логоFacebookTwitterYouTubeeMail

И пристигна во Гадаринскиот крај, спроти Галилеја. А кога излезе Тој на суво, Го сретна еден човек од градот, кој беше обземен од демони и долго време не облекуваше алишта, и не живееше дома, туку по гробовите. Кога Го виде Исус, викајќи падна пред Него, и гласно рече: „Што сакаш од мене, Ти, Исусе, Сине на Севишниот Бог? Ти се молам, не мачи ме!“ А Исус му беше заповедал на нечистиот дух да излезе од човекот, зашто долго време го мачеше. Го чуваа во окови, и со ланци го врзуваа, но тој ги раскинуваше оковите и демонот го тераше да оди во пусти места. А Исус го праша, велејќи: „Како ти е името?“ Тој одговори: „Легион“, зашто многу демони беа влегле во него. И Го молеа Исус да не им наредува да одат во бездната. А таму, по ридот, пасеа многу свињи; па Го молеа да им допушти да влезат во нив. И им допушти. И откако излегоа лошите духови од човекот, влегоа во свињите; и крдото се стркала низ стрмнината и се удави во езерото. Свињарите, кога видоа што се случи, избегаа и раскажаа по градот и околината. И излегоа да видат што станало; па кога дојдоа кај Исус, го најдоа човекот, од кого беа излегле нечистите духови, како седи пред нозете Исусови, облечен и со здрав разум; и се исплашија. А оние што беа виделе, им раскажаа како се излечи бесомачниот. Сиот народ од Гадаринскиот крај Го замоли да си оди од нив; зашто се беа уплашиле многу. И Тој влезе во коработ и се врати. Човекот, пак, од кого беа излегле демоните, Го замоли да биде со Него; но Исус го отпушти, велејќи: „Врати се во домот свој и раскажувај што ти направи Бог!“ Тој си отиде и расправаше по целиот град што му направи Исус.

(Лука 8,26-39)

Во горенаведеното евангелско четиво, Христос ни се претставува како Ослободител на луѓето од демонските сили, кои го држат човекот заробен и владеат со него. Во оваа понуда на слобода забележуваме два начини на одговор од страна на луѓето: претставник на едниот начин е бесомачниот човек, којшто бил излекуван, а претставници на другиот се жителите на областа во која се случило чудото. Првиот, после неговата средба со Ослободителот и Спасителот Христос, од корен се променува: од гол постанува „облечен и разумен“; од несоцијален, којшто живеел по гробовите и пустината, сега се наоѓа во комуникација со неговите сожители и брза за да се сретне со нив и да им соопшти за неговото чудесно исцелување – наспроти агресивната, разорителна и себеуништувачка манија што ја имал, сега постанува причина за спасение на другите; наместо претходната скршена личност која се познава и по називот „легион“ (бидејќи во него имало мноштво демони), сега стекнува една цел и знае многу добро што сака – да остане до Христос.

Господ Исус Христос го исцелува бесомачниот

И додека претходно бесомачниот ја посакува постојаната дружба со Христос, жителите на областа бараат Добродетелот да се оддалечи, бидејќи со нив завладеал стравот. Ја виделе силата Христова и се уплашиле. Веднаш помислиле дека присуството на еден моќен Чудотворец помеѓу нив, најверојатно би можело да подразбира одредени материјални штети, како што, на пример, било давењето на крдото свињи. Нивниот „страв“ за којшто ни зборува евангелистот, не е страхопочитта и немоќта пред силата Христова, почетокот за препознавање и поклонување кон Него, туку стравот да не, можеби, Неговото присуство ги одведе во лишување од материјалните блага, што не сакаат да ги загубат. Слепи за својата духовна полза, пред себе ја гледаат само материјалната полза. Ја отфрлаат и негираат слободата, преферирајќи да останат робови.

Многупати луѓето не гледаат чисто, не го разликуваат точното, губат големи за да добијат мали нешта, Го бркаат Спасителот за да живеат поудобно. Жителите на земјата Гадаринска се типови на луѓе коишто лекомислено го отфрлаат семето на Божественото слово и се покажуваат како неродна и каменита почва, според параболата за Сејачот и семето. Гледаат површно, социјално, конвенционално, егоцентрично. Доколку христијанската проповед не им служи на нивните планови, ја запоставуваат. Доколку е пречка во нивните цели, се борат против неа. Доколку Христос ги вознемирува, Го бркаат.

Всушност, овде има една трагичната иронија – остануваат затворени во оковите од кои Христос сака да ги ослободи. Не ги гледаат чудесата на Божјата љубов со која е исполнет светот. Размислуваат ладно, само со разумот, световно. Она што од корен го променува човекот не е ладната логика и лекомислената полза, туку средбата со Христос во просторот на живеењето, дијалогот со Него, Неговото препознавање како Ослободител.

Во описот на демонизираниот од нашето евангелско четиво имаме една слика на човек кој е заробен од демонските сили на злото, омразата, катастрофата. Во случајот со истиов човек, но сега исцелен, ја гледаме огромната егзистенцијална промена која се состои од средбата со Христос, Спасителот и Ослободителот.

