логоFacebookTwitterYouTubeeMail

 

Скопје,24ти март 2019 - храм Рождество на Пресвета Богородица

 

Протоереј Драган Јанковски: Втора недела од Велигденскиот пост


Во текот на неколку седмици Светата Црква ни изнесе повеќе места од Светото писмо во кои се говори за разни гревоеи. Пред нашите мисловни очи ни помина сликата на митарот, кој се каел за своите гревови, и фарисејот, кој заради својата гордост не можел и не сакал да ги согледа гревовите. Слушнавме и за блудниот син, кој поголемиот дел од својот живот го минал во неморал. Се потсетивме и за немилосрдните што на Страшниот суд ќе ја добијат левата страна од Господа Исуса Христа и ќе бидат во постојани маки. Светата Црква не потсетува на ова за и ние да ги согледаме нашите гревови и да се покаеме, особено во текот на четириесетдневниот пост.

Човекот кога му прави добро на својот ближен, тоа е вистинска добродетел, која Му е угодна на Бога. Оваа вистина ја посведочува и самиот Господ Исус Христос, бидејќи не само што честопати не учи на љубов и помагање на нашите ближни, туку и Он постојано им прави добро на луѓето.

Но, секое добро што го прави човекот на својот ближен треба да произлегува од љубовта спрема Бога и ближниот. Човекот треба да Го сака Бога со сета душа и со сето свое битие, како и својот ближен, бидејќи преку тоа фактички си помага на себе си. Се богати со богатството кое никој не може да му го одземе, а со тоа и си создава вечна радост и блаженство.

Така, на пример, учените треба да ги поучуваат неуките: оној пак на кого Бог му дал власт треба да ја застапува и брани правдата, а со тоа и да ја сопира неправдата; богатиот да ги помага сиромасите; слниот да ги крепи слабите; лекарот да ги лекува болните и тн.

Од сево ова јасно се гледа дека добродетелите можат да бидат различни и од повеќе видови. Со оглед на тоа што човекот се состои од душа и тело - добродетелите се духовни и материјални.
За секој човек многу поважни се духовните, односно моралните добродетели, отколку материјалните. На такви добродетели не поучува и нашата Света Црква, заповедајќи ни од нашите рожби да создаваме вистински христијани.

Има млади и образовани луѓе, кои се уште доволно не се упатени во христијанската вистина и придобивките од добродетелите, па затоа честопати дури и иронично говорат за верата и гревот. Со тоа тие го откриваат своето неверие во Бога, како и тоа дека не се плашат од гревот. А оние, кои не се плашат од гревот и од злото во животот, си создаваат место за пороци и престапи. Порочните страсти ја трујат не само душата на престапникот, туку го нарушуваат и здравјето на неговото тело.

Светата Црква денес ни презентира евангелско четиво, во кое е прикажана телесната немоќ на еден век, која доаѓа од гревот. За жал, има многу луѓе кои додека се здрави не се плашат од зборовите на Господ Исус Христос за Страшниот суд, но кога ќе оболат, почнуваат да размислуваат за смртта и за она што доаѓа потоа.

Таков човек бил и оној изнемоштениот, за кого ни говори денешното прочитано евангелско четиво. Еве, само некои акценти од него.
Во она време дошол Исус во Капернаум и се слушнало дека влегол во некоја куќа. Се насобрал многу  народ.  Господ Исус Христос  го поучувал народот. Четворица луѓе на носила донеле болен човек од парализа и бидејќи не можеле да пријдат до влезот на куќата, се качиле на кровот и преку кровот го спуштиле болниот пред Христа. Тогаш Исус му рекол на болниот: "Синко, ти се проштеваат гревовите, стани, земи си ја постелата и оди си дома." Тој станал, ја зел постелата и си заминал, славејќи Го и фалејќи Го Бога. Книжниците и фарисеите му забележале на Исуса, велејќн дека хули на Бога. Само Бог може да проштева гревови. Нивниот разум бил заматен, а очите замрежени, па не можеле да Го видат дека Он е Богачовек и како Бог може да ги проштева гревовите на оние кои се каат и кои ја бараат Неговата помош.

