логоFacebookTwitterYouTubeeMail

 

Младешката возраст, таканаречена пубертет, е многу значајна возраст. Тој период може да им донесе на родителите толку болни изненадувања, што тие да посакаат да кренат раце, заплашени од младите, бидејќи не знаат што да прават ни како да се справат со однесувањето на своите деца.

Не би требало да гледаме изолирано на одделните возрасти, т.е. детска, пубертетска, адолесцентска итн. Човекот започнува да се формира од првиот момент на своето зачнување и веќе научно е докажано постоењето на генетскиот код. Денес зборуваме за психологија на ембрионот (пренатална психологија) т.е. за возраста на детето уште во утробата на мајката. Можеме да кажеме дека детето постои кај своите родители уште многу пред да се појави на свет. Сите знаеме колку голем фактор е наследниот; едно дете носи во себе многу особини од своите родители, баба и дедо. Кога ќе го видиме однесувањето и мислењето на едно дете и познавајќи ги неговите родители, баби и дедовци, јасно заклучуваме дека многу негови особини доаѓаат од предците. Затоа човекот не може да се набљудува изолирано – само во пубертетот – и да се чудиме како она толку добро дете, кое во основно училиште беше ангелче, наеднаш во гимназија стана тиранин, со толку тежок карактер. Бидете сигурни дека не се случила никаква трансформација, тоа дете е истото кое било во утробата на својата мајка, кое се родило, пораснало, стигнало до пубертет и подоцна ќе стане адолесцент. Но, факт е дека најболниот период за родителите е пубертетот на нивните деца, зашто на таа возраст за нив е карактеристична желбата да се ослободат од родителскиот надзор и на поинаков начин да гледаат на нештата. Во нивниот душевен свет започнуваат потрагите, сомнежите, отфрлањето, барањето слобода, им се засилува чувството дека трпат притисок од родителите, учителите, од општеството, тие бараат примери, се присоединуваат кон различни групи – спортски клубови, музички бендови итн.

Таа возраст е тешка, но истовремено прекрасна и важна, бидејќи тогаш децата ги поставуваат темелите на кои ќе го изградат целото здание на својот живот. Тука е неопходно големо искуство од родителите, за да можат да дејствуваат правилно во таа бура и во душата на детето да ги внесат сите неопходни и полезни елементи, кои ќе му бидат потребни за тоа правилно да го изгради зданието на својот живот. На таа возраст младите ги преиспитуваат сите оние работи кои како мали ги имале прифатено како такви, односно сето она што им го кажувале родителите, учителите и другите луѓе – дедовци, баби. Без разлика дали тие нешта се автентични, вистинити и нешто што никој не го ставил под сомнеж, тие се сомневаат во нив, ги отфрлаат, ги испитуваат, многу пати намерно ги земаат на потсмев за да ја видат нашата реакција, односно одат во крајности за така да ги испитаат родителите и луѓето околу себе.

Рековме дека во пубертетот децата се склони да ставаат под сомнеж сѐ коешто до тогаш им било зададено како готова вредност – родителите, учителите, Црквата, Државата, полицијата, т.е. општествените институции. Од една страна за многу нешта се во право, но од друга тој сомнеж е многу опасен, зашто ако најпосле не успеат да постават правилни основи, ќе стигнат до нихилизам и ништо нема да ги допира, зашто веќе сѐ отфрлиле. Ја отфрлиле Црквата, училиштето, Државата, семејството, сите тие поткрепи што би требало да ги имаат. И кога ќе  дојде време, кога ќе имаат потреба да се потпрат на нешто, нема да има на што да се потпрат. Тоа е и една од главните причини поради која младите влегуваат во ризични поведенија – насилство, криминал, наркотици.

Коренот на проблемот, сепак, не е толку во младите луѓе, туку повеќе во големите, т.е. во нас – и во биолошките и во духовните родители. За жал, сите треба да ја признаеме својата немоќ и незнаење да комуницираме правилно со нашите деца. Правиме трагични грешки кои сите ги плаќаме – најпрвин децата, но и ние. Не се сомневам дека секој родител си го сака своето дете, му го сака доброто и кога гледа дека детето му се измачува, страда. Но, дури и оној кој не го сфаќа и чувствува тоа, сепак, тој подеднакво носи голема одговорност за таа состојба.

Кога ќе го разгледаме однесувањето на деца и млади коишто застраниле и прибегнале кон наркотици, стигнувајќи до бунт против родителите и системот, гледаме дека тие воопшто не се лоши и тешки деца, туку напротив многу чувствителни млади луѓе и нивната чувствителност ги тера да не ги поднесуваат притисоците, а најмногу лицемерието на повозрасните од нив. Многу пати може и да не се во право, многу пати нештата не се такви како што тие ги сфаќаат, но за жал тие така ги гледаат, така ги чувствуваат, таква слика стекнуваат од луѓето околу себеси и во овој прилог освен нашата одговорност, многу лош фактор се и медиумите. Штетата што медиумите ја прават во тој поглед е огромна. Зошто? Бидејќи постојано го истакнуваат лошиот пример, постојано го покажуваат злото и децата во своите души чувствуваат дека сѐ е лошо.

