логоFacebookTwitterYouTubeeMail

Во името на Отецот и Синот и Светиот Дух,

Драги браќа и сестри, ве по здравувам со претстојните празници, со споменот на Свети Стилијан Пафлагониски, чијшто спомен денес го празнуваме.

Тој е еден од чудесните светители на православната црква, кој иако од една страна отшелник и монах, од друга страна бил голем молитвеник за простите мирјани. Познато е неговото житие, светител од V-VI век, кој се молел за човечките семејства. И така се случило, христијаните, зафатени со селскиот труд немале на кого да ги оставаат децата додека биле во полето, трудејќи се да го соберат она што Бог го дал од земните плодови, и свети Стилијан зел врз себе една чудесна обврска, со што направил еден вид православна детска градинка.

Нему ми ги носеле децата, и тој им го посветувал своето време, се молел нив, работел, иако како отшелник можел да се откаже од тоа. На чудесен начин, по неговите молитви бесплодни жени добивале дар на раѓање на деца и тој станал голем заштитник на семејствата. Една од неговите карактеристични црти, било тоа што тој секогаш имал светла, лесна насмевка на неговото лице. Иако голем аскет, на неговото лице бил исцртан делот од Евангелието: Ако постиш, вели Господ, измиј го лицето твое и пости внатрешно, а надворешно биди љубезен, така што никој да не знае за твојот пост (Мт. 6, 16) , ги парафразирам зборовите од Евангелието.


Свети Стилијан Пафлагониски

Така се однесувал Свети Стилијан,. Неговиот подвиг никому не бил јасен, никогаш не покажувал посно, строго лице, секогаш бил насмеан, добродушен, што секако ги привлекувало кон него и децата. И на иконите, обично тој се претставува со младенец, или дури со многу младенци во рацете што е необично, бидејќи тој е преподобен. И дури и кога го погребале, неговата насмевка не го оставила неговото лице и по смртта. Лесната, светла насмевка, осветена од благодатта на Духот го придружувала и во гробот. И спомнувајќи си за споменот на тој светител можеме да се запрашаме себеси: често ли од нас излегува светлината Христова, човечката добрина, основана не на нашата човечка крв, која секогаш е нечиста и се простира само на оние кои се добри кон нас, или на оние на кои сакаме да им покажеме некакво свое покровителство, сметајќи се за големи добротвори и благодетели. А ако тоа светло добро однесување е пропитано со благодатта на Духот, ќе се излачува од нашите лица и гестови и погледи кон секој еден човек кој ќе го сретнеме во нашиот живот. Но ако сретнеме некој кој е пијаница, неверник, разгневен човек во сложните животни услови, или наш подалечен или поблизок роднина кој не нè разбира, од некои причини таква светлина нема на нашите лица.

Светото Писмо ни зборува за тоа, кога Каин се соблазнил од жртвата на Авел, неговото лице опаднало. Паднатото лице, то ест унилото лице, очајното, потемнетото лице кое гледа долу, неговиот вектор е насочен кон адот. И за жал, лицата на многу православни христијани остануваат такви паднати, дури и откако биле во храмот. Или брзо стануваат опаднати, откако тие, наводно се осветиле со благодатта на Духот и излегле од храмот, се сретнуваат со некаков проблем. И не покажуваат никаква сила на Духот, па веднаш стануваат извор на раздор, униние, не носејќи ни на ближните, ни себеси од таа светлина, која ја носел во животот Свети Стилијан.