Господ му ги простил гревовите на болниот и тој оздравел. Повеќе не му требала туѓа помош. Товарот од гревови му бил симнат од неговите плеќи, раните биле излекувани. Вратена му била физичката и психичката моќ. Чудото било направено, а Чудотворецот прославен.

Да се потсетиме дека секој човек има небо и земја, душа и тело, внатрешност и надворешност, искра на рајско совршенство и хаос на грешното распаѓање - гниење.

Гревот во животот на човекот внесува депресија, па дури и парализа. Внесува неслога во семејството, антагонизам и завист меѓу соседите, недоразбирање меѓу луѓето и општеството, воопшто. Во срцата на луѓето војуваат престапот и страстните инстикти. Секој час создаваат несреќа и жалост. Посакуваат со малку работа, односно на лесен начин да се здобијат со големо материјално богатство. Желбата за неморални наслади пронаоѓа илјадници начини за остварување на истите. Злобата незапирливо владее во животот и ја руши среќата на луѓето. Му го одзема мирот и спокојството на душата и му донесува смртоносни болки на телото.

Ние мора поголемо внимание да обрнеме за лекување на разни слабости на душата. Како што се плашиме од телесната смрт, треба уште повеќе да се плашиме од духовната. Мора да имаме живи, а не мртви души. Заради тоа, добро да се преиспитаме најнапред себе си дали нашите души не боледуваат од било каква болест. Мораме да се увериме дека во нив зацарило никакво зло, кое ја нагризува нашата особност и ја нарушува духовната хармонија.

Вистина е дека треба да сме телесно здрави. Но здрава душа е онаа што треба човекот да ја спечали, бидејќи се си оди кон својот Творец. Душата оди кон вечниот Бог, а телото во земјата, зашто од неа е и создадено. Здравата душа гледа она што е добро и го има, таа со сигурност го разликува злото и го отстранува. Треба постојано да имаме вера, затоа што со верата се разгорува нашата духовна смиреност кон Бога за да Му се обратиме за помош, оти верата ни влева дух на готовност и послушност.

Борбата против злото може да се води само преку обнова на моралните сили и тврдата вера. Нив може да ги обнови само божествениот лекар Господ Исус Христос. Нашите гревови можат да бидат големи, знаеме дека доброто и моќта на Спасителот се неизмерни. Затоа, искрата на нашата вера треба да се разгори, да не окуражи и да не поттикне на смелост да Му се обратиме за помош. Да ни влее дух на готовност послушност да Му се приближиме и да се предадеме на балсамот на евангелските заповеди. Штом ќе ја кажеме нашата вера поткрепена со добри дела Он ќе ја види и ќе ни рече: "Деца мои, ви се проштеваат гревовите, ви се враќа здравјето и моќта, одете си дома и бидете радосни и задоволни."

АМИН!

 

24ти март 2019 лето Господово- храм Рождество на Пресвета Богородица

 Преминпортал (к.т.)

 



Поуки од Светите Отци

krusevoexport

Духовност

Декември 05, 2019
7.Vselenski.sobor

Митрополит Струмички Наум: ВОВЕДЕНСКИ РАЗМИСЛУВАЊА

Премногу размислуваме во категоријата Бог – човек, наместо во категоријата личносни односи. Религиозниот човек размислува во рамките на првата категорија, а црковниот човек размислува и дејствува во откровението на втората категорија.Догматиката е многу…
Ноември 12, 2019

Старец Георгиј Капсанис: МОНАСИТЕ СЕ ЕКСПЕРТИ ВО НАУКАТА НА ПОКАЈАНИЕТО

Луѓето прво треба да го распнат и да го погребат своето поранешно „јас“ (т.е. егоизмот, страстите и себичната волја) на Крстот и Гробот Христов за да можат да воскреснат со Него и „да одат во обновеноста на животот“ (Рим. 6, 4).Ова е дејството на покајанието…

Свети великомаченик Димитриј Солунски

Ное 09, 2019 Житија 136
st-demetrius
Благочестивиот Димитриј пред царевите ги поставил Божјите заповеди. Го возљубил Господ…

Митрополит Струмички Наум-Царството небесно прилега... на простување (19.08.2017 )

