логоFacebookTwitterYouTubeeMail

И пристигна во Гадаринскиот крај, спроти Галилеја. А кога излезе Тој на суво, Го сретна еден човек од градот, кој беше обземен од демони и долго време не облекуваше алишта, и не живееше дома, туку по гробовите. Кога Го виде Исус, викајќи падна пред Него, и гласно рече: „Што сакаш од мене, Ти, Исусе, Сине на Севишниот Бог? Ти се молам, не мачи ме!“ А Исус му беше заповедал на нечистиот дух да излезе од човекот, зашто долго време го мачеше. Го чуваа во окови, и со ланци го врзуваа, но тој ги раскинуваше оковите и демонот го тераше да оди во пусти места. А Исус го праша, велејќи: „Како ти е името?“ Тој одговори: „Легион“, зашто многу демони беа влегле во него. И Го молеа Исус да не им наредува да одат во бездната. А таму, по ридот, пасеа многу свињи; па Го молеа да им допушти да влезат во нив. И им допушти. И откако излегоа лошите духови од човекот, влегоа во свињите; и крдото се стркала низ стрмнината и се удави во езерото. Свињарите, кога видоа што се случи, избегаа и раскажаа по градот и околината. И излегоа да видат што станало; па кога дојдоа кај Исус, го најдоа човекот, од кого беа излегле нечистите духови, како седи пред нозете Исусови, облечен и со здрав разум; и се исплашија. А оние што беа виделе, им раскажаа како се излечи бесомачниот. Сиот народ од Гадаринскиот крај Го замоли да си оди од нив; зашто се беа уплашиле многу. И Тој влезе во коработ и се врати. Човекот, пак, од кого беа излегле демоните, Го замоли да биде со Него; но Исус го отпушти, велејќи: „Врати се во домот свој и раскажувај што ти направи Бог!“ Тој си отиде и расправаше по целиот град што му направи Исус.

(Лука 8,26-39)

Во горенаведеното евангелско четиво, Христос ни се претставува како Ослободител на луѓето од демонските сили, кои го држат човекот заробен и владеат со него. Во оваа понуда на слобода забележуваме два начини на одговор од страна на луѓето: претставник на едниот начин е бесомачниот човек, којшто бил излекуван, а претставници на другиот се жителите на областа во која се случило чудото. Првиот, после неговата средба со Ослободителот и Спасителот Христос, од корен се променува: од гол постанува „облечен и разумен“; од несоцијален, којшто живеел по гробовите и пустината, сега се наоѓа во комуникација со неговите сожители и брза за да се сретне со нив и да им соопшти за неговото чудесно исцелување – наспроти агресивната, разорителна и себеуништувачка манија што ја имал, сега постанува причина за спасение на другите; наместо претходната скршена личност која се познава и по називот „легион“ (бидејќи во него имало мноштво демони), сега стекнува една цел и знае многу добро што сака – да остане до Христос.

Господ Исус Христос го исцелува бесомачниот

И додека претходно бесомачниот ја посакува постојаната дружба со Христос, жителите на областа бараат Добродетелот да се оддалечи, бидејќи со нив завладеал стравот. Ја виделе силата Христова и се уплашиле. Веднаш помислиле дека присуството на еден моќен Чудотворец помеѓу нив, најверојатно би можело да подразбира одредени материјални штети, како што, на пример, било давењето на крдото свињи. Нивниот „страв“ за којшто ни зборува евангелистот, не е страхопочитта и немоќта пред силата Христова, почетокот за препознавање и поклонување кон Него, туку стравот да не, можеби, Неговото присуство ги одведе во лишување од материјалните блага, што не сакаат да ги загубат. Слепи за својата духовна полза, пред себе ја гледаат само материјалната полза. Ја отфрлаат и негираат слободата, преферирајќи да останат робови.

Многупати луѓето не гледаат чисто, не го разликуваат точното, губат големи за да добијат мали нешта, Го бркаат Спасителот за да живеат поудобно. Жителите на земјата Гадаринска се типови на луѓе коишто лекомислено го отфрлаат семето на Божественото слово и се покажуваат како неродна и каменита почва, според параболата за Сејачот и семето. Гледаат површно, социјално, конвенционално, егоцентрично. Доколку христијанската проповед не им служи на нивните планови, ја запоставуваат. Доколку е пречка во нивните цели, се борат против неа. Доколку Христос ги вознемирува, Го бркаат.

Всушност, овде има една трагичната иронија – остануваат затворени во оковите од кои Христос сака да ги ослободи. Не ги гледаат чудесата на Божјата љубов со која е исполнет светот. Размислуваат ладно, само со разумот, световно. Она што од корен го променува човекот не е ладната логика и лекомислената полза, туку средбата со Христос во просторот на живеењето, дијалогот со Него, Неговото препознавање како Ослободител.

Во описот на демонизираниот од нашето евангелско четиво имаме една слика на човек кој е заробен од демонските сили на злото, омразата, катастрофата. Во случајот со истиов човек, но сега исцелен, ја гледаме огромната егзистенцијална промена која се состои од средбата со Христос, Спасителот и Ослободителот.

Желбата да остане некој до Христос, како излекуваниот од евангелскиот исечок, кој ја чувствувал слободата понудена од Него како дар, или отфрлањето на Христос заради некоја друга корист, според примерот на Гадаринците, се две можни поставувања на луѓето – кон Божјиот дар на слободата. Првото може да значи нивно спасение, а второто нивна катастрофа.

