Светителката беше од благороден род. Рано остана вдовица со новороденото дете Кирик. Живееше во Ликаонскиот град Иконија и наполно беше предадена на живот во Христа. Нејзиниот син го крсти веднаш по раѓањето, а кога имаше три години, го научи на верата и на молитва онолку колку што може да прими дете на таа возраст. Кога Диоклецијан нареди да се гонат христијаните, невина крв беше пролеана во градот Иконија во изобилство. Јулита го зеде својот син и се засолни од гневот на незнабожците во градот Селевкија. Но ни таму не беше подобро. Ја фатија како христијанка и ја изведоа на суд. Откако таа ја изјави храбро својата вера во Господ Исус, судијата, за да ја нажали и поколеба, го зеде детето на своите раце и почна да го милува. Но Кирик викаше на сиот глас: „Пушти ме кај мајка ми, јас сум христијанин!“ И почна да го гребе судијата со рачињата, одвраќајќи го своето лице од него. Судијата се разжести, го тресна детето од земја, го турна со ногата, а тоа се стркала по камените скали и Му ја предаде својата света душа на Господ. Кога виде како Кирик пострада пред неа, Света Јулита радосно Му заблагодари на Бога Којшто и синот ѝ го удостои со маченички венец. По многу маки беше убиена со меч, во 304 година. Моштите на Светите Кирик и Јулита до денешен ден се чудотворни. Дел од нив се наоѓа во Охрид, во црквата на Пресвета Богородица Болничка.

Свети Владимир, голем кнез руски

На крштението наречен Василиј. Син на кнезот Свјастослав, а внук на Игор и Олга. Најпрво беше незнабожец, и според верата и според животот. Кога дозна дека постојат други вери, почна грижливо да испитува која од нив е најдобра. За ова испрати делегација во Цариград. Кога пратениците се вратија, му соопштија на кнезот дека биле на служба во Православната Црква во храмот на Света Софија и дека биле „надвор од себеси не знаејќи дали се на небото или на земјата“. Тоа го поттикна Владимир да се крсти и да го крсти својот народ. Главниот идол Перун беше симнат од Киевскиот Рид и фрлен во реката Дњепар. Кога ја прими христијанската вера, Владимир совршено го измени својот живот и сиот труд го вложуваше совршено да ги исполнува заповедите на оваа вера. Нареди насекаде по државата да се ѕидаат цркви наместо урнатите идолишта, а самиот ѝ изгради прекрасна црква на Пресвета Богородица во Киев. Црквата беше подигната на истото место каде што порано за Христа маченички пострадаа Свети Теодор и неговиот син Јован (под 12 јули). Со истиот оној непоколеблив напор со којшто порано го штитеше идолопоклонството, Светиот кнез Владимир потоа го распростре христијанството. Се упокои во Господ во 1015 година.

Свето Евангелие од светиот апостол Матеј (зач. 66)

Господ рече на Своите ученици: „Внимавајте и чувајте се од квасот фарисејски и садукејски!“ А тие помислија во себе и си рекоа: „Тоа е што не зедовме леб?“ Но Исус ги разбра и им рече: „Маловерни, зошто мислите во себе дека не сте зеле леб? Уште ли не разбирате и не помните ли за петте лебови на пет илјади души, и колку кошеви собравте? Ниту за седумте лебови на четири илјади души, и колку кошници собравте? Како не разбирате дека не за леб ви реков: ,Чувајте се од квасот фарисејски и садукејски!’“ Тогаш разбраа дека Он им беше рекол да се пазат не од лебниот квас, туку од учењето фарисејско и садукејско.

Свети Нил Синајски

Воопшто не поскаувај за време на молитвата да видиш некаков лик или образ.

Holy Martyr Julitta and her son, Cyriacus

Saint Julitta was of noble birth. She was widowed at an early age with her newborn child Cyriacus. She lived in Iconium in the town of Lycaonia and was completely devoted to the Faith of Christ. She immediately baptized her son after his birth and when he was three years old instructed him in the Faith and taught him to pray as much as a child of that age was capable. When Diocletian decreed the persecution of the Christians in the town of Iconium, much innocent blood was shed. Julitta took her son and hid from the wrath of the heathen in the city of Seleucid. It was not any better there. Julitta was arrested and, as a Christian, was brought before the judge. Since Julitta courageously confessed her faith in the Lord Jesus, the judge, in order to make her feel sorrow and cause her to waver, took the child in his arms and began to caress him. Cyriacus cried out loudly: "I am a Christian, release me to my mother!" Cyriacus turning his face away from the judge began to scratch him with his hands. The judge became so enraged that he hurled the child to the ground and pushed him with his feet. The child slid along the stone stairs and gave up his holy and innocent soul to God. Seeing how Cyriacus suffered before her eyes, St. Julitta was joyful and gave thanks to God because He made her son worthy of the martyr's wreath. After much suffering, Julitta was beheaded in the year 304 A.D. The relics of Saints Cyriacus and Julitta, even today, are miracle working. Part of the relics of these saints is to be found in Ohrid in the hospital chapel of the Holy Birth-giver of God.

Saint Vladimir the Great, Prince of Russia

At baptism Vladimir was called Basil and was the son of Prince Svyatoslav, and the grandson of Igor and Olga. In the beginning Vladimir was a total pagan both in his belief and in his lifestyle. Learning that other faiths exist, he carefully began to inquire as to which of them was the very best. For this reason he sent emissaries to Constantinople. When the emissaries returned they informed the prince that they attended a service in the Orthodox Church of the Divine Wisdom and that they were "outside themselves, not knowing whether they were on earth or in heaven." This inspired Vladimir to be baptized and to baptize his people. The main idol, Perun, was removed from the hill of Kiev and hurled into the Dnieper river. After embracing the Christian Faith, Vladimir completely changed his life and exerted all of his efforts to correctly fulfill all the rules of this Faith. In place of the destroyed idols, Vladimir ordered churches to be built throughout his state and he built a beautiful church to the All-Holy Mother of God in Kiev. This church was built on the same spot where St. Theodore and his son, John, earlier suffered martyrdom for Christ (July 12). With that same irresistible effort with which Vladimir earlier protected idolatry, he now spread Christianity. He found repose in the Lord in the year 1015 A.D.

Elder Ephraim of Philotheou

Is the prayer on your lips? Then grace is there as well. But from the lips it must pass into the nous and descend into the heart – and this takes much time and labor. The tongue must toil in order to pay for all its idle talk and its falls, and it must acquire the habit of praying. For without labor and practice, a habit cannot be formed. Humility must also appear for grace to come. After that, the road is clear; the prayer cleaves to our breathing and the nous wakes up and follows it. With time the passions abate, thoughts subside, and heart grows calm.

---

сподели ја оваа објава

Оставете Ваш коментар

Внеси коментар
Ве молиме внесениот коментар нека се однесува на објавата. Коментарите со лични вербални напади нема да бидат објавени. Не користите коментари за рекламирање на вашата страна. Истите ќе бидат избришани. Само кликнете на *Refresh* копчето од вашиот прелистувач за нов безбедносен код.
Име:
E-mail
BBCode:
Коментар:
Код:*
	Сакам да бидам известен/а по email за коментарите на оваа објава