И во тоа, драги браќа и сестри, има за нас големо предупредување од Господа. Господ ќе нè праша, со какво лице одевме по оваа земја? Нас, православните христијани кои го имаме Христа, Телото и Крвта Христова, кои никој не ги прима освен нас? После сето тоа, какво право имаме да бидеме очајни и постојано да се сопнуваме од својата гревовност, која секако постои, но во Таинстата на Исповедта и Причеста, зарем нема некој Сесилен и Седржавен во нашето срце, кој може да ја замолкне нашата гревовност, па дури и да го започне нејзиниот исходен, погребен пат, за нашиот живот на крај да стане вистинско сведоштво на силата Христова, на Неговата Љубов, на Неговата сепобедлива Светлина? А не бескрајно да се сопнуваме од тоа што прават другите луѓе, како се однесуваат кон нас, зошто не нè сакаат доволно и други безумни зборови, кои немаат апсолутно никаква врска со светлината Христова. Тоа е гордоста човечка, помрачување, глас на крвта кој некогаш поттикнува на убиства, завист, униние, разочарување, и сè друго од што боледува човештвото. Но откако сме го примиле Христа, особено во Причестувањето, од нас милион пати повеќе ќе се побара и ќе се праша: зошто такви работи владеат со нас, наспроти таа светлина која ја примаме по бескрајното милосрдие на Христа, и неговиот Небесен Отец и Духот Свет едносуштен и сопрестолен на Отецот и Синот.

Затоа, пак и пак, обраќајќи се на темата за светоста, да не си замислуваме лажна светост која луѓето ја градат во своите глави, некаква минлива светост која самите ја определуваме каква треба да биде. Да се помолиме на Бога да замолкне нашето човечко јас, нашата крв, која постојано нè поттикнува да докажеме дека не сме полоши од другите, истакнувајќи се себеси и туркајќи ги другите во храмот или надвор од него, која нè тера физички или духовно да се трудиме да ги истиснеме другите луѓе за ние да имаме повеќе простор. Сето тоа е закон на паднатата природа. Тоа не е дури ни Стариот Завет, туку незнабоштво, кое ние го дозволуваме да постои во нашето срце заедно со Христос. Но Христос со тоа нема да постои. Тој ќе помине низ нас, како што вели Свети Симеон Нов Богослов како вода низ водоводна цевка, не наоѓајќи во нас ни трошка смирение, и ние ќе останеме само малку намокрени од благодатта која не нашла во нас место, за да ги наполни нашите души.

Но повеќе од нас ќе се побара ако останеме бесплодни смокви, и ако светлината на нашето лице, на нашата душа (која не е наша секако, туку преку светлината на благодатта Божја ни е подарена нам) не стане лајт мотив и главна цел на нашиот живот. Од нас да излегува добро, светлина која го утврдува животот, позиција љубовна кон сите, снисходителна, не горделива, но полна со љубов и разбирање, која навистина ќе биде проповед на Христа. Таа светлина е чудесен дар на Православието, и како што велел свети Пајсиј Светогорец: современото човештво жеднее да дознае каков е Христос. Но, тоа може да дознае само преку православните луѓе, зашто самото е далечно од непосредниот контакт со Бога. Иако и апелираат дека Бог е во срцето, но тоа е самоизмама. А дали дознале каков е Христос, Христос ќе нè праша нас. Дали сме Го јавиле ние тој свет, светол, животворен Христос, Кого го примаме во Таинствата на другите луѓе или дури на нашите собраќа, кои исто така се причестуваат. Или бесконечно сме биле во заплеткани во страстите, егоизмот, јазичнички борби и подмолни расправии за тоа кој е поголем, погласен, поубав и останати бескрајни, безумни зборови.

Да ни даде Бог, по молитвите на нашите светители, кои многу лошо ги знаеме, исто како што и Христа лошо го знаеме. По молитвите на оние, кои на некаков умствен степен си ги замислуваме какви се, а се сосема поинакви. Тие се многу кротки, смирени. Тие се полни со љубов и трпение, и ние со тоа имаме многу малку. Ние им се обраќаме само кога нешто ни треба, кога сакаме некакви добрини од нив. А за да бидеме слични на нив, и за да стекнеме барем некаква соодветност, не се ни трудиме. Ако некој телефон не е компатибилен со полначот, човек залудно ќе пробува да го наполни. Полначот во тој случај е бескорисен, и батеријата ќе остане празна. Така и ние стоиме, како тој некомпатибилен телефон. Светителот е пред нас, а не можеме да се наполниме. Затоа што сме неспоиви. Затоа што тој е кроток, смирен, полн со љубов, а ние имаме егоизам. И како ќе се приклучиме кон благодатта на тој светител? Никако. Секако, по милоста Божја, тој некако, телефонот малку ќе ни светне, но сериозно божествено полнење нема да добиеме. Ќе се лажеме, ќе си измислуваме некакви оправдувања или ќе ги обвинуваме другите луѓе зошто не успеваме да живееме христијански, но виновни сме само ние. Ние немаме внатрешно, вистинско себенасочување кон Христа, Кој е љубов и неизмерно смирение, Кој им ги изми нозете на учениците, Кој умре за секој од нас грешник, не прашувајќи зошто мора Тој да умира. А ние, бесконечно прашуваме: зошто јас? зошто мене? Зошто токму мене ме отфрлија итн. Ние со Христа сме неспоиви, и затоа Тој ќе помине низ нас како водата низ водоводна цевка. Нема за Него место во нашите души, колку и да се утешуваме и да се лажеме.

