логоFacebookTwitterYouTubeeMail

Презвитер Горан Стојчевски

8-ми  септември, лето Господово 2015

 

Прашање од: Армин

Зошто христијаните се поделени на православни и католици?

 



Не се поделени, туку имаме издвојување од Вистината, а секое издвојување всушност етимолошки е ерес. Главната причина е токму ереста на Филиокве која била причина за одвојувањето на црквата од Запад од правоверното исповедање на верата.

A, потоа тоа издвојување продолжува и внатре во Римокатоличакат црква од кој се издвојуваа протестантите, и од протестантите многу понатамошни секти. Но, и покрак тоа што во Првославната црква се чува вистинската вера во Светотроичниот Бог, помесните цркви под влијание на секуларизмот длабоко се навлезени во ереста на етнофилетизмот.

Но, сепак Правило вјери, како што вели св. Иринеј Лионски, не е изменето.


Друго:

Основните белези на разликата помеѓу Православната Црква и папизмот


Posted on 20/01/2011    by Воанергес



1. Епископите на Стариот Рим, и покрај малите и несуштински разлики, секогаш имале заедница со епископите на Новиот Рим и со епископите на Истокот сè до 1009 – 1014 година, кога за првпат епископите Франки го превзеле тронот на Стариот Рим. Сè до 1009 година римските папи и патријарсите на Константинопол биле во сојуз во заедничката борба против Франките владетели и епископи, но и против еретиците кои се појавувале одвреме навреме.

2. Франките на синодот во Франкфурт, во 794 година, ги осудија одлуките на Седмиот Вселенски Собор и почесното поклонување на светите икони. Исто така, во 809 година Франките во Символот на Верата го внесоа Филиокве, учење за наводното происходење на Светиот Дух од Отецот и од Синот. Ова вметнување тогаш го осуди и православниот папа на Рим. На синодот во Константинопол за време на свети Фотиј Велики, на кој зедоа учество и претставниците на православниот папа на Рим, ги осудија сите што ги отфрлиле одлуките на Седмиот Вселенски Собор и оние што на Символот на Верата го додале Филиокве. Но, за првпат Франскиот папа Сергеј IV, во 1009 година во посланицата на востоличувањето го вметна во символот на Верата – Филиокве, а папата Венедикт VIII го внесе Верују со Филиокве во службите на Црквата, па така папата беше отпишан од диптисите на Православната Црква.

3. Основната разлика помеѓу Православната Црква и папизмот се состои во учењето за нестворената суштина и нестворената енергија Божја. Додека ние, православните, веруваме дека Бог има нестворена суштина и нестворена енергија и дека доаѓа во заедничарење со творбата и со човекот со нестворената Своја енергија, истовремено папистите веруваат дека во Бога нестворената суштина се поистоветува со неговата нестворена енергија (актус пурус) и дека Бог комуницира со творбата и со човекот преку своите створени енергии, значи тврдат дека во Бога постојат и створени енергии. Значи, и благодатта Божја преку која човекот се осветува се смета за створена енергија (или donum supranaturalis) . Но, така човекот не може да се освети.

Од ова основно учење произлегува учењето за происходот на Светиот Дух од Отецот и од Синот, очистувачкиот оган, првенството на папата и т.н.

4. Освен темелната разлика помеѓу Православната Црква и папизмот на тема суштината и енергијата во Бога, постојат други големи разлики, кои одвреме навреме стануваа предмет на теолошки дијалози, а тоа се:

– филиокве, ереста на субординационизмот, дека Светиот Дух происходи од Отецот и од Синот со последица да се унижува монархијата на Отецот, да се укинува совршената рамноправност на Лицата на Света Троица, (да се унижува Синот во своето својство да раѓа ако постои единство помеѓу Отецот и Синот, да се потценува Светиот Дух како неисто силен и истославен со другите Лица на Света Троица бидејќи се јавува како „Личност бесплодна која не раѓа“). – користење на бесквасен леб во Божествената Евхаристија при што се нарушува начинот на којшто Христос ја соврши Тајната Вечера.

– осветувањето на „чесните дарови“ кое се прави не со призив (епиклеза), но со произнесување на основоположните зборови Христови „примете јадете… пијте од неа сите…“.

– теоријата дека крстната жртва Христова ја умилостиви божествената правда (Анселмовата теорија за искупувањето – satisfactio – задоволување, надомест), која Го пројавува Отецот како феудалец и Го превидува Воскресението.

