и неговото име остана запаметено. А тоа е исклучително важно, зашто нема да погине ништо од човекот, што е принесено како просфора на олтарот на благочестието, ништо што е приврзано со боголиката љубов како нешто вечно и постојано. Заедница со Оној Кој е вечен и постојан. Токму затоа и името и трпението на овој човек, на сиромавиот Лазар, остана не само како символ, и не само како приказна, туку и како паметење, вечно траење во блаженото заедничарење со најслаткиот Христос.

Кажувајќи ја оваа парабола на Своите ученици, Господ ни зборува за тоа на кој начин ние самите го подготвуваме во нас нашето вечно пребивалиште, нашата вечна состојба, нашиот рај, или нашиот пекол. А тој процес на подготвување или изградување кој го исполнува целиот наш живот, не се состои во некои спектакуларни нешта, се состои во многу едноставни работи, во тоа колку навистина внимаваме на тоа што се случува внатре во нас и, подеднакво, на тоа што се случува околу нас. Дали кога ќе извршуваме некакви едноставни задолженија, ги правиме со внимание, со страв Божји, служејќи Му на живиот Бог. Дали кога се осенуваме со крсниот знамен тоа го правиме внимателно, со потполна восредоточеност. Кога се молиме дали навистина умот ни е целиот во Името на Живиот Бог. Дали кога некому нешто му подаваме, милостина, некаква помош или утеха, тоа го правиме со внимание, дали го правиме вистински давајќи Му го тоа и правејќи Му го тоа на Спасителот. Дали секој наш гест и секој наш труд е заради Христа. Ако со такво внимание живееме и ако со такво ревнување се однесуваме најпрвин со себе, а исто така и со другите, со ближните, тогаш го подготвуваме во себе нашето блаженство заради постојаната заедница со Бога, која започнува токму во тие навидум едноставни нешта.


Ликовите од оваа парабола, сирома000443-538x600виот Лазар и безимениот богаташ исто така можеме да ги прифатиме во нашиот секојдневен живот и како обрасци, како модели на однесување со кои ќе ја мериме секоја наша постапка. Не е тешко од една површна моралистичка позиција да го осудиме богатиот, да ги осудиме неговите дела, неговата заборавеност, неговата потреба постојано да угодува на своето тело, на своите потреби, или пак само психолошки да сочувствуваме со крајната беда на Лазара тука на земјата. Силна опомена за нас е преокупираноста на безимениот со својата саможивост дури и тогаш  кога беше во најтешките пеколни маки. Тој не побара прошка за себе, тој не се покаја за своите злодела, тој не се покаја за својата неосетливост кон страданието на својот ближен, тој побара повторно некакво угодување, побара да му се разлади јазикот, побара повторно нешто што би му било пријатно само нему, независно од есхатолошката состојба во која се наоѓа. Состојба неразделена од зависта заради блаженството на Лазара страдалникот.

Целиот наш живот често наликува на осцилација помеѓу овие две состојби, помеѓу состојба на постојано угодување на себеси и заборавање на Бога и во состојба на постојано страдание коешто ни ги отвора очите за Бога и за страданието на нашите ближни. Секој од нас во нашиот живот понекогаш е и безимениот богаташ, понекогаш е и смирениот и со страданија исполнет Лазар. Меѓутоа токму отварајќи си ги очите преку страданијата коишто Бог ги допушта за наше смирение и за наше поправање, треба без дремење да бдееме и да ревнуваме кон која страна тежнее нашиот живот. Дали кон страната на оние коишто сосема забораваат на Бога, не веруваат во Него, па дури ја отфрлаат и помислата дека Тој може да постои, или пак на оние кои постојано трудејќи се, грижејќи се за себе, за своето спасение, како и за спасението на своите ближни, чувствувајќи ги нивните потреби, нивните страданија, нивниот крст, живеат во труд не само за себе, туку и за спасение на целиот свет.

На самиот крај од оваа парабола, Нашиот Господ и Спасител, зборувајќи му преку устата на Авраама на безимениот богаташ, нè поучува сите нас. Тој вели: Ако Мојсеј и пророците не ги слушаат, тогаш и да воскресне некој од мртвите тие нема да поверуваат. Тој тоа го зборуваше превосходно за Своето воскресение, но Тој Го зборуваше истото и воопшто за нашиот однос кон Неговото чудесно присуство во секој аспект на нашиот живот. Зашто навистина чудесно е дури да се помисли за Бога, а камоли да се искуси едно Негово чудо. Чудесно е и тоа што верата и мислата за Бога ни ја отвараат вечноста, ни го отвараат Царството Божјо. Сето она што видливо е толку едноставно, толку релативно и минливо, наеднаш станува апсолутно, станува совршено и вечнопостоечко. Тоа Тој ни го покажа и со крсната смрт и со сеспасителното воскресение. Собитие кое восхитува со својата едноставност и несфатливост во љубовта.

Зашто тоа навистина се случи. Богочовекот воскресна, а мнозина не поверуваа, и нивното неверие остана заробено, заљубено во минливите убавини на овој свет. Нашата ревност, нашата истрајна грижа се состои и во тоа да не роптаме неутешни заради сопствените страданија. Отфрлајќи го својот крст, да не го отфрлиме и спасението. Изворот на таквиот саможртвен етос е Господ, нашиот единствен образец во животот. Има смисла тоа што ќе потрпиме, има смисла тоа што ќе се грижиме за нашиот ближен, зашто во незалезниот ден тоа ќе биде нашата награда, нашата прегратка со Авраама, прегратка со живиот Бог во Царството Небесно. Амин!