И тој образ на светителите, кои достигнале целосен покој во смирениот Христос и ја стекнале полнотата на љубовта Христова во своите срца и истата ја излевале без секаква задна помисла и без секаква скржавост на ближните. Тие не го жалеле дури ни своето осамување, како што отшелникот би можел да рече: „Простете ми, но одам да се молам за вас. Вашите световни задачи се ваши, световни“. Тоа често го слушаме од луѓето кои претендираат на монаштво. А наместо тоа, тој зема да им помогне на тие прости луѓе, па дури ги одгледува и нивните деца, и ја запазува Христовата љубов, наместо да се соблазне од тоа, и ја излева и после смртта на оние кои се обраќаат кон него.

Да ни даде Бог, овој пат, барем во мала мера да стане причасен на нашите сиромашни, мрзеливи и бесчувствителни души кои толку бедно пловат, и толку малку го сместуваат во Себе Христа и неговите светители.

Амин.

Јеромонах Методиј Зинковскиј

 

11-ти декемви 2017 лето Господово

 

Извор: http://www.pppe.mk/2017/sveti-stilijan-svetilnik-hristov-i-pokrovitel-na-detsata/


Add comment


Security code
Refresh


Видео содржини

Рецитал посветен на св Кипријан

Мај 06, 2018
Од стихозбирките богољубива поезија Манастирски води на сестринството при Слепченскиот Претеченски манастир посветени на светиот свештеномаченик, игумен на Слепченската обител КИПРИЈАН, по повод…

Промоцијата на „Водич за долговечност” од д-р Митов

Апр 30, 2018
Овој Водич за долговечност се фокусира на најчестите болести кои ни стојат на патот на природниот долг животен век. Тие болести не се семоќни, ниту пак ние сме немоќни пред нив. Медицината на…

Велика сабота: слегување на благодатниот оган

Апр 09, 2018
Велика сабота е посветена на споменот на пребивањето на Господ Исус Христос во гробот, и Неговото слегување во адот. Христос е присутен во гробот со телото, а со духот е присутен во адот, истовремено…

Се симна благодатниот оган

Апр 09, 2018
Денес, Велика сабота 2018 година, во 13:17 часот по македонско време, во Кувуклијата во Ерусалим се симна благодатниот оган. Неговата Светост, Патријархот Теофил III Ерусалимски го предаде на верните…

Поуки од Светите Отци

krusevoexport

Духовност

Февруари 17, 2018
sv.efrem.sirin2.jpg

СВЕТИ ЕФРЕМ СИРИН - Псалм 11 4

СВЕТИ ЕФРЕМ СИРИН Псалм 11. Нема да се справам со себеси и со ѓаволот – Ти Господи, помогни ми! Никој не може да ја излекува мојата болест, освен Оној, Кој ги познава длабочините на срцето. Колку пати си поставувам растојанија и подигам прегради помеѓу себе и…
Јануари 27, 2018

о. Горан Стојчевски „БОЛНИТЕ ИСЦЕЛИ ГИ ЛЕКАРУ НА ДУШИТЕ И ТЕЛАТА“

о. Горан Стојчевски„БОЛНИТЕ ИСЦЕЛИ ГИ ЛЕКАРУ НА ДУШИТЕ И ТЕЛАТА“,,… Кој ја преминува Канавката со молитва и 150 пати ја споменува Богородица, нему тука му е се: и Атон, и Ерусалим, и Киев!‘‘Св. Серафим Саровски „Умствената молитва е опитна потврда за…