На пример, еве да кажам за нас, клириците. Младите луѓе имаат најлоша претстава за Црквата. Зошто? Затоа што каков и скандал да се случи, телевизијата, весниците и радиото ќе го кажат тоа сто пати. Едно добро нешто нема да кажат. Нели? Нема да раскажат за грижите за младите луѓе, илјадниците добри дела што Црквата ги прави. Колку и лоши да сме, сепак, имаме нешто добро во нас. Како може да сме толку лоши и да немаме ништо добро? Е телевизијата ќе го покаже она лошото… Тогаш детето го гледа свештеникот и си вели: „Тој ли? Тој е лицемер, лажливец, измамник!“ И толку со него. Или, пак, во некое училиште некој учител да направи нешто непрописно. Веднаш ќе го дадат на телевизија, ќе го разгласат, ќе го исфрлат. Ете како започнува отфрлањето на учителот, а со тоа отфрлањето на сите институции на Државата… Секогаш кога имаме политички избори, еден политичар навредува друг и потоа младиот човек си вели: „Ма што има да им верувам? До вчера се навредуваа едни со други и меѓусебно се нарекуваа крадци, лажговци, предавници, измамници! Не ги сакам“.

(Продолжува…)

 

Извор: Бигорски манастир

 

 



Поуки од Светите Отци

krusevoexport

Духовност

Јули 01, 2019

„Осаменоста не е во тоа што сме сами, туку во тоа дека не постои ништо по кое копнееме.“

Јас сум академски сликар и наивен писател. Учев да бидам сликар, но писател – не. Впрочем, каде се учи за тоа? На пример, Толстој по занимање бил гроф, Чехов - лекар, Сент Егзипери, авијатичар – а да не го споменеме Чарлс Буковски, кој бил поштар“.
Мај 28, 2019

Свети Леонтиј Струмички, патријарх Ерусалимски

Живеејќи во покаен плач и солзи се издвојуваше по особеното почитување и љубов кон нашиот Господ и Неговата Пресвета Мајка. Иако сè уште млад, Преподобниот презема на себе еден тежок подвиг: одеше по улиците на царскиот град правејќи се дека не е со здрав ум,…

Акатист кон свети Нектариј Егински

КОНДАК 12Трудејќи се, си ја умножил благодатта дадена од Бога, рабу Божји, добар и верен…

Житие на преподобна Параскева – Петка (Епиватска или Трновска)

Окт 30, 2018 Житија 1543
Света и преблажена маченичко Христова Параскево, убавино на девственичките, пофалбо на…

Светскиот првак Адам Ондра во посета на Бигорскиот и Рајчичкиот манастир

Окт 28, 2018 Настани 976
Деновиве нашите две свештени Обители, Бигорски и Рајчица, ги посети во светски рамки…

Беседи

 Викарен Епископ Јаков Стобиски

Викарен Епископ Јаков Стобиски

Не плашете се да страдате, оти човекот што се плаши да страда и да се жртвува никогаш нема да му објави војна на ѓаволот и на гревот, нема никогаш да...

БEСEДА за силата и дeјствoтo на дoбритe дeла

БEСEДА за силата и дeјствoтo на дoбритe дeла

Тeшкo e, браќа, да сe спoри сo бeзбoжeн, тeшкo e да сe разгoвара сo бeзумeн, тeшкo e да сe убeдува oзлoбeн. Бeзбoжниoт, бeзумниoт и oзлoбeниoт тeшкo ќe ги убeдиш сo...

Поука на денот: Старец Ефрем Филотејски

Поука на денот: Старец Ефрем Филотејски

Секогаш сеќавај се на Исус за секогаш да го пронаоѓаш соодветниот лек за своите слабости. Те боли ли нешто? Ако Го повикаш Исус, ќе најдеш утеха и просветлување. Тажен си?...

Епископ Климент Хераклејски: Тајната на Свети Јован Претеча

Епископ Климент Хераклејски: Тајната на Свети Јован Претеча

Он е несоборлив поглед на стариот Израил во даденото ветување на Новиот Ерусалим. Он е човек којшто се најде меѓу двата завети, како во некој процеп, се „отвора карпата за...

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Свети Јован Крстител

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Свети Јован Крстител

Празнуваме само три такви рождества: Раѓањето Христово – Божик, Раѓањето на Пресвета Богородица и Раѓањето на свети Јован Претеча и Крстител. Тие три раѓања се тесно поврзани со Домостројот на...

БEСEДА прoтив злoрадoста

БEСEДА прoтив злoрадoста

Бoг гo сoздал за живoт и Бoг нe сe радува на нeгoвата прoпаст. Нe радувај сe ни ти на oна штo гo растажува Бoга. Кoга чoвeкoт прoпаѓа, Бoг губи; зарeм...

Архимандрит Партениј Бигорски: Зависниот од Христа – вистински слободен

Архимандрит Партениј Бигорски: Зависниот од Христа – вистински слободен

Со Својот призив кон апостолите и нивниот брз и решителен одѕив, Господ ни покажува дека дојде да нѐ повика кон вистинската слобода. Апостолите ја оставиле зависноста од овој свет и...

г. Јосиф, митрополит Тетовско – гостиварски: „Да ги имаме на ум – Наумовите совети“

г. Јосиф, митрополит Тетовско – гостиварски: „Да ги имаме на ум – Наумовите совети“

На почетокот од месец јули Светата православна црква во црковниот календар определила да го славиме споменот на светиот Наум Охридскиот, чудотворец, кој се подвизувал и живеел во нашиот крај, во...

« »