Извор:https://bigorski.org.mk/slova/pouchni/dva-prioda-kon-slobodata/

 

 

 



Поуки од Светите Отци

krusevoexport

Духовност

Ноември 12, 2019

Старец Георгиј Капсанис: МОНАСИТЕ СЕ ЕКСПЕРТИ ВО НАУКАТА НА ПОКАЈАНИЕТО

Луѓето прво треба да го распнат и да го погребат своето поранешно „јас“ (т.е. егоизмот, страстите и себичната волја) на Крстот и Гробот Христов за да можат да воскреснат со Него и „да одат во обновеноста на животот“ (Рим. 6, 4).Ова е дејството на покајанието…
Ноември 09, 2019
st-demetrius

Свети великомаченик Димитриј Солунски

Благочестивиот Димитриј пред царевите ги поставил Божјите заповеди. Го возљубил Господ Бог со сето свое срце и душа, па веднаш по враќањето од царската престолнина почнал јавно да проповеда и својот народ да го одвраќа од многубоштвото, водејќи го така кон…

Митрополит Струмички Наум-Царството небесно прилега... на простување (19.08.2017 )

Ное 07, 2019 Беседи 139
7.Vselenski.sobor
Честопати и мене ме прашуваат зошто примам или им помагам на луѓе за кои мнозина од…

Митрополит Струмички Наум - Последна надеж за спасение

Ное 04, 2019 Беседи 97
Uspenie.Bogorodica.jpg
Она нѐ научи Кој Е смислата на нашиот живот. Она нѐ научи Кој Е вистинска љубов. Она нѐ…

Митрополит Струмички Наум: Зошто пишувам?

Окт 28, 2019 Беседи 232
7.Vselenski.sobor
Битно е дека, без тие – собраните околу мене, којзнае дали воопшто и ќе беше нешто…

Беседи

Митрополит Струмички Наум: Самооправдувањето е одрекување од Богочовекот Христос како наш урнек...

Митрополит Струмички Наум: Самооправдувањето е одрекување од Богочовекот Христос како наш урнек...

 Страшна е потребата на човекот да се самооправдува; за мене, дури најпогубната појава од сите гревовни појави во човековиот душевен и ментален свет. Самооправдувањето е главна карактеристика на паднатиот човек,...

БEСEДА за Христа какo глава на ситe свeтии

БEСEДА за Христа какo глава на ситe свeтии

Грeвoт избeзумува, грeвoт oбeзглавува. Чoвeк пoтoнат вo грeвoви и вo пoрoци сличeн e на кoкoшка, чија глава e oтсeчeна, та умирајќи грчeвитo прeта и скoка ваму-таму. Цeлиoт нeзнабoжeчки свeт прeд...

Слово на Неговото Високопреосвештенство Митрополит Тимотеј – Дваесет и прва недела по Педесетница

Слово на Неговото Високопреосвештенство Митрополит Тимотеј – Дваесет и прва недела по Педесетница

Такви луѓе во Христово време имало многу, но и денес не се малку. Тие малку се интересираат за Евангелието, или, пак, и воопшто не се интересираат, а некои се дури...

Два приода кон слободата

Два приода кон слободата

Првиот, после неговата средба со Ослободителот и Спасителот Христос, од корен се променува: од гол постанува „облечен и разумен“; од несоцијален, којшто живеел по гробовите и пустината, сега се наоѓа...

Излезе сејач да сее семе (10.11.2019)

Излезе сејач да сее семе (10.11.2019)

Во трњето кое го уништува Словото на Божествената вистина, освен богатството, насладите и животните грижи (Лк. 8,14), во нашето време треба ги видиме и различните лажни учења кои ги шират...

Архиепископот Охридски и Македонски г.г. Стефан: „Како христијани сме повикани денес да бидеме сведоци Христови“

Архиепископот Охридски и Македонски г.г. Стефан: „Како христијани сме повикани денес да бидеме сведоци Христови“

И ние, кои го носиме името христијани, кои живееме со верата на мачениците – сме сведоци за Христа. Некои, можеби, со право, ќе се запрашаат – па како можеме ние...

“Нe e пoтрeбнo бoгатствo на oнoј кoј лeбoт и вoдата ги смeта за царски ручeк”

“Нe e пoтрeбнo бoгатствo на oнoј кoј лeбoт и вoдата ги смeта за царски ручeк”

Така пoстапувал и св. Авeркиј. Кoга видeл мнoгу нарoд вo маки и вo бoлeсти, тoј клeкнал на eднo мeстo и сe пoмoлил на Бoга, да oтвoри тoпла и лeкoвита вoда...

Старец Ефрем Катунакиотски: Поука

Старец Ефрем Катунакиотски: Поука

Кога ќе се очисти садот на душата, тогаш сам по себе ќе биде исполнет од благодатта Божја. Од послушанието се раѓа молитвата, а од молитвата – теологијата.

Митрополит Струмички Наум:  Зошто пишувам?

Митрополит Струмички Наум: Зошто пишувам?

Битно е дека, без тие – собраните околу мене, којзнае дали воопшто и ќе беше нешто напишано. На крај, нашето заедничко давање, нашиот заеднички опит преточен и во слово, е...

« »