Јеромонах Методиј Зинковскиј: Св. Стилијан – Светилник Христов и покровител на децата

Во името на Отецот и Синот и Светиот Дух, Драги браќа и сестри, ве по здравувам со…

Излегоа од печат „Житијата на Светиите“ за месец септември

Ное 16, 2017 Полезно и Потребно 1066
Во издание на црквата посветена на св.Григориј Палама и св. Димитриј Мироточив во…

Македонски преродбеник Теодосиј Синаитски

Теодосиј Синаитски бил македонски [1][2] преродбеник. Тој е роден во Дојран во втората…

Беседи

 БЕСЕДА за бoжeствeниoт брак на чoвeчката душа  (18.05.2018)

БЕСЕДА за бoжeствeниoт брак на чoвeчката душа (18.05.2018)

 Бoг e вeрeн сопруг на чoвeчката душа. Oн никoгаш нeвeстата – душата нe ја изнeвeрува. Нeгoвата љубoв кoн душата никoгаш нe изгаснува сè дoдeка душата нe сe сврти oд Бoга...

о.Константин Стефковски: Беседа (20.05.2018)

о.Константин Стефковски: Беседа (20.05.2018)

Спасителот поставува услов кон слепите, за да можат тие га го добијат бараното. Господ Христос им поставил кусо и едноставно прашање: „Верувате ли дека можам да го направам тоа?". На...

Поука на вознесение на Господ наш Исус Христос

Поука на вознесение на Господ наш Исус Христос

Поради тоа, браќа, бидејќи нè очекува бесконечна мака, да се потрудиме преку подвиг да ја избегнеме, со милостина да го пречекаме бедниот и да го угостиме, примајќи го туѓинецот, гладниот...

БЕСЕДА за извoрoт на жива вoда и за сувиoт извoр

БЕСЕДА за извoрoт на жива вoда и за сувиoт извoр

Извoр на живата вoда e самиoт Гoспoд, нeпрeсушeн, прeпoлн, сладoк. Бунарoт e сeкoја чoвeчка рабoта штo сe извршува спрoтивнo на Бoга и на Бoжјиoт закoн и oд кoја луѓeтo oчeкуваат...

Митрополит Струмички Наум:  Недела на слепите (12.05.2018)

Митрополит Струмички Наум: Недела на слепите (12.05.2018)

А кога Богочовекот Исус Христос нè води, тогаш телесниот подвиг преминува во аскетска љубов кон непријателите, па и во мачеништво заради Него; тогаш умната молитва преминува во умно-срдечна, па и...

Митрополит Струмички Наум: Вода жива (05.05.2018)

Митрополит Струмички Наум: Вода жива (05.05.2018)

Кој сака да дознае што значи ова, односно кој сака да го открие изворот на вода жива која тече во живот вечен, нека влезе во апсолутно или целосрдечно послушание на...

Митрополит Струмички Наум: Уво не ми чуе... (28.04.2018)

Митрополит Струмички Наум: Уво не ми чуе... (28.04.2018)

Најпотресна, за мене, е симболиката за исконскиот крик на човекот во потрага по урнек на вистински Човек и човечност, преточена во само двата збора на раслабениот: немам човек!, како и...

Митрополит Струмички Наум: Свети Апостол Тома и ние (20.04.2018)

Митрополит Струмички Наум: Свети Апостол Тома и ние (20.04.2018)

Кој е тој опит за кој постојано говориме и овде и порано, а кој го опишуваме како знаење на умот (разумот), што произлегува од опит на заедницата со Бог, во...

 Митрополит Струмички Наум : Потешко ни беше да бегаме

Митрополит Струмички Наум : Потешко ни беше да бегаме

Некаде, некој има убаво кажано дека колку повеќе се доближуваме до Голгота, следејќи Го верно Христос, толку помалку луѓе (духовни чеда, пријатели) гледаме околу нас. Но, ништо чудно. Знаеме и...