– теоријата за „заслужена награда“ на Христа која ја доделува папата и за „преизлишната“ благодат на светителите.

– разделувањето и цепкањето на тајните на Крштевањето, Миропомазанието и Божествената Литургија.

– учењето за наследување на вината на прародителскиот грев.

– литургиските новаторства во сите тајни на Црквата (крштевање, миропомазување, свештенство, исповед, брак, маслосвет).

– не причестување на лаиците со „крвта“ Христова.

– првенството на папата, според кое папата е „episcopus episcoporum“, епископ на епископите и извор на свештеничката и црковната власт, безгрешна глава и водач на црквата, кој ја управува неа монархиски како местопазител Христов на Земјата (Vicarius Christi), (Ј. Кармирис). Во оваа смисла папата се смета себе си за наследник на апостол Петар, на кого му се потчинуваат другите апостоли, дури и апостол Павел.

– непостоењето на сослужување во богослужбите.

– безгрешноста на папата.

– догмата за безгрешното зачнување на Богородица и воопшто „мариолатријата“, во која Богородица се воздигнува до Триипостасното Божество и дури станува збор и за света четворка.

– теориите за analogia entis и analogia fidei, кои се одржале во западниот свет.

– постојаниот напредок на црквата во откривањето на деловите на откровената вистина.

– учењето за апсолутната предодреденост.

– гледиштето за единствената методологија за познанието на Бога и на творбите, кое одведе во судир помеѓу теологијата и науката.

5. Исто така голема диференцијација, која ја покажува начинот на теологијата, се наоѓа во разликата помеѓу схоластичката и исихастичката теологија. На запад, се развил схоластицизмот, како обид за истражување на сите тајни на верата со логиката (Анселм Кантербериски, Тома Аквински), додека пак во Православната Црква се одржал исихазмот, или, аподиктичката методологија на богословствување, т.е. очистувањето на срцето и просветлувањето на умот за здобивање на познанието Божјо. Дијалогот помеѓу свети Григориј Палама и схоластичарот и унијат Варлаам е карактеристичен и ја покажува разликата.

6. Последица на погоре кажаното е дека во папизмот имаме отклонување од Православната еклисиологија. Додека во Православната Црква се придава големо значење на обожувањето кое се состои во заедницата со Бога, преку гледањето на нестворената светлина, а пак обожените се собираат на Вселенски Собор и ја утврдуваат точно откровената вистина во случаи на забуна, дотогаш во папизмот се дава големо значење на институцијата папа којшто се наоѓа и над Вселенските Собори. Согласно со латинската теологија: „Автентичноста на Црквата постои само тогаш, кога се темели и се усогласува со волјата на папата. Во спротивен случај се поништува.“

Вселенските Собори се сметаат како „заседанија на Христијанството кои се повикуваат со авторитет и власт и претседателство на папата“. Доволно е папата да излезе од салата на Вселенскиот Собор и тој престанува да биде важечки. Епископот Маре напиша: ќе беше поточно римокатолиците кога го кажуваат „Верују“ да кажат „и во едниот папа“ наместо „и во едната… црква“.

Исто така, значењето и улогата на епископите во римската црква не е ништо друго освен просто претставување на папската власт на којашто истите епископи се покоруваат како и обичните верници. Во папската еклисиологија суштински се тврди дека „апостолската власт се изгуби со апостолите и не се предаде на нивните наследници епископите. Единствено папската власт на Петар, под која се наоѓаат сите други, се предаде на наследниците на Петар, значи на папите.“ Од оваа перспектива, се тврди од папската „црква“ дека сите Цркви на Истокот се разединети и имаат недостатоци, а по икономија нè примаат како сестрински Цркви, зашто тие се смета како мајка црква а нас нè сметаат како ќерки цркви.

7. Ватикан е држава и секој папа е водач на државата на Ватикан. Се работи за една човекоцентрична организација, за едно посветовување, и тоа институционализирано посветовување. Државата на Ватикан се втемели 755 г. од Пипин Кусиот, таткото на Карло Магнус, а во нашата епоха се призна во 1929 година од Мусолини. Значајна е причината за прогласување на папската држава, како што ја подржа Пиј XI: „Претставникот на Бога на земјата не може да биде послушен на земна држава“. Христос беше послушен на земна држава, а папата не може да биде! Папската држава подразбира теократија, бидејќи теократијата се определува како сопостоење на светска и црковна власт во една личност. Денес теократски држави се Ватикан и Иран. Карактеристично е тоа што го тврдеше во беседата на востоличувањето папата Инокентиј III (1198-1216): „Оној кој ја има невестата е женик. Но, оваа невеста (црквата) не се омажи со празни раце, но ми принесе мене неспоредливо драгоцен чеиз, т.е., полнотата на духовни блага и широчината на светските, величината и изобилието и на двете… Како символ на светските блага ми ја даде круната; митрата за свештенството и круната за царството та ме постави за претставник на Оној, на чија облека и бедра е напишано „Цар на царевите и Господар на господарите“.