Mитрополит Методиј Златанов

Извор:http://mistagogia.mk/vladika-metodij-zlatanov-lazar-i-bogatiot/



Видео содржини

Поуки од Светите Отци

dobrotoljubie

Духовност

Февруари 23, 2020
ih3387

Свети свештеномаченик Харалампиј

Секој човек со своето раѓање добива лично име по кое го препознаваат во текот на целиот живот. Името е наша сопствена карактеристика, но малкумина го знаат вистинското потекло на своето име и неговото вистинско значење. Секое православно име има своја суштина…
Јануари 29, 2020
3.angeli.so.truba

Живот во служба на Бога и на луѓето

Неговите слова зрачат со силна нагласеност на светиклиментовиот образец и претставуваат целосно легитимирање на македонското црковно и духовно наследство. Дедо Стефан е ревносен борец за македонскиот јазик што неизмерно го сака и постојано го збогатува. Еве…

Почитување на Пресветата Мајка Божја

7.Vselenski.sobor
Таа е заштитничка и покров на христијанскиот род. Како Мајка на Синот Божји, таа има…

Митрополит Струмички Наум: ВОВЕДЕНСКИ РАЗМИСЛУВАЊА

Дек 05, 2019 Беседи 640
7.Vselenski.sobor
Премногу размислуваме во категоријата Бог – човек, наместо во категоријата личносни…

Свети Антониј Велики: Кој е ѓаволот и кога напаѓа...?

А кога ќе се всели Божјиот Дух, Он ги успокојува, им дава да го вкусуваат спокојот во…

Беседи

Митрополит Струмички Наум: Недела на слепиот (23.05.2020)

Митрополит Струмички Наум: Недела на слепиот (23.05.2020)

Бог е праведен. Сепак, на оние кои се одрекле од светот и световните работи им ветил стократно повеќе уште во овој живот, а плус и Царство Небесно: „Вистина ви велам:...

Храмот е срце

Храмот е срце

До тој Ден, којшто ние сме собрани данеска да го празнуваме. До денот, во којшто светлото Сонце на Правдата дошло да го осветли овој свет и да изгрее од гробот...

Митрополит Струмички Наум: Пробивање низ темнината (18.05.2020)

Митрополит Струмички Наум: Пробивање низ темнината (18.05.2020)

Но, бидејќи над вистинската вера, низ вековите, незабележливо се наталожиле и одомаќиниле уште неколку темнини, денес, оној што ќе поверува, ќе треба да се пробие и низ овие темнини; а...

Митрополит Струмички Наум: Како се сведочи Човекот (16.05.2020 )

Митрополит Струмички Наум: Како се сведочи Човекот (16.05.2020 )

Откако ја стекнува нејзината доверба, Богочовекот Христос ѝ ја покажува и вистинската вера: „Жено, верувај Ми дека иде часот, кога ни во оваа планина, ниту во Ерусалим ќе се поклонувате...

О. Жарко Ѓорѓиевски: БЕСЕДА во Недела на Самарјанката(17.05.2020)

О. Жарко Ѓорѓиевски: БЕСЕДА во Недела на Самарјанката(17.05.2020)

Телото ја прима онаа храна, која во суштина е еднаква со телото. Телото е од земјата и храната за телото е од земјата. Затоа телото во овој свет се чувствува...

БEСEДА за силата штo Бoг им ја дал на прoрoчкитe збoрoви

БEСEДА за силата штo Бoг им ја дал на прoрoчкитe збoрoви

Слoвoтo Бoжјo e какo oган на кoјштo сe радува правeдникoт прeмрзнат вo студeнилoтo на oвoј свeт; и слoвoтo Бoжјo e какo oган кoј гo изгoрува нeправeдникoт, кoгo oвoј матeријалeн свeт...

Викарен Епископ Јаков Стобиски - Немам човек...

Викарен Епископ Јаков Стобиски - Немам човек...

Да го фрлиме фенерот на Диоген, да се откажаме од потрагата по човек во темнината на овој свет и во сеопштата расчовеченост. Таа потрага за нас заврши во оној миг...

„Мрзливитe рацe брзo ги врабoтува ѓавoлoт а врeднитe - ангeлoт“

„Мрзливитe рацe брзo ги врабoтува ѓавoлoт а врeднитe - ангeлoт“

Вo oвoј свeт на нeпрeстајнo движeњe и нeпрeстајни прoмeни, чoвeкoт, сакал или нe, мoра да бидe врабoтeн, билo сo дoбрo, билo сo злo дeлувањe. Мрзливиoт чoвeк, всушнoст, нe e врабoтeн:...

Митрополит Струмички Наум: Депресија и надеж од православен аспект (09.05.2020)

Митрополит Струмички Наум: Депресија и надеж од православен аспект (09.05.2020)

    Остатокот од времето поминато надвор од молитва, на оние кои немаат непрестајна умно-срдечна молитва, Црквата им го покрива со послушанието. Оние кои го чистат своето срце од страстите, го...

« »