« »

Најново од духовност

Православен календар

24/05/2018 - четврток

 Св. Кирил и Методиј македонски и сесловенски просветители

Правила и одредби на Православната Црква за постот
Православен календар за овој месец - МПЦ

Добредојде Православие.мк

Духовни поуки: „Помоли се за мене“

Со Бога зборувај многу, а со луѓето малку; ако во Божјиот закон се подучуваш - ќе успееш и во едното и во другото. Повеќе...

Последни коментари

Излезе од печат втората книга од едицијата Манастирски води - Лебедот

 

Информации за продажба на книгата „Манастирски води - Лебедот“ може да ги добиете на сајтот на манастирот и преку: s.haritina@yahoo.com или 078 384 867

во Струмица:  075 490 655  и  во Скопје:  070 276 721   Повеќе...

 

Почаевско чудо

Ако некој се помоли од сето срце, тогаш Господ ќе му помогне и ќе го поправи и ќе продолжи по патот на вистината. Во една од посетите на Почаевска Лавра, јас станав сведок на прекрасно чудо, кога пред мои очи се исцели жена која педесет години не можеше да оди бидејќи имаше извиткани нозе. Повеќе...

Архимандрит Георгиј Капсанис

Личноста на архимандритот Георгиј ќе остане во вечно паметење во срцата на оние што го запознале, но генерално и во целата Православна Црква, затоа што преголеми се неговите заслуги за чистотата на верата и за автентичното живеење според неа..Повеќе...

ШТО Е ДУХОВЕН ЖИВОТ И КАКО ДА СЕ ОСПОСОБИМЕ ЗА НЕГО

Неопходност од повторното соединување со Бога заради спасение. Самиот човек не е во состојба тоа да го направи. Духот Божји го совршува ова во нас заради искупувањето кое го донел Синот Божји. Значи, до кој резултат дојдовте барајќи одговор на прашањето што е потребно за да се врати се во претходниот, првобитен поредок? ..  Повеќе...

Митрополит Струмички Наум - Да пораснеме барем до Стариот Завет

И не само што немаат туку се и очигледна пречка за влез во Царството Небесно, и пречка да се сфати и пренесе неговата идеја и порака. Повеќе...

Епископ Тихон Шевкунов: „НЕСВЕТИ, А СВЕТИ“

Несвети, а свети. Луѓе, кои навидум живееле во нашето секојдневие, се соочувале со проблемите со кои ние се судираме, боледувале од болести од кои ние боледуваме, често осудувани од околината, а сепак, не биле секојдневни. Луѓе, кои не се на иконите, но го предавале животот од иконите во сите нивни дела, зборови, мисли. Луѓе, за кои тишината прозборила дека се свети.  Повеќе...

Протоереј Андреј Ткачев: Примете, јадете

 

Во Рајот Господ им рекол на луѓето да не јадат од дрвото на познанието. А злиот лукавец велел – јадете. Христос вели „јадете“, „пијте од Неа сите“, а злиот говори: „не јадете“, „недостојни сте“, „потребно е долго и тешко да се подготвувате“. Повеќе...

Арх. Калиник Мавролеон: Монологот БОЖЈИ

 

Те гледав кога се разбуди угрово. Чекав да ми кажеш два-три збора, да се заблагодариш за се што ти се случува, да побараш мое мислење за се што треба да правиш денес. Повеќе...

Поуки на грузискиот Старец Гаврил Ургебадзе за последните времиња

 

„Ѓаволот има 666 мрежи. Во времето на антихристот луѓето ќе очекуваат спасение од космосот. Тоа ќе биде и најголемата замка на ѓаволот: човештвот ќе бара помош од вонземјаните, не знаејќи дека тоа се, всушност. – демони.“ Повеќе...

Св.Јован Шангајски - БДЕНИЕ

 

Стојте цврсто на духовна стража, затоа што не знаете кога Бог ке ве повика кај Себе. Во вашиот земен живот бидете секогаш подготвени да му положите сметка. Внимавајте непријателот да не ве фати во неговата мрежа, да не ве измами и предизвика да паднете во искушение. Повеќе...

За Моето име

Взбранной Воеводе победительная