Следствено постојат големи теолошки разлики, кои се осудени од Соборот за време на свети Фотиј Велики и од Соборот за време на свети Григориј Палама како што се гледа и во „Синодиконот на Православието“. Уште повеќе и Отците на Црквата и Помесните Собори до XIX век ги осудија сите прелести (заблуди) на папизмот. Проблемот не се лечи ниту се подобрува со некое формално извинување коешто ќе го даде папата за една историска грешка, кога неговите теолошки гледишта се надвор од Откровението, и неговата еклисиологија се движи по погрешен пат, бидејќи папата се претставува како лидер (водач) на христијанскиот свет, како наследник на апостол Петар и викар-претставник на Христа на земјата, како да Христос му ја дал својата власт на папата и Он Самиот си починува среќно и во благосостојба на Небесата.

Преземено: Тивериопол

https://vistinatakeveoslobodi.wordpress.com/2011/01/20/%D0%BE%D1%81%D0%BD%D0%BE%D0%B2%D0%BD%D0%B8%D1%82%D0%B5-%D0%B1%D0%B5%D0%BB%D0%B5%D0%B7%D0%B8-%D0%BD%D0%B0-%D1%80%D0%B0%D0%B7%D0%BB%D0%B8%D0%BA%D0%B0%D1%82%D0%B0-%D0%BF%D0%BE%D0%BC%D0%B5%D1%93%D1%83/

Друго:

Пропаст на имеријата- Византиска лекција

https://www.youtube.com/watch?v=_fLuI92iHR4

 


Comments  
+1 #1 Stefan 2017-08-26 22:51
Dali ke bidete ljubezno da go prevedite Seto ova na eden razbirliv jazik..nisto ne mozam da razberam koja e razlikata a mnogu me interesira.
Quote
0 #2 Viki 2017-09-05 15:18
Za toa najdobro e da prasas Otec :)
Quote
Add comment

Security code
Refresh


Видео содржини

Во продажба е новиот број на Премин 127/128

Јун 05, 2018
„И сега, убеден сум дека тој на небото принесува жртва за нас и се моли за сиот народ (иако нѐ остави, сосема не нѐ напушти), а јас – Григориј, полумртов, полуосакатен, оттргнат од великото…

Филм за монасите од Аризона, САД

Мај 27, 2018
Старец Ефрем Филотејски и Аризонски, духовно чедо на Старец Јосиф Исихастот, е светогорски монах, кој во 1995 година се насели во Аризонската пустина, во САД, каде што основа машки манастир. Со…

Рецитал посветен на св Кипријан

Мај 06, 2018
Од стихозбирките богољубива поезија Манастирски води на сестринството при Слепченскиот Претеченски манастир посветени на светиот свештеномаченик, игумен на Слепченската обител КИПРИЈАН, по повод…

Промоцијата на „Водич за долговечност” од д-р Митов

Апр 30, 2018
Овој Водич за долговечност се фокусира на најчестите болести кои ни стојат на патот на природниот долг животен век. Тие болести не се семоќни, ниту пак ние сме немоќни пред нив. Медицината на…

Поуки од Светите Отци

krusevoexport

Духовност

Февруари 17, 2018
sv.efrem.sirin2.jpg

СВЕТИ ЕФРЕМ СИРИН - Псалм 11 4

СВЕТИ ЕФРЕМ СИРИН Псалм 11. Нема да се справам со себеси и со ѓаволот – Ти Господи, помогни ми! Никој не може да ја излекува мојата болест, освен Оној, Кој ги познава длабочините на срцето. Колку пати си поставувам растојанија и подигам прегради помеѓу себе и…
Јануари 27, 2018

о. Горан Стојчевски „БОЛНИТЕ ИСЦЕЛИ ГИ ЛЕКАРУ НА ДУШИТЕ И ТЕЛАТА“

о. Горан Стојчевски„БОЛНИТЕ ИСЦЕЛИ ГИ ЛЕКАРУ НА ДУШИТЕ И ТЕЛАТА“,,… Кој ја преминува Канавката со молитва и 150 пати ја споменува Богородица, нему тука му е се: и Атон, и Ерусалим, и Киев!‘‘Св. Серафим Саровски „Умствената молитва е опитна потврда за…

Јеромонах Методиј Зинковскиј: Св. Стилијан – Светилник Христов и покровител на децата

Во името на Отецот и Синот и Светиот Дух, Драги браќа и сестри, ве по здравувам со…

Излегоа од печат „Житијата на Светиите“ за месец септември

Ное 16, 2017 Полезно и Потребно 1166
Во издание на црквата посветена на св.Григориј Палама и св. Димитриј Мироточив во…

Македонски преродбеник Теодосиј Синаитски

Теодосиј Синаитски бил македонски [1][2] преродбеник. Тој е роден во Дојран во втората…

Беседи

Архиепископ Антинојски Пантелејмон: За љубовта

Архиепископ Антинојски Пантелејмон: За љубовта

 Ако на пример, ние не ги надминеме границите на секојдневнието, ако не ги надминеме своите слабости, тогаш на кој начин нашата христијанска љубов се разликува од другите? Ако ги љубиме...

БEСEДА за тoа штo e пoчeтoк на мудрoста

БEСEДА за тoа штo e пoчeтoк на мудрoста

Акo нeкoј би мoжeл да ги пoгoди ситe чoвeчки мисли и да ги прoрeчe ситe судбини чoвeчки, и да ја oбјави сeкoја тајна штo зeмјата ја криe вo свoитe длабoчини,...

Исцеление на демонизираниот човек во Гадара

Исцеление на демонизираниот човек во Гадара

Евангелието е еден вид огледало, во кое се огледуваме себеси, и гледајќи се во него, се дотеруваме внатрешно. Како што секоја куќа има огледало, така треба секоја куќа да има...

БEСEДА за близина на Судијата

БEСEДА за близина на Судијата

Какoв e тoј блажeн дeн? Тoа e дeнoт на самooсуда. Кoга тoј дeн ќe oсамнe, чoвeкoт кoј дoтoгаш гo oсудувал цeлиoт свeт, пoглeднува и oдeднаш сe глeда сeбe си какo...

Архиепископ Андреј Римаренко: Беседа на Неделата на сите Светии

Архиепископ Андреј Римаренко: Беседа на Неделата на сите Светии

Сите светители кои денес ги славиме го следеле Христовиот пример. И секој од нив, во своето време, во своите животни околности, ја исполнил Божјата заповед за љубовта кон Бога и...

БEСEДА за свeтитe Бoжји луѓe

БEСEДА за свeтитe Бoжји луѓe

Какo свeт Бoжји чoвeк, тoј,спoрeд свoeтo сoпствeнo искуствo, oбјаснува какo гoвoрeлe и какo гoвoрат свeтитe Бoжји луѓe и вeли: “Збoрувалe прoсвeтувани oд  Свeтиoт Дух”. Значи, тиe нe гoвoрeлe спoрeд свoeтo...

БEСEДА  За Христа какo Давидoв пoдмладoк

БEСEДА За Христа какo Давидoв пoдмладoк

Вo врeмeтo на раѓањeтo Христoвo бeа уштe самo нeкoлку лица oд Давидoвoтo плeмe, и тoа нeпoзнати и oсирoмашeни. Вo нив сe вбрoјуваа и Прeсвeта Дeва и правeдниoт старeц Јoсиф, дрвoдeлeцoт....

БЕСЕДА за тoа какo сo грeвoвитe сe oдбива дoбрoтo oд луѓeтo

БЕСЕДА за тoа какo сo грeвoвитe сe oдбива дoбрoтo oд луѓeтo

 А вистинскитe прoрoци oдат прoтив грeвoвитe на нарoдoт, бидeјќи тиe oдат сo дoбрoтo и викаат прoтив грeвoт за да мoжат да гo внeсат дoбрoтo штo e oд Бoга вo душитe...

 БЕСЕДА за бoжeствeниoт брак на чoвeчката душа  (18.05.2018)

БЕСЕДА за бoжeствeниoт брак на чoвeчката душа (18.05.2018)

 Бoг e вeрeн сопруг на чoвeчката душа. Oн никoгаш нeвeстата – душата нe ја изнeвeрува. Нeгoвата љубoв кoн душата никoгаш нe изгаснува сè дoдeка душата нe сe сврти oд Бoга...

« »

Најново од духовност

Православен календар

21/06/2018 - четврток

Свети Ефрем, патријарх Антиохиски; Преподобен Зосим Финикиски; Пренос на моштите на Светиот великомаченик Теодор Стратилат;
 Петрови пости (пост на масло)

Правила и одредби на Православната Црква за постот
Православен календар за овој месец - МПЦ

Тропар

Тропар на св. Хриситов вмч. Теодор Стратилат 8 јуни / 23 јуни 2018

Тропар на св. Хриситов вмч. Теодор Стратилат 8 јуни / 23 јуни 2018

Вистински воин на Словото, Теодоре мачениче,со оружјето на верата мудро вооружувајќи се,на Небесниот Цар предобар војвода постана,победувајќи ги демонските полкови,

Тропар за страдањето на св. мч. Христов Теодот Анкирски 7 јуни / 20 јуни 2018

Тропар за страдањето на св. мч. Христов Теодот Анкирски 7 јуни / 20 јуни 2018

Мачениче свети Теодоте, денес Христос под Крстот те приведе,пофалба возвестувајќи во црквата Негова,

Тропар на преподобниот Христов подвижник Висарион 6 јуни / 19 јуни 2018

Тропар на преподобниот Христов подвижник Висарион 6 јуни / 19 јуни 2018

На Твоето име Господи, на Твоето име воздај му слава – повикуваше о ти Висарионе оче наш преподобен.  Бог преку...

Добредојде Православие.мк

Духовни поуки: „Помоли се за мене“

Со Бога зборувај многу, а со луѓето малку; ако во Божјиот закон се подучуваш - ќе успееш и во едното и во другото. Повеќе...

Последни коментари

Почаевско чудо

Ако некој се помоли од сето срце, тогаш Господ ќе му помогне и ќе го поправи и ќе продолжи по патот на вистината. Во една од посетите на Почаевска Лавра, јас станав сведок на прекрасно чудо, кога пред мои очи се исцели жена која педесет години не можеше да оди бидејќи имаше извиткани нозе. Повеќе...

Архимандрит Георгиј Капсанис

Личноста на архимандритот Георгиј ќе остане во вечно паметење во срцата на оние што го запознале, но генерално и во целата Православна Црква, затоа што преголеми се неговите заслуги за чистотата на верата и за автентичното живеење според неа..Повеќе...

Митрополит Струмички Наум - Да пораснеме барем до Стариот Завет

И не само што немаат туку се и очигледна пречка за влез во Царството Небесно, и пречка да се сфати и пренесе неговата идеја и порака. Повеќе...

Епископ Тихон Шевкунов: „НЕСВЕТИ, А СВЕТИ“

Несвети, а свети. Луѓе, кои навидум живееле во нашето секојдневие, се соочувале со проблемите со кои ние се судираме, боледувале од болести од кои ние боледуваме, често осудувани од околината, а сепак, не биле секојдневни. Луѓе, кои не се на иконите, но го предавале животот од иконите во сите нивни дела, зборови, мисли. Луѓе, за кои тишината прозборила дека се свети.  Повеќе...

Протоереј Андреј Ткачев: Примете, јадете

 

Во Рајот Господ им рекол на луѓето да не јадат од дрвото на познанието. А злиот лукавец велел – јадете. Христос вели „јадете“, „пијте од Неа сите“, а злиот говори: „не јадете“, „недостојни сте“, „потребно е долго и тешко да се подготвувате“. Повеќе...

Арх. Калиник Мавролеон: Монологот БОЖЈИ

 

Те гледав кога се разбуди угрово. Чекав да ми кажеш два-три збора, да се заблагодариш за се што ти се случува, да побараш мое мислење за се што треба да правиш денес. Повеќе...

Поуки на грузискиот Старец Гаврил Ургебадзе за последните времиња

 

„Ѓаволот има 666 мрежи. Во времето на антихристот луѓето ќе очекуваат спасение од космосот. Тоа ќе биде и најголемата замка на ѓаволот: човештвот ќе бара помош од вонземјаните, не знаејќи дека тоа се, всушност. – демони.“ Повеќе...

Св.Јован Шангајски - БДЕНИЕ

 

Стојте цврсто на духовна стража, затоа што не знаете кога Бог ке ве повика кај Себе. Во вашиот земен живот бидете секогаш подготвени да му положите сметка. Внимавајте непријателот да не ве фати во неговата мрежа, да не ве измами и предизвика да паднете во искушение. Повеќе...

За Моето име

Взбранной Воеводе победительная