Ное 07, 2019 Беседи 317
7.Vselenski.sobor
Честопати и мене ме прашуваат зошто примам или им помагам на луѓе за кои мнозина од…

Митрополит Струмички Наум - Последна надеж за спасение

Ное 04, 2019 Беседи 189
Uspenie.Bogorodica.jpg
Она нѐ научи Кој Е смислата на нашиот живот. Она нѐ научи Кој Е вистинска љубов. Она нѐ…

Беседи

Митрополит Струмички Наум: ВОВЕДЕНСКИ РАЗМИСЛУВАЊА

Митрополит Струмички Наум: ВОВЕДЕНСКИ РАЗМИСЛУВАЊА

Премногу размислуваме во категоријата Бог – човек, наместо во категоријата личносни односи. Религиозниот човек размислува во рамките на првата категорија, а црковниот човек размислува и дејствува во откровението на втората...

Арх.Партениј Бигорски: За разумноста и безумието

Арх.Партениј Бигорски: За разумноста и безумието

Следствено, грев е човек да биде острастен кон материјалните нешта, кон земните блага, кои се минливи и му се дадени на човека да му послужат за добро, а не тој...

митр. Павел Сисанијски: Сите за еден

митр. Павел Сисанијски: Сите за еден

 Бог Го покажа Своето човекољубие не со евтини слова, но со принесувањето на Својот Син. Христос се појави во светот, со низа конкретни дела на љубовта. Првото дело е наклонетоста...

Митрополит Струмички г. Наум: Познанието на Бог е едноставно својство на просветлениот ум

Митрополит Струмички г. Наум: Познанието на Бог е едноставно својство на просветлениот ум

Посебно по воплотувањето Христово и Неговиот Домострој на нашето спасение, ѓаволот станува како играчка со која малите деца си играат (свети Атанасиј Велики) или како спаринг-партнер за оние што се...

о. Горан Стојчевски: Дар на светот, икона на човекот, учителка на послушанието, педагог на служењето, првиот исихаст, родителка на вечниот живот, божествен цвет на сè создадено

о. Горан Стојчевски: Дар на светот, икона на човекот, учителка на послушанието, педагог на служењето, првиот исихаст, родителка на вечниот живот, божествен цвет на сè создадено

 Таа единствена тихувателка и патоводителка низ исихијата, нè приведува во заедницата од која се откинавме, а еве повторно ни е дадена можност, не само да се вратиме, туку да црпиме...

Арх. Јован Крестјанкин - Да ги оживееме срцата  поради Бог !

Арх. Јован Крестјанкин - Да ги оживееме срцата поради Бог !

Денес, драги мои пријатели, поученоста од животот на старозаветните праведници ме наведува со вас да зборувам за верата. Имено, нивната големина е одредена само со верата, точно живата и дејствителна...

Викарен Епископ Јаков Стобиски:  „Епископот седи на место и во обличје Христово“

Викарен Епископ Јаков Стобиски: „Епископот седи на место и во обличје Христово“

 Епископот не станува Епископ поради некаква своја заслуга, туку исклучиво по благоволение Божјо, во послушание кон Светиот Архиерејски Синод, поради молитвите, и најважно од сѐ, заради потребите на Црквата. Затоа,...

Митрополит Струмички Наум: Самооправдувањето е одрекување од Богочовекот Христос како наш урнек...

Митрополит Струмички Наум: Самооправдувањето е одрекување од Богочовекот Христос како наш урнек...

 Страшна е потребата на човекот да се самооправдува; за мене, дури најпогубната појава од сите гревовни појави во човековиот душевен и ментален свет. Самооправдувањето е главна карактеристика на паднатиот човек,...

БEСEДА за Христа какo глава на ситe свeтии

БEСEДА за Христа какo глава на ситe свeтии

Грeвoт избeзумува, грeвoт oбeзглавува. Чoвeк пoтoнат вo грeвoви и вo пoрoци сличeн e на кoкoшка, чија глава e oтсeчeна, та умирајќи грчeвитo прeта и скoка ваму-таму. Цeлиoт нeзнабoжeчки свeт прeд...

« »