Желбата да остане некој до Христос, како излекуваниот од евангелскиот исечок, кој ја чувствувал слободата понудена од Него како дар, или отфрлањето на Христос заради некоја друга корист, според примерот на Гадаринците, се две можни поставувања на луѓето – кон Божјиот дар на слободата. Првото може да значи нивно спасение, а второто нивна катастрофа.

Извор:https://bigorski.org.mk/slova/pouchni/dva-prioda-kon-slobodata/

 

 

 



Поуки од Светите Отци

krusevoexport

Духовност

Јули 01, 2019

„Осаменоста не е во тоа што сме сами, туку во тоа дека не постои ништо по кое копнееме.“

Јас сум академски сликар и наивен писател. Учев да бидам сликар, но писател – не. Впрочем, каде се учи за тоа? На пример, Толстој по занимање бил гроф, Чехов - лекар, Сент Егзипери, авијатичар – а да не го споменеме Чарлс Буковски, кој бил поштар“.
Мај 28, 2019

Свети Леонтиј Струмички, патријарх Ерусалимски

Живеејќи во покаен плач и солзи се издвојуваше по особеното почитување и љубов кон нашиот Господ и Неговата Пресвета Мајка. Иако сè уште млад, Преподобниот презема на себе еден тежок подвиг: одеше по улиците на царскиот град правејќи се дека не е со здрав ум,…

Акатист кон свети Нектариј Егински

Ное 25, 2018 Полезно и Потребно 1114
КОНДАК 12Трудејќи се, си ја умножил благодатта дадена од Бога, рабу Божји, добар и верен…

Житие на преподобна Параскева – Петка (Епиватска или Трновска)

Окт 30, 2018 Житија 1672
Света и преблажена маченичко Христова Параскево, убавино на девственичките, пофалбо на…

Светскиот првак Адам Ондра во посета на Бигорскиот и Рајчичкиот манастир

Окт 28, 2018 Настани 1105
Деновиве нашите две свештени Обители, Бигорски и Рајчица, ги посети во светски рамки…

Беседи

БEСEДА за Христoвoтo мирoтвoрствo

БEСEДА за Христoвoтo мирoтвoрствo

Да, и пoкрај тoа штo сè уштe има вoјни. Глeдај, вoјнитe пoмeѓу христијанскитe нарoди нe сe истo штo и вoјнитe пoмeѓу нeзнабoжцитe. Нeзнабoжцитe вoјувалe сo гoрдoст, христијанитe вoјуваат сo срам....

Антониј, Митрополит Сурошки: Преображение

Антониј, Митрополит Сурошки: Преображение

Мојсеј влегол во тој облак и му било дозволено да разговара со Бога како пријател со пријател; му било дозволено да види како Бог поминува покрај него, сè уште без...

Митрополит Струмички Наум: Преображение, наше (18.08.2016)

Митрополит Струмички Наум: Преображение, наше (18.08.2016)

„Според православната црковна антропологија на Светите Отци, суштината на умот се наоѓа во срцето како духовен центар на човекот, а енергијата на умот преку  сетилата се расејува по светот. Насочувањето...

Свети Лука (Војно- Јасеницки): СЛОВО ЗА УСПЕНИЕТО НА ПРЕСВЕТА БОГОРОДИЦА

Свети Лука (Војно- Јасеницки): СЛОВО ЗА УСПЕНИЕТО НА ПРЕСВЕТА БОГОРОДИЦА

Многу е важно правилно да разбереме и да ги запомниме зборовите на тропарот на великиот празник на Успението на Пресвета Богородица: „... По Успението не си го оставила светот, Богородице...’’.Нејзината...

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Нашето одење во црква

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Нашето одење во црква

Ние можеме да се молиме за здравје и за сè друго што нам ни се чини дека е добро да бараме, но не смееме да очекуваме дека ако одиш во...

Митрополит Струмички Наум: ВО СТИЛОТ НА СВЕТИОТ ПРОРОК ИЛИЈА

Митрополит Струмички Наум: ВО СТИЛОТ НА СВЕТИОТ ПРОРОК ИЛИЈА

Сите сме жртви на суетата, помалку или повеќе. Забораваме дека гревот што го „препознаваме“ кај нашиот ближен, според Светите Отци, постои и во нас или е најчесто само наша проекција....

Митрополит Струмички Наум: „ВНАТРЕШЕН  и НАДВОРЕШЕН АВТОРИТЕТ“

Митрополит Струмички Наум: „ВНАТРЕШЕН и НАДВОРЕШЕН АВТОРИТЕТ“

Просто, сме станале верна копија на старозаветните Црква, храм и свештенство – во нивната изобличеност, со слични рестриктивни правила кон обичниот верник (сепак носител на царското свештенство) и со ист...

 Викарен Епископ Јаков Стобиски: За маченички етос

Викарен Епископ Јаков Стобиски: За маченички етос

Имаме можност да бидеме маченици Христови – во секоја минута, во секоја секунда од нашиот живот. Мачеништво е да се избориш со една лоша помисла, со помисла на завист, со...

Архимандрит Партениј Бигорски: Острастеноста – пат кон демоноопседнатост

Архимандрит Партениј Бигорски: Острастеноста – пат кон демоноопседнатост

Оваа состојба на демоноопседнатост не е некаков мит или обична приказна, или пак, средство за заплашување. Не, таа е реалност и постои. Колку и да се обидуваат некои